**บทที่ 1213: ฟังก์ชันใหม่ของแคปซูลวิทยาศาสตร์** "นี่!" เหยาฉีหลินแผดเสียงตะโกนพลางรุดหน้าตรงมายังพวกเขา "ท่านจะฆ่าพวกนางไม่ได้นะ! หากท่านปลิดชีพพวกนาง สงครามครั้งใหญ่จะอุบัติขึ้น!" จางเฟยส่ายหน้าช้าๆ ให้กับท่าทีลนลานของนาง "ข้าไม่เคยคิดจะฆ่าพวกนางตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" "ถ้าอย่างนั้น ท่านจะทำอย่างไรกับพวกนาง?" เหยาฉีหลินลอบมองไปยังเหล่าสตรีนับสิบที่นางไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน 'ปีศาจราคะผู้นี้ช่างวิปริตผิดมนุษย์นัก! สตรีของเขาช่างมากมายเหลือคณา กระทั่งยอดฝีมือรุ่นอาวุโสในดินแดนนี้ยังไม่อาจเทียบติด' จางเฟยยกยิ้มอย่างนึกสนุก เพราะเหยาฉีหลินยังไม่รู้ตัวว่าดวงวิญญาณของพวกเขานั้นได้หลอมรวมเข้าด้วยกันแล้ว "สัตว์อสูรยังคงมีชีวิตรอดได้ แม้จะถูกชิงแกนอสูรไปใช่หรือไม่?" "หืม?" เหยาฉีหลินขมวดคิ้วมุ่น "หากท่านชิงแกนอสูรไปในขณะที่พวกนางยังมีชีวิตอยู่ พวกนางก็ยังไม่ตายในทันที ทว่าร่างกายจะอ่อนแอลง อายุขัยสั้นฮวบ และจะสิ้นใจภายในเวลาเพียงไม่กี่วันหรือกี่เดือน" "เป็นเช่นนี้นี่เอง" จางเฟยเอ่ยถามเม่ย เอไอสาวประจำตัวของเขา 'เม่ย แคปซูลสามารถคัดลอกแกนอสูรได้หรือไม่?' [นายท่าน เรายังไม่เคยทดลองเรื่องนี้ ข้าจึงมิอาจยืนยันได้ว่ามันจะเป็นไปได้หรือไม่ แต่เราสามารถลองดูก่อนได้ โดยต้องเริ่มจากการใช้แกนอสูรอื่นเป็นต้นแบบก่อนเจ้าค่ะ] จางเฟยเรียกแคปซูลวิทยาศาสตร์ออกมาในทันที ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของเหยาฉีหลิน เขาหยิบแกนอสูรชิ้นหนึ่งวางลงไปข้างใน 'ลองดูเลยเม่ย' [รอสักครู่นะเจ้าคะ] ไม่นานนัก แคปซูลก็เริ่มทำงาน จางเฟยจับจ้องไปยังแกนอสูรด้านในอย่างไม่วางตา 'หวังว่ามันจะสำเร็จ' 'นั่นคืออุปกรณ์ชนิดใดกัน? เขาไปเอาของแบบนี้มาจากไหน?' นาลันอวี้ซูเหลือบมองเหยาฉีหลินแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ด้านหลังจางเฟย นางจัดการเปลื้องผ้าเขาออกจนเปลือยเปล่าในพริบตา ทำให้กิเลนสาวถึงกับอ้าปากค้างด้วยความโกรธระคนตกใจเมื่อเห็น 'ตัวตน' อันเขื่องของเขา 'ใหญ่โตนัก! ชิ! องค์หญิงน้อยผู้นี้ก็วิปริตไม่แพ้เขาสักนิด!' หลิวฮวาและสตรีคนอื่นๆ ต่างพากันหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเหยาฉีหลิน ดวงตาของกิเลนสาวจับจ้องไปยังแก่นกายของสามีพวกนางอย่างไม่กะพริบ จนกระทั่งนางต้องฝืนเบือนหน้าหนีด้วยความขัดเขิน นาลันอวี้ซูดึงตัวหูหลี่เย่าหูเข้ามา ทั้งคู่นั่งลงบนพื้นเบื้องหน้าจางเฟย สองสตรีเริ่มหยอกเย้ากับท่อนเอ็นร้อนผ่าวพลางใช้ลิ้นเลียไล้ไปพร้อมๆ กัน 'ไร้ยางอายที่สุด!' เหยาฉีหลินกรีดร้องอยู่ในใจ ทว่านางกลับต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อมีใครบางคนโอบกอดนางจากทางด้านหลัง นางหันไปมองพบว่าเป็นจางหลินที่กำลังเริ่มบีบเค้นทรวงอกของนาง "อื้อ... นี่ หยุดนะ" "ฮิๆ! อย่าได้เหนียมอายไปเลยพี่สาวฉีหลิน มาสนุกด้วยกันเถิด" จางหลินรั้งอาภรณ์ส่วนบนของเหยาฉีหลินลง ส่งผลให้ปทุมถันอวบอัดกระเด้งออกมาอวดสายตา นางบีบนวดเต้าทรวงนั้นอีกครั้ง พลางใช้ปลายนิ้วสะกิดคลึงยอดถันสีสวยอย่างแผ่วเบา ขณะที่ริมฝีปากก็ซุกไซ้เลียไล้ซอกคอขาวเนียนจากด้านหลัง แม้จางหลินจะมีอายุน้อยกว่าเหยาฉีหลินมาก แต่นางมีประสบการณ์ในการบำเพ็ญคู่กับจางเฟยมานับสิบปี ทำให้นางเชี่ยวชาญในกามกิจอย่างยิ่ง อีกทั้งนางยังเป็นสตรีด้วยกัน จึงรู้ดีว่าจุดอ่อนไหวของร่างกายสตรีอยู่ที่ใด "อา..." เหยาฉีหลินยกมือขึ้นปิดปากตามสัญชาตญาณ ทว่าร่างกายกลับตอบสนองต่อการรุกรานของจางหลิน นางสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่านที่เข้าจู่โจม "อื้มมม..." ซางอวี่เม่ยพลันเคลื่อนกายมาหยุดตรงหน้าเหยาฉีหลิน นางรั้งมือของกิเลนสาวลงก่อนจะประกบริมฝีปากจุมพิตอย่างดูดดื่ม มือของนางเริ่มบีบนวดทรวงอกของสัตว์อสูรสาวไปพร้อมกับจางหลิน มอบความรัญจวนใจที่ทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ 'อึ้ก! สตรีพวกนี้วิปริตกันไปหมดแล้ว!' การกระทำของจางหลินและซางอวี่เม่ยเริ่มสั่นคลอนจิตใจของเหยาฉีหลิน นางยกแขนขึ้นโอบรอบคอของซางอวี่เม่ยพลางหลับตาลงและจูบตอบอย่างลืมตัว 'อื้มมม...' เมื่อเห็นเช่นนั้น จางหลินจึงรีบจัดการถอดชุดของเหยาฉีหลินออกแล้วโยนทิ้งไปข้างๆ จากนั้นนางก็เริ่มหยอกเย้ากับทรวงอกและยอดถันของอสูรสาวอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น มอมเมาสติสัมปชัญญะของนางให้จมลึกสู่ห้วงกามารมณ์ เหยาฉีหลินโอบกอดคอของซางอวี่เม่ยแน่นขึ้น บรรเลงเพลงจูบอย่างเร่าร้อนและโหยหา นางสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเมื่อมือของจางหลินเลื่อนลงไปสัมผัสกับกลีบบุปผาที่เปียกชื้น นางแยกเรียวขาออกอย่างเผลอไผล เปิดทางให้อีกฝ่ายได้ปรนเปรอถูไถจุดอ่อนไหวได้อย่างถนัดถรี่ "อื้มมม..." เหยาฉีหลินสะดุ้งเฮือกเมื่อนิ้วมือของจางหลินแทรกผ่านกลีบแค้ม เข้าไปบดคลึงติ่งเนื้อสวาทที่ซ่อนเร้นอยู่ น้ำหวานแห่งกามารมณ์เริ่มไหลรินออกมาจนเปียกชุ่มปลายนิ้ว 'อื้มมม... สองคนนี้กำลังจะทำให้ข้าคลั่งตายอยู่แล้ว! แต่ข้ากลับชอบที่พวกนางปฏิบัติกับข้าเช่นนี้!' เพียงไม่กี่นาที เหยาฉีหลินก็ตกอยู่ในห้วงแห่งความเสียวซ่านอย่างสมบูรณ์ เสียงครางกระเส่าแว่วดังขึ้นเป็นระยะ ยอดถันของนางเริ่มไวต่อสัมผัสมากขึ้น ขณะที่ส่วนล่างก็เปียกแฉะจนเกินบรรยาย หากเป็นยามปกติ นางคงไม่พ่ายแพ้รวดเร็วเช่นนี้ ทว่าตบะของนางยังถูกผนึกอยู่ ทำให้นางไม่อาจข่มสกัดความรู้สึกรัญจวนใจนี้ได้เลย นาลันอวี้ซูที่กำลังเพลิดเพลินกับแก่นกายของจางเฟยเหลือบมองเหยาฉีหลิน นางส่งสัญญาณให้หูหลี่เย่าหู ซึ่งอีกฝ่ายก็เข้าใจและหยุดการกระทำในทันที สตรีทั้งสองรีบลุกขึ้นยืน นาลันอวี้ซูแตะไหล่ของซางอวี่เม่ยเป็นสัญญาณให้หยุด ซางอวี่เม่ยเข้าใจความต้องการของนาลันอวี้ซูทันที นางถอนจุมพิตจากเหยาฉีหลิน จางหลินเองก็หยุดการกระตุ้นกิเลนสาวและปล่อยให้พี่สาวของนางนำพาตัวอสูรสาวมาอยู่เบื้องหน้าสามี ซางอวี่เม่ยกดไหล่เหยาฉีหลินให้คุกเข่าลง วางมือของนางลงบนท่อนเอ็นยักษ์ของจางเฟย พร้อมกับถ่ายทอดเคล็ดวิชากามกิจเข้าสู่ห้วงความคิดของนาง "อย่าได้อายไปเลย สนุกให้เต็มที่เถิด" เหยาฉีหลินที่เพลิงราคะถูกจุดขึ้นมาแล้ว ยิ่งทวีความต้องการมากขึ้นเมื่อภาพนิมิตอันลามกเหล่านั้นปรากฏขึ้นในใจ นางค่อยๆ เลื่อนมือขึ้นลงบนแก่นกายของจางเฟยอย่างช้าๆ ก่อนจะแลบลิ้นเลียไล้ส่วนหัวที่แดงก่ำ 'อึ้ก! ข้าไม่ได้อยากทำแบบนี้เลยสักนิด แต่ตัณหาของข้ามันพุ่งพล่านเพราะสตรีสองคนนั้นแท้ๆ' "ฮ่าๆ" ซางอวี่เม่ยหัวเราะเมื่อเห็นภาพนั้น นางกระซิบที่ข้างหูสามี "สตรีผู้นี้ช่างเย้ายวนนัก พวกเราอุ่นเครื่องให้นางเรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็สุดแท้แต่ท่านแล้วนะเจ้าคะ" จางเฟยพยักหน้าให้ซางอวี่เม่ยพลางลูบศีรษะเหยาฉีหลินเบาๆ ดื่มด่ำกับการปรนนิบัติด้วยลิ้นที่เริ่มเชี่ยวชาญของนาง 'นางก็ไม่เลวเหมือนกัน' [นายท่าน ดูแกนอสูรนั่นสิเจ้าคะ] จางเฟยรีบมองเข้าไปในแคปซูล พบว่าแกนอสูรได้เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชิ้น นั่นหมายความว่าแผนการของเขาประสบความสำเร็จ [ดูเหมือนว่าแคปซูลนี้จะทำอะไรได้อีกหลายอย่าง ไว้ข้าจะลองศึกษาวิจัยฟังก์ชันอื่นๆ ในภายหลังนะเจ้าคะ] จางเฟยพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะก้มมองเหยาฉีหลิน ที่บัดนี้ได้นำแก่นกายของเขาไปหนีบไว้ระหว่างร่องอกอวบอัด นางใช้ทรวงอกปรนเปรอพลางดูดกลืนส่วนปลายยอด ลิ้นเรียวตวัดเลียรูรั่วอย่างคล่องแคล่ว *จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ...* 'ลองอย่างอื่นดูบ้างดีกว่า' จางเฟยใช้พลังปราณเคลื่อนย้ายเซี่ยเฮยหลงเข้าไปในแคปซูลวิทยาศาสตร์ 'เม่ย ลองคัดลอกแกนอสูรจากภายในร่างกายของเขาดู หากสำเร็จ เจ้าจงชิงแกนอสูรออกมาหนึ่งชิ้น เราจะนำมันไปใช้กับภรรยาคนหนึ่งของข้า' [ข้าจะเริ่มดำเนินการเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ นายท่าน] เหยาฉีหลินเงยหน้ามองจางเฟยด้วยความตกใจ เมื่อสายธารร้อนผ่าวพุ่งฉีดเข้าสู่โพรงปากของนาง ทว่านางกลับไม่หยุดการกระทำ นางค่อยๆ กลืนกินน้ำกามของเขาไปทีละนิดอย่างเอร็ดอร่อย 'อื้มมม... สำหรับสัตว์อสูรอย่างข้า น้ำกามของเขาช่างรสชาติดีเลิศนัก' *จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ...* เหยาฉีหลินกลับมาจดจ่อกับการเพลิดเพลินกับแท่งเอ็นของจางเฟย นางอมมันเข้าไปจนลึกเกือบถึงลำคอ บดเบียดทรวงอกและกระชับร่องอกแนบแน่น แรงดูดของนางทวีความรุนแรงและรวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ กิเลนสาวรู้สึกตกใจอย่างยิ่ง เพราะจางเฟยยังคงหลั่งน้ำกามออกมาในปากของนางอย่างไม่ขาดสาย ทว่านางกลับชื่นชอบและพยายามเค้นดูดมันออกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ 'กระบวนการนี้จะใช้เวลานานเท่าใด เม่ย?' [ข้ายังประเมินไม่ได้เจ้าค่ะ นายท่าน สนุกกับเหยาฉีหลินไปก่อนเถิด หากเสร็จสิ้นแล้วข้าจะแจ้งให้ทราบ] 'ตกลง' จางเฟยใช้พลังปราณโอบล้อมร่างของเหยาฉีหลิน แล้วพานางมุ่งหน้าไปยังห้องนอนใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมี 'เตียงประสานหยินหยาง' รออยู่ "ฮ่าๆ" จางหลินหัวเราะร่าหลังจากพวกเขาหายตัวไป "สมาชิกของพวกเรากำลังจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนแล้ว" หลิวฮวาพยักหน้าเห็นพ้อง "ระดับตบะของเหยาฉีหลินอยู่ที่ขอบเขตมหาเทพสามสุริยัน ดังนั้นปราณหยิน แก่นแท้สตรี และแก่นแท้อสูรของนางต้องมากล้นอย่างแน่นอน" "ตบะของสามีเราจะรุดหน้าอย่างรวดเร็วหากได้บำเพ็ญคู่กับเหยาฉีหลิน และพวกเราก็จะได้รับผลประโยชน์นั้นไปด้วย" สตรีคนอื่นๆ ต่างเห็นด้วยกับคำพูดของหลิวชิ่งอวี่ จากนั้นพวกนางก็หันไปมองเซี่ยเฮยหลงที่อยู่ภายในแคปซูล พลางสงสัยว่าจางเฟยมีแผนการอย่างไรกับเขากันแน่ . . . ภายในห้องนอน เหยาฉีหลินนอนทอดกายอยู่ใต้ร่างของจางเฟยที่กำลังทาบทับนางในท่า 69 ร่างของนางสะดุ้งสุดตัวเมื่อเขาใช้ลิ้นเลียไล้กลีบบุปผาที่เปียกโชกอย่างรุนแรง ลิ้นของเขาตวัดกวาดซุกไซ้เข้าไปภายในซ้ำแล้วซ้ำเล่าพร้อมกับบดขยี้ติ่งเสียว 'อื้มมม... หัวของข้ามันตื้อไปหมดแล้ว! วิธีที่เขาเลียส่วนนั้นของข้ามันช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน!' เหยาฉีหลินพลันรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างในร่างกาย เมื่อจางเฟยเปิดใช้งานอาณาจักรราคะ 'อื้มมม... นี่มันอะไรกัน? ร่างกายของข้าไวต่อสัมผัสเกินไปแล้ว แถมยังเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต ข้าสัมผัสได้ถึงแรงดูดที่ข้าทำกับแก่นกายของเขาเหมือนกับข้ากำลังดูดมันอยู่สองอันพร้อมกัน! ไม่นะ! ข้าทนไม่ไหวแล้ว!' [ท่านได้รับแก่นแท้สตรี 5,000,000 หน่วยจากเหยาฉีหลิน] [ท่านได้รับแก่นแท้อสูร 5,000,000 หน่วยจากเหยาฉีหลิน] [ท่านได้รับปราณหยิน 5,000,000 หน่วยจากเหยาฉีหลิน] 'อื้มมม... ข้าเสร็จแล้ว!' ร่างของเหยาฉีหลินกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงภายใต้ร่างของจางเฟย ผู้ซึ่งกำลังดื่มด่ำกับการดูดกลืนน้ำหวานแห่งกามารมณ์ของนาง ส่วนนางเองก็เพลิดเพลินกับน้ำกามที่เริ่มพุ่งทะลักเข้าสู่ปากอีกครั้ง เมื่อพายุอารมณ์สงบลง จางเฟยถอนแก่นกายออกจากปากของเหยาฉีหลิน เขาแยกเรียวขาของนางออก แทรกตัวเข้าไประหว่างกลาง และเริ่มถูไถแท่งเอ็นร้อนระอุกับกลีบสวาทที่ยังคงไวต่อสัมผัสของนาง "จางเฟย... อื้มมม..." จางเฟยโน้มตัวไปข้างหน้าพลางจูบซับทำความสะอาดริมฝีปากของนาง "เจ้าอยากให้ข้าสอดใส่เข้าไปในตัวเจ้าหรือไม่ ฉีหลิน?" - โปรดติดตามตอนต่อไป -