Chapter 1277 - การประมูลราคาที่พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง อันเจี้ยนเหวินเริ่มเดือดดาลทันทีที่หลินอี้เสนอราคาครั้งที่สอง “ไอ้บอดี้การ์ดเวรเอ๊ย แกจะมีเงินสักเท่าไหร่เชียว? เงินนั่นก็เป็นเงินที่ฉู่เผิงจ่านให้แกมาไม่ใช่หรือไง? เอามาซื้อจูบของฉู่เมิ่งเหยาเนี่ยนะ? มันโง่หรือเปล่า?” “ใช่ครับพี่!” ไท่เจ๋อพยักหน้าเห็นด้วย “ไอ้หมอนี่มันไม่รู้จักเจียมตัวจริงๆ! บังอาจมาแข่งเรื่องเงินกับพี่เจี้ยนเหวิน? พี่ถมมันให้จมกองเงินยังได้เลย!” “แกพูดถูก การเอาเงินมาสู้กับอันเจี้ยนเหวินน่ะรึ? โคตรตลก!” สนามประลองของเจี้ยนเหวินกำลังทำเงินได้อย่างมหาศาลในช่วงนี้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เขากำลังรวยสุดขีด! เขาผุดลุกขึ้นอีกครั้ง “สามแสน! ฉันให้สามแสน!” “สามแสนค่ะ!” อวี้ซู่ร้องบอกอย่างตื่นเต้น “สามแสนแล้ว มีใครให้มากกว่านี้ไหมคะ?” พูดจบเธอก็ส่งสายตาให้เสี่ยวเซียว เสี่ยวเซียวเข้าใจทันทีว่าอวี้ซู่กำลังวางแผนอะไร—ทั้งสองคนใจตรงกันอยู่แล้ว พวกตัวแสบทั้งคู่นี่นา! แค่มองตาก็รู้ใจ! เสี่ยวเซียวแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วส่งข้อความหาหลินอี้ “หลินอี้ที่รัก ดันราคาขึ้นไปอีก! แต่ต้องให้หมอนั่นเป็นคนชนะประมูลนะ!” หลินอี้กำลังจะเสนอราคาพอดีเมื่อโทรศัพท์เขาสั่น เขาอ่านข้อความแล้วกะพริบตาปริบๆ เขาไม่รู้ว่านี่คืออะไร แต่เสี่ยวเซียวคงมีแผนการบางอย่างอยู่ เสี่ยวเซียวกับอวี้ซู่คงไม่เอาเรื่องจูบของเมิ่งเหยามาล้อเล่นแน่ๆ หลินอี้ยิ้มแล้วยกมือขึ้น “สามแสนห้าหมื่น!” เขาเกือบจะพูดออกไปว่าห้าแสนแล้ว แต่ข้อความของเสี่ยวเซียวทำให้เขาเปลี่ยนกลยุทธ์ เขาแกล้งทำเป็นเหมือนว่าจู่ๆ เขาก็เริ่มกลัวเจี้ยนเหวิน “ฮ่าๆ มันเปลี่ยนมาเพิ่มทีละห้าหมื่นแล้ว! เงินหมดแล้วล่ะสิท่า?” ไท่เจ๋อกล่าวอย่างสะใจ “นั่นสิ—คราวนี้ฉันชนะแน่!” เจี้ยนเหวินแสยะยิ้มแล้วลุกขึ้นยืน “สี่แสน!” สี่แสนงั้นหรือ? หลินอี้คิดว่าราคานี้มันสูงเกินไปแล้ว และเดาว่าราคาที่เจี้ยนเหวินน่าจะรับได้คงอยู่ที่ราวๆ ห้าแสน เขาจึงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้น “สี่แสนห้าหมื่น!” “ห้าแสน!” เจี้ยนเหวินขานรับโดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว หลินอี้ไม่แน่ใจว่าควรจะต่อดีไหม เขากลัวว่าหากเพิ่มราคาไปมากกว่านี้ เจี้ยนเหวินอาจจะถอดใจ ซึ่งจะทำให้แผนของอวี้ซู่กับเสี่ยวเซียวพัง! เขาจึงหันไปมองทั้งสองคน เห็นเสี่ยวเซียวทำสัญญาณทางสายตาบอกเขาว่าราคานี้ใกล้เคียงกับที่ต้องการแล้ว หลินอี้จึงนั่งลงทำท่าทางหงุดหงิดเหมือนยอมแพ้ จริงๆ แล้วเขาไม่ได้พยายามจะชนะตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ในมุมมองของอวี้ซู่และเสี่ยวเซียว ราคาสี่แสนถึงห้าแสนก็ถือว่ามากแล้ว ถ้าสูงกว่านี้ อันเจี้ยนเหวินอาจจะถอย! ถ้าเป็นแบบนั้นพวกเธอคงทำตามเป้าหมายไม่สำเร็จ และในตอนที่อวี้ซู่กำลังจะพูดว่า ‘ห้าแสน มีใครให้มากกว่านี้ไหมคะ?’ ก็มีคนเสนอราคาเข้ามาอีก! คนคนนั้นคือฉู่เผิงจ่าน! “แปดแสน!” เผิงจ่านกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยพลางยกมือขึ้น สำหรับเผิงจ่าน เงินจำนวนนี้ไม่ได้มากมายอะไร การนำไปทำบุญการกุศลและได้ซื้อจูบของลูกสาวตัวเอง? ถือเป็นราคาที่คุ้มค่า หลินอี้กะพริบตาปริบๆ เขาไม่คิดเลยว่าเผิงจ่านจะลุกขึ้นมาประมูลหลังจากที่เขาถอดใจไปแล้ว! เมื่อเห็นเสี่ยวเซียวและอวี้ซู่ตกตะลึง เขาก็กังวลว่าเผิงจ่านจะมาทำแผนของพวกเธอพัง! เขาจึงรีบส่งต่อข้อความที่เสี่ยวเซียวส่งให้เขาไปยังเผิงจ่าน และเพราะเวลาจำกัด เขาจึงส่งข้อความทั้งดุ้นรวมถึงคำว่า ‘หลินอี้ที่รัก’ ไปด้วย เผิงจ่านน่าจะเข้าใจเจตนา โทรศัพท์ของเผิงจ่านสั่นหลังจากเขาเสนอราคาไป เขาชะงักเมื่อเห็นข้อความ! ‘หลินอี้ที่รัก ดันราคาขึ้นไปอีก! แต่ต้องให้หมอนั่นเป็นคนชนะประมูลนะ!’ “หลินอี้ที่รัก?” เผิงจ่านกะพริบตา ทำไมจู่ๆ เขากลายเป็นหลินอี้ที่รักไปได้? เมื่อดูเบอร์ผู้ส่ง ก็เป็นเบอร์ของหลินอี้ ข้อความนี้ต้องมาจากเสี่ยวเซียวหรือถังหยุนที่ส่งให้หลินอี้เพื่อบอกให้เลิกประมูลแน่ๆ นั่นหมายความว่าพวกเธอไม่ได้ต้องการขายจูบของเมิ่งเหยาและพวกเธอกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่! เมื่อคิดได้ดังนั้น เผิงจ่านก็นึกเสียดายที่เสนอราคาออกไป เขาทำให้เจี้ยนเหวินเตลิดไปหรือเปล่า? แถมเขายังโดดราคาขึ้นไปถึงสามแสนบาททันที! เจี้ยนเหวินจะยังสู้ต่อไหม? เจี้ยนเหวินตกใจกับการเสนอราคาของเผิงจ่านจริงๆ เขาไม่เข้าใจว่านี่หมายความว่าอย่างไร? เผิงจ่านไม่อยากให้เขาได้จูบของเมิ่งเหยา หรือว่ากำลังทดสอบเขากันแน่? ทำไมตอนที่หลินอี้ประมูลอยู่ไม่โผล่มา แล้วจู่ๆ ถึงโผล่มาตอนที่หลินอี้หยุดล่ะ? เจี้ยนเหวินเริ่มลังเล “ไท่เจ๋อ แกคิดว่าฉู่เผิงจ่านหมายความว่ายังไง? ทำไมจู่ๆ ถึงเสนอราคาขึ้นมา?” “ผม... พี่เจี้ยนเหวิน ผมว่าฉู่เผิงจ่านกำลังทดสอบพี่อยู่ครับ ว่าพี่ใส่ใจฉู่เมิ่งเหยามากแค่ไหน! เธอเป็นถึงคุณหนูตระกูลดัง จูบแรกราคาห้าแสนถือว่าไม่สูงเลย เขาเลยพยายามปั่นราคาขึ้นไปพร้อมกับดูว่าพี่ชอบฉู่เมิ่งเหยาแค่ไหน!” ไท่เจ๋อวิเคราะห์ “ถ้าพี่ชอบเธอจริงๆ พี่คงไม่เกี่ยงที่จะเพิ่มเงินอีกสักสองสามแสน! แต่ถ้าไม่ชอบ พี่ก็น่าจะถอย!” “จริงด้วย! ฟังดูเข้าท่า!” เจี้ยนเหวินตบไหล่ไท่เจ๋อ “แต่บอกฉันที ทำไมฉู่เผิงจ่านถึงไม่ขยับตอนที่หลินอี้ประมูลอยู่? เขาเอนเอียงไปทางหลินอี้มากกว่างั้นรึ?” “ผมไม่คิดอย่างนั้นครับ หลินอี้ก็แค่ปั่นราคาไปเรื่อย และเขาก็ไม่มีเหตุผลต้องขยับจนกว่าหลินอี้จะหยุดนั่นแหละครับ” ไท่เจ๋อกล่าว “เข้าใจละ แต่นี่คือจูบแรกของฉู่เมิ่งเหยาจริงๆ รึเปล่า? อวี้ซู่โกหกหรือเปล่า? ไม่ใช่ว่าเธอบอกว่าจูบแรกของฉู่เมิ่งเหยาให้หลินอี้ไปแล้วเหรอ?” เจี้ยนเหวินถามอย่างงุนงง “คำพูดอวี้ซู่เชื่อถือไม่ได้หรอกครับ! ยัยนั่นโกหกเป็นว่าเล่น เราโดนหลอกมาตั้งกี่ครั้งแล้ว! ผมว่าจูบแรกของอวี้ซู่อาจจะให้หลินอี้ไปแล้ว แต่ฉู่เมิ่งเหยาไม่น่าใช่แน่!” ไท่เจ๋อกล่าวด้วยความถอนใจ “พี่ดูไม่ออกเหรอ? เฉินอวี้ซู่คนนี้ดูเหมือนจะชอบหลินอี้ แต่ก็ไม่อยากห่างจากฉู่เมิ่งเหยา นั่นแหละเหตุผลที่เธออยากให้มีสัมพันธ์แบบ 3P กับหลินอี้และฉู่เมิ่งเหยาไงครับ!” “อ้อ! จริงด้วยแฮะ! ยัยเด็กนี่จิตใจไม่ดีเลย เราต้องอยู่ห่างๆ ยัยนี่ไว้!” เจี้ยนเหวินพยักหน้าและตัดสินใจจะประมูลต่อในตอนที่อวี้ซู่ทำท่าทางผิดหวังแล้วพูดว่า ‘แปดแสนบาท ครั้งที่สาม...’