ภายในถ้ำมีเพียงห้องหินมืดชื้น แม้จะมีที่นั่งและเก้าอี้ แต่ทั้งหมดทำจากหินก็ยังคงสะอาดอยู่ได้ดี “จงฃวน, เง่าเสา​หยวน, ฉันจะฆ่าเจ้า两คนด้วยมือของฉันเอง!” เชินเซียงกลืนชิ้นเห็ดกันโดเร็มร้ายอีกชิ้นหนึ่งและกระจายพลังยาในร่างกายเพื่อรักษาบาดแผลของตน “ถ้าเจ้าเลือกสถานที่ที่ปลอดคนอยู่, เจ้าจะมีโอกาส 50% ที่จะกำจัดจงฃวนด้วยศิลปะปีศาจและพลังเสว่ยี่ของเจ้า ส่วนเง่าเสา​หยวนนั้นยากมาก! เขาเป็นคนที่กำลังเข้าสู่ระดับนิรันดร์ พลังของเจ้าเหนือต่ำกว่าเขามาก” ไบโย่วพูด เธอยังไม่ได้อยู่ใกล้กับเชินเซียงสักวันสองวัน จึงรู้สึกถึงความโกรธที่ลุกไหม้ในหัวใจของเขา เชินเซียงพูดต่อว่า “ฉันต้องฆ่าจงฃวนต่อหน้าผู้คนจำนวนมากในสถาบันกดศัตรูปีศาจ มิฉะนั้น ฉันจะระบายความโกรธในหัวใจได้ยาก!” หลังพูดจบ เขาเปิดหนังสือพลังกดศัตรูปีศาจและเริ่มอ่านคาถา เห็นว่าเชินเซียงเต็มใจอึดอัด, สุเมียะว์และไบโย่วไม่ได้ขัดจังหวะเขา เมื่อเชินเซียงอ่านคาถา, ทั้งสองก็มานั่งจำอย่างเงียบ พวกเขารู้สึกว่า “พลังกดศัตรูปีศาจ” นี้ยากต่อการเรียนรู้ แม้พวกเขาจะมีพื้นฐานศิลปะการต่อสู้อันลึกซึ้ง แต่พวกเขาไม่เคยเรียน “เทไทจิร่างมังกรกดศัตรู” หรือ “ศิลปะเทพผู้สกัดศักดิ์ศรีอำมาตะ” ดังนั้นพลังกดศัตรูปีศาจจึงง่ายกว่าสำหรับเชินเซียงหลายเท่า เขาใช้เวลาเพียงสี่ชั่วโมงจำคาถาพลังศัตรูแล้วเริ่มฝึก เขาร้องคาถาจำอย่างต่อเนื่องควบคุม “จิแท้” ไหลเวียนหลายครั้งในร่างเพื่อสร้างพลังอันทรงพลัง ด้วยเสียง “ปั๊ม” เชินเซียงปล่อยหมัด อย่างไรก็ตามพลังไม่ได้พุ่งออกไป แต่ระเบิดที่กำปั้นทำให้กำปั้นเจ็บรุนแรง “ฉันควบคุมพลังไม่ดี เก็บความรีบเกินไป” เชินเซียงตระหนักทันทีว่าผิดที่ไหนและเริ่มใหม่ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาควบแน่น “พลังกดศัตรูปีศาจ” ช้าและต้องใช้เวลานาน แต่พอคุ้นเคยแล้วก็ปล่อยได้ทันที เห็นเชินเซียงเรียนแค่ช่วงสั้นแต่เริ่มควบคุมครึ่งหนึ่งของเทคนิกแล้ว, สุเมียะว์และไบโย่วต่างประหลาดใจบ้าง พวกเขาคิดว่าถ้าตนเองจะต้องใช้เวลานานกว่าจะถึงระดับแรก “พลังกดศัตรูปีศาจมาจากสวรรค์ ศิลปะประเภทนี้ถือว่าอาจะมักแม้ในสวรรค์เอง โดยเฉพาะเมื่อนำไปต่อสู้กับปีศาจและอสูร” สุเมียะว์อธิบาย แม้ตอนนี้พลังของพวกเขายังไม่มาก แต่ยังมี “จิแท้” อยู่บ้างในร่างจึงสามารถเรียนได้ ไบโย่วพยักหน้า “พลังกดศัตรูสามารถรบกวนแก่นปีศาจได้ หากปีศาจถูกพลังนี้สั่นกระแทก แก่นปีศาจนั้นจะต้องแตกแน่นอน” เชินเซียงไม่เข้าใจว่าทำไมพลังนี้ถึงดูง่ายสำหรับเขา เขาเข้าใจได้เพียงแค่คิดตามอย่างมีสติ อีกทั้งการฝึกก็ไม่ยากและทำตามใจต้องการได้ แม้เขายังไม่คุ้นเคยเต็มที่ “อาจเป็นเพราะ ‘ศิลปะเทพสกัดอำมาตะ’ ที่เป็นศิลปะอภิมาก พลังกดศัตรูอาจมาจากศิลปะนั้น!” สุเมียะว์อธิบายเชินเซียงได้ครอบคลุมแล้ว ศิลปะใด ๆ ที่เชื่อมโยงกับ “ศิลปะสกัดอำมาตะ” จึงดูง่ายต่อสายตาของเขา “ฮึม!” เชินเซียงครางแล้วปล่อยหมัดออกมา เสียง “ป่าล่า” เหมือนฟ้าผ่าลง แต่เสียงนั้นอ่อนโยน พลังที่มองไม่เห็นกระแทกหินบนโต๊ะและทำให้หินกลายเป็นฝุ่น เขาพยายามสองครั้งแล้วสำเร็จ แม้ยังไม่คุ้นเคยมาก “มันแรงจริง ๆ ตอนแรกฉันใช้จิแท้เพียงเล็กน้อย แต่ก็สร้างผลกระทบขนาดนั้น!” เชินเซียงพูดด้วยความตะลึง ปกติแล้วพลังจิแท้ขนาดนั้นคงทำลายหินได้เพียงแค่แตก ไม่ได้เป็นฝูงฝุ่น “ถ้าฉันเรียนจนถึงระดับที่สิบ ฉันจะชนะจงฃวนได้แน่นอน!” เชินเซียงพูดด้วยความตื่นเต้นแล้วฝึกต่อ เมื่อเขาคุ้นเคยระดับแรกแล้วก็จะเรียนระดับที่สอง ถ้าใครรู้เรื่องนี้ คงมองเขาเหมือนอสูร เพราะคนส่วนใหญ่ต้องฝึกหลายปีหรือหลายปี แต่เขาสามารถทำเสียงแรกของพลังกดศัตรูได้ในไม่กี่ชั่วโมง และถ้าถึงระดับที่สิบ จะมีสิบวงแหวน! วันหนึ่งผ่านไป แป้งมือของเชินเซียงเต้นรำราวพายุฟ้าผ่า เขาแน่ใจว่าตอนนี้สามารถปล่อยพลังกดศัตรูได้ทันทีแล้ว แม้เป็นระดับแรกเท่านั้น! “พี่ชาย…ในถ้ำไหนสัก?” “เซียงที่รัก, รีบออกมานะ!” ทันใดนั้น เหงิงโหยลานและเสวี่ยเซี่ยนเซียนเสียงดังมานอกถ้ำ เชินเซียงรีบออกจากห้องหินมาถึงทางออกของถ้ำและตะโกนลงไป “ฉันอยู่ที่นี่ ไม่ต้องห่วงฉัน ฉันจะออกมาได้ในหนึ่งเดือน!” เห็นเชินเซียงถูกขังในถ้ำแบบนั้น เหงิงโหยลานโกรธจัด “พี่ชาย ฉันจะไล่ลู ซิ๋งให้ตายสะบัด แค่ทำให้เขาขังเราไว้แบบนี้ได้อย่างไร! และจงฃวนด้วย ฉันอยากฆ่าเขาตั้งแต่ก่อนแล้ว” หลังจากที่โหยลานและเสวี่ยเซี่ยนเซียนรู้ว่าเชินเซียงถูกขัง พวกเขาตรวจสอบสถานการณ์ทันที เมื่อรู้ว่าเหตุการณ์เป็นการลักลวงของเหล่าเง่าเสา​หยวนโดยใช้พลังส่วนตัว “เซี่ยนเซียน ดูแลเธอให้ดี อย่าให้เธอทำอะไรฉันจะจัดการเอง!” เชินเซียงพูดอย่างเบาเสียด เสวี่ยเซี่ยนเซียนถอนหายใจและพยักหน้า เห็นเชินเซียงมั่นใจ เสวี่ยเซี่ยนเซียนไม่ได้พูดอะไรต่อ “ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลเธอ คุณเคยอาศัยอยู่ที่นี่ไหม?” เสวี่ยเซี่ยนเซียนถาม “ไม่มีอะไร ฉันเคยอยู่ในที่แย่กว่านี้มาแล้วหลายปี” เชินเซียงยิ้ม “เวลาที่ฉันอยู่กับหวังจิ๋นเทียนเป็นความทรงจำที่ฉันจะไม่มีวันลืม” “พอพวกท่านกลับไป ต้องฝึกพลังกดศัตรูอย่างตั้งใจ ฉันเชื่อว่าเจ้าจะสามารถเรียนระดับแรกเร็ว ๆ นี้” เชินเซียงแนะนำ เขาได้เรียนระดับแรกแล้วและรู้ว่ามันอาจอย่างแรง โหยลานหัวเราะแล้วพูด “พี่ชาย เมื่อเจ้าออกมาแล้ว อยากตามจงฃวนคนเดียวไหม? ถ้าร่วมมือกับฉัน เราจะกำจัดเขาได้ง่ายดาย!” “โหยลาน ฟังนะ ตอนนี้เธอจะมีโอกาสต่อสู้เคียงข้างพี่บ่อย ๆ ตอนสงครามใหญ่ของสามสวรรค์ ฉันจะฆ่าอสูรและอันตรายกับเธอ” เชินเซียงปลอบใจเธอ โหยลานพยักหน้า แล้วถามเชินเซียงหลายคำด้วยความเป็นห่วง ก่อนออกไปกับเสวี่ยเซี่ยนเซียน ถ้าไม่มีเสวี่ยเซี่ยนเซียนคอยอยู่ด้วย โหยลานคงออกตามจงฃวนแล้วเช่นนั้น เชินเซียงจึงรู้สึกสบายใจเต็มที่ “ตอนนี้ ฉันจะเรียนระดับที่สอง! ต้องเรียนถึงระดับที่สิบในหนึ่งเดือน” เชินเซียงมองไปที่พลังระดับที่สิบอย่างกระตือรือร้น อยากเห็นพลัง “พลังกดศัตรูระดับที่สิบ” จะเป็นอย่างไร แม้ถูกขังอยู่ เขาก็ทำให้คนบน “บอร์ดกดศัตรู” บาดเจ็บสาหัสและสีหน้าอัมพาต ความแข็งแกร่งอันกล้าหาญนี้ทำให้คนอื่นสั่นไหว เพราะเชินเซียงเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับสุดยอด แน่นอนว่า ความแข็งแกร่งของจงฃวนสุดแสนอัศจรรย์ เขาอายุเพียง 17 ปีแต่ก็ได้รับตำแหน่ง “เด็กผู้ชำนาญศิลปะการต่อสู้ระดับหนึ่งของโลก” ไว้อย่างรวดเร็ว!