Chapter 514
499 / 3802
6 min read
Chapter 514 – Oath in the Heart
Published May 5, 2026, 03:24 AM
ภายในถ้ำมีเพียงห้องหินมืดชื้น แม้จะมีที่นั่งและเก้าอี้ แต่ทั้งหมดทำจากหินก็ยังคงสะอาดอยู่ได้ดี
“จงฃวน, เง่าเสาหยวน, ฉันจะฆ่าเจ้า两คนด้วยมือของฉันเอง!” เชินเซียงกลืนชิ้นเห็ดกันโดเร็มร้ายอีกชิ้นหนึ่งและกระจายพลังยาในร่างกายเพื่อรักษาบาดแผลของตน
“ถ้าเจ้าเลือกสถานที่ที่ปลอดคนอยู่, เจ้าจะมีโอกาส 50% ที่จะกำจัดจงฃวนด้วยศิลปะปีศาจและพลังเสว่ยี่ของเจ้า ส่วนเง่าเสาหยวนนั้นยากมาก! เขาเป็นคนที่กำลังเข้าสู่ระดับนิรันดร์ พลังของเจ้าเหนือต่ำกว่าเขามาก” ไบโย่วพูด เธอยังไม่ได้อยู่ใกล้กับเชินเซียงสักวันสองวัน จึงรู้สึกถึงความโกรธที่ลุกไหม้ในหัวใจของเขา
เชินเซียงพูดต่อว่า “ฉันต้องฆ่าจงฃวนต่อหน้าผู้คนจำนวนมากในสถาบันกดศัตรูปีศาจ มิฉะนั้น ฉันจะระบายความโกรธในหัวใจได้ยาก!”
หลังพูดจบ เขาเปิดหนังสือพลังกดศัตรูปีศาจและเริ่มอ่านคาถา
เห็นว่าเชินเซียงเต็มใจอึดอัด, สุเมียะว์และไบโย่วไม่ได้ขัดจังหวะเขา เมื่อเชินเซียงอ่านคาถา, ทั้งสองก็มานั่งจำอย่างเงียบ พวกเขารู้สึกว่า “พลังกดศัตรูปีศาจ” นี้ยากต่อการเรียนรู้ แม้พวกเขาจะมีพื้นฐานศิลปะการต่อสู้อันลึกซึ้ง
แต่พวกเขาไม่เคยเรียน “เทไทจิร่างมังกรกดศัตรู” หรือ “ศิลปะเทพผู้สกัดศักดิ์ศรีอำมาตะ” ดังนั้นพลังกดศัตรูปีศาจจึงง่ายกว่าสำหรับเชินเซียงหลายเท่า
เขาใช้เวลาเพียงสี่ชั่วโมงจำคาถาพลังศัตรูแล้วเริ่มฝึก เขาร้องคาถาจำอย่างต่อเนื่องควบคุม “จิแท้” ไหลเวียนหลายครั้งในร่างเพื่อสร้างพลังอันทรงพลัง
ด้วยเสียง “ปั๊ม” เชินเซียงปล่อยหมัด อย่างไรก็ตามพลังไม่ได้พุ่งออกไป แต่ระเบิดที่กำปั้นทำให้กำปั้นเจ็บรุนแรง
“ฉันควบคุมพลังไม่ดี เก็บความรีบเกินไป” เชินเซียงตระหนักทันทีว่าผิดที่ไหนและเริ่มใหม่ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาควบแน่น “พลังกดศัตรูปีศาจ” ช้าและต้องใช้เวลานาน แต่พอคุ้นเคยแล้วก็ปล่อยได้ทันที
เห็นเชินเซียงเรียนแค่ช่วงสั้นแต่เริ่มควบคุมครึ่งหนึ่งของเทคนิกแล้ว, สุเมียะว์และไบโย่วต่างประหลาดใจบ้าง พวกเขาคิดว่าถ้าตนเองจะต้องใช้เวลานานกว่าจะถึงระดับแรก
“พลังกดศัตรูปีศาจมาจากสวรรค์ ศิลปะประเภทนี้ถือว่าอาจะมักแม้ในสวรรค์เอง โดยเฉพาะเมื่อนำไปต่อสู้กับปีศาจและอสูร” สุเมียะว์อธิบาย แม้ตอนนี้พลังของพวกเขายังไม่มาก แต่ยังมี “จิแท้” อยู่บ้างในร่างจึงสามารถเรียนได้
ไบโย่วพยักหน้า “พลังกดศัตรูสามารถรบกวนแก่นปีศาจได้ หากปีศาจถูกพลังนี้สั่นกระแทก แก่นปีศาจนั้นจะต้องแตกแน่นอน”
เชินเซียงไม่เข้าใจว่าทำไมพลังนี้ถึงดูง่ายสำหรับเขา เขาเข้าใจได้เพียงแค่คิดตามอย่างมีสติ อีกทั้งการฝึกก็ไม่ยากและทำตามใจต้องการได้ แม้เขายังไม่คุ้นเคยเต็มที่
“อาจเป็นเพราะ ‘ศิลปะเทพสกัดอำมาตะ’ ที่เป็นศิลปะอภิมาก พลังกดศัตรูอาจมาจากศิลปะนั้น!” สุเมียะว์อธิบายเชินเซียงได้ครอบคลุมแล้ว ศิลปะใด ๆ ที่เชื่อมโยงกับ “ศิลปะสกัดอำมาตะ” จึงดูง่ายต่อสายตาของเขา
“ฮึม!” เชินเซียงครางแล้วปล่อยหมัดออกมา เสียง “ป่าล่า” เหมือนฟ้าผ่าลง แต่เสียงนั้นอ่อนโยน
พลังที่มองไม่เห็นกระแทกหินบนโต๊ะและทำให้หินกลายเป็นฝุ่น เขาพยายามสองครั้งแล้วสำเร็จ แม้ยังไม่คุ้นเคยมาก
“มันแรงจริง ๆ ตอนแรกฉันใช้จิแท้เพียงเล็กน้อย แต่ก็สร้างผลกระทบขนาดนั้น!” เชินเซียงพูดด้วยความตะลึง ปกติแล้วพลังจิแท้ขนาดนั้นคงทำลายหินได้เพียงแค่แตก ไม่ได้เป็นฝูงฝุ่น
“ถ้าฉันเรียนจนถึงระดับที่สิบ ฉันจะชนะจงฃวนได้แน่นอน!” เชินเซียงพูดด้วยความตื่นเต้นแล้วฝึกต่อ เมื่อเขาคุ้นเคยระดับแรกแล้วก็จะเรียนระดับที่สอง
ถ้าใครรู้เรื่องนี้ คงมองเขาเหมือนอสูร เพราะคนส่วนใหญ่ต้องฝึกหลายปีหรือหลายปี แต่เขาสามารถทำเสียงแรกของพลังกดศัตรูได้ในไม่กี่ชั่วโมง และถ้าถึงระดับที่สิบ จะมีสิบวงแหวน!
วันหนึ่งผ่านไป แป้งมือของเชินเซียงเต้นรำราวพายุฟ้าผ่า เขาแน่ใจว่าตอนนี้สามารถปล่อยพลังกดศัตรูได้ทันทีแล้ว แม้เป็นระดับแรกเท่านั้น!
“พี่ชาย…ในถ้ำไหนสัก?”
“เซียงที่รัก, รีบออกมานะ!”
ทันใดนั้น เหงิงโหยลานและเสวี่ยเซี่ยนเซียนเสียงดังมานอกถ้ำ เชินเซียงรีบออกจากห้องหินมาถึงทางออกของถ้ำและตะโกนลงไป “ฉันอยู่ที่นี่ ไม่ต้องห่วงฉัน ฉันจะออกมาได้ในหนึ่งเดือน!”
เห็นเชินเซียงถูกขังในถ้ำแบบนั้น เหงิงโหยลานโกรธจัด “พี่ชาย ฉันจะไล่ลู ซิ๋งให้ตายสะบัด แค่ทำให้เขาขังเราไว้แบบนี้ได้อย่างไร! และจงฃวนด้วย ฉันอยากฆ่าเขาตั้งแต่ก่อนแล้ว”
หลังจากที่โหยลานและเสวี่ยเซี่ยนเซียนรู้ว่าเชินเซียงถูกขัง พวกเขาตรวจสอบสถานการณ์ทันที เมื่อรู้ว่าเหตุการณ์เป็นการลักลวงของเหล่าเง่าเสาหยวนโดยใช้พลังส่วนตัว
“เซี่ยนเซียน ดูแลเธอให้ดี อย่าให้เธอทำอะไรฉันจะจัดการเอง!” เชินเซียงพูดอย่างเบาเสียด เสวี่ยเซี่ยนเซียนถอนหายใจและพยักหน้า
เห็นเชินเซียงมั่นใจ เสวี่ยเซี่ยนเซียนไม่ได้พูดอะไรต่อ
“ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลเธอ คุณเคยอาศัยอยู่ที่นี่ไหม?” เสวี่ยเซี่ยนเซียนถาม
“ไม่มีอะไร ฉันเคยอยู่ในที่แย่กว่านี้มาแล้วหลายปี” เชินเซียงยิ้ม “เวลาที่ฉันอยู่กับหวังจิ๋นเทียนเป็นความทรงจำที่ฉันจะไม่มีวันลืม”
“พอพวกท่านกลับไป ต้องฝึกพลังกดศัตรูอย่างตั้งใจ ฉันเชื่อว่าเจ้าจะสามารถเรียนระดับแรกเร็ว ๆ นี้” เชินเซียงแนะนำ เขาได้เรียนระดับแรกแล้วและรู้ว่ามันอาจอย่างแรง
โหยลานหัวเราะแล้วพูด “พี่ชาย เมื่อเจ้าออกมาแล้ว อยากตามจงฃวนคนเดียวไหม? ถ้าร่วมมือกับฉัน เราจะกำจัดเขาได้ง่ายดาย!”
“โหยลาน ฟังนะ ตอนนี้เธอจะมีโอกาสต่อสู้เคียงข้างพี่บ่อย ๆ ตอนสงครามใหญ่ของสามสวรรค์ ฉันจะฆ่าอสูรและอันตรายกับเธอ” เชินเซียงปลอบใจเธอ
โหยลานพยักหน้า แล้วถามเชินเซียงหลายคำด้วยความเป็นห่วง ก่อนออกไปกับเสวี่ยเซี่ยนเซียน
ถ้าไม่มีเสวี่ยเซี่ยนเซียนคอยอยู่ด้วย โหยลานคงออกตามจงฃวนแล้วเช่นนั้น เชินเซียงจึงรู้สึกสบายใจเต็มที่
“ตอนนี้ ฉันจะเรียนระดับที่สอง! ต้องเรียนถึงระดับที่สิบในหนึ่งเดือน” เชินเซียงมองไปที่พลังระดับที่สิบอย่างกระตือรือร้น อยากเห็นพลัง “พลังกดศัตรูระดับที่สิบ” จะเป็นอย่างไร
แม้ถูกขังอยู่ เขาก็ทำให้คนบน “บอร์ดกดศัตรู” บาดเจ็บสาหัสและสีหน้าอัมพาต ความแข็งแกร่งอันกล้าหาญนี้ทำให้คนอื่นสั่นไหว เพราะเชินเซียงเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับสุดยอด
แน่นอนว่า ความแข็งแกร่งของจงฃวนสุดแสนอัศจรรย์ เขาอายุเพียง 17 ปีแต่ก็ได้รับตำแหน่ง “เด็กผู้ชำนาญศิลปะการต่อสู้ระดับหนึ่งของโลก” ไว้อย่างรวดเร็ว!
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.