บทที่ 916 - คอมโบหมี หมา และหมาป่า (คอมโบซื่อบื้อ ไร้เดียงสา และเย็นชา)! ตอนที่พวกเขาเดินออกจากหอสมบัติพันลักษณ์ หวังเถิงยังคงครุ่นคิดถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปของผู้จัดการโบเค่อ ราวด์บอลหัวเราะคิกคัก “ในจักรวาลนี้ บัตรธนาคารจะเชื่อมโยงกับจิตวิญญาณของผู้ถือครอง แต่สำหรับบัตรแบบไม่ระบุชื่อนั้นไม่จำเป็น มันสามารถโอนให้ผู้อื่นได้ตราบเท่าที่เจ้าของยินยอม ดังนั้นบัตรแบบไม่ระบุชื่อจึงถือเป็นบัตรธนาคารระดับสูงมาก คนทั่วไปไม่มีสิทธิ์ครอบครอง นั่นคือเหตุผลที่ผู้จัดการโบเค่อปฏิบัติกับนายต่างออกไป” “เขาคงคิดว่านายเป็นชนชั้นสูง” “ยอดฝีมือระดับดาวเคราะห์นั้นแข็งแกร่งและอาจนั่งตำแหน่งผู้จัดการในบริษัทใหญ่ได้ก็จริง แต่ก็เทียบไม่ได้เลยกับ ‘ชนชั้นสูง’ อย่างนายที่มีบัตรธนาคารแบบไม่ระบุชื่อจากธนาคารจักรวาล” มันหัวเราะไม่หยุด “ทีนี้เข้าใจแล้วหรือยังว่ามรดกของท่านหนานกงสำคัญแค่ไหน?” “ทุกที่บนโลกนี้มันก็เป็นเรื่องของผลประโยชน์ทั้งนั้น” หวังเถิงส่ายหัวและกล่าวอย่างหนักแน่น “นายพูดถูก มรดกของหนานกงเยว่มีประโยชน์ ฉันจะไปเอาสถานะบารอนมาให้ได้” “ดีแล้วที่รู้ตัว” “แล้วตอนนี้เราจะไปไหนกัน?” “ไปซื้อชุดต่อสู้กับอาวุธ” “ในหอสมบัติพันลักษณ์ก็มีชุดต่อสู้กับอาวุธขาย ทำไมเราต้องไปที่อื่นด้วยล่ะ?” หวังเถิงถามด้วยความสงสัย “นายโง่หรือเปล่า? ของในหอสมบัติพันลักษณ์มันแพง เราควรไปซื้อจากร้านเฉพาะทางจะดีกว่า” “ร้านเฉพาะทางมันถูกกว่าเหรอ?” หวังเถิงไม่มีความรู้เรื่องพวกนี้เลย โชคดีที่มีราวด์บอลอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นเขาคงเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์ การหาเงินไม่ใช่เรื่องง่าย ถึงแม้จะเก็บของดีๆ มาได้มากมายจากบนโลก แต่เขาก็ขายไปได้เพียง 8,500 GQC เท่านั้น เขารู้สึกเศร้าใจเล็กน้อยที่ตัวเองจนแบบนี้ ดังนั้นอะไรที่ประหยัดได้ก็ต้องประหยัด …… ไว้ถ้าหาเงินได้มากกว่านี้ค่อยกลับมาใช้จ่ายฟุ่มเฟือยอีกที “ของหลายอย่างในร้านเฉพาะทางผลิตขึ้นมาจำนวนมาก มันเลยราคาถูกกว่าแน่นอนว่าถ้าอยากได้ของที่ดีกว่านั้น นายก็ต้องจ่ายเงินเพิ่ม” หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสองก็ไปที่ร้านขายชุดต่อสู้และร้านอาวุธเพื่อซื้อชุดต่อสู้และกระบี่มาอย่างละเล่ม พวกเขาใช้เงินไปทั้งหมด 5,500 GQC ถึงแม้จะเป็นเงินเพียงไม่กี่พัน GQC แต่ค่าเงิน GQC นั้นสูงมาก ดังนั้นของที่ได้มาจึงมีคุณภาพดีทีเดียว ชุดต่อสู้ที่ซื้อมาเป็นระดับดาวเคราะห์ขั้นที่สาม ส่วนกระบี่เป็นระดับดาวเคราะห์ขั้นที่ห้า ทั้งหมดเป็นอุปกรณ์ที่ยอดฝีมือระดับดาวเคราะห์ใช้กัน ในจักรวาลนี้ ชุดต่อสู้ อาวุธ และไอเทมอื่นๆ อีกมากมายจะถูกจำแนกตามระดับของยอดฝีมือเพื่อให้จดจำได้ง่าย ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง หลังจากเปลี่ยนมาใส่ชุดต่อสู้สีดำและสะพายกระบี่ไว้ที่หลัง เขาก็ดูเหมือนคนละคน ไม่ใช่พวกมือใหม่หัดขับอีกต่อไป สายตาของคนที่เดินผ่านไปมาที่มองมายังเขาก็เปลี่ยนไปด้วย ดูเหมือนว่าตอนนี้บนหัวเขามีคำว่า ‘คนรวย’ แปะอยู่ทนโท่ นี่คือความแตกต่างระหว่างหนุ่มหล่อที่เดินบนถนนในชุดเสื้อยืดธรรมดากับคนที่ใส่สูทแบรนด์หรูพร้อมนาฬิกาเรือนแพง คนอื่นย่อมมองพวกเขาด้วยสายตาที่ต่างออกไปอย่างแน่นอน หลังจากได้ของครบแล้ว หวังเถิงก็ตรงไปยังจุดเคลื่อนย้ายมวลสารของเมืองนี้ ทำไมเขาถึงมาที่นี่? เพราะเขาต้องการวาร์ปไปยังเขตแดนรกร้างเพื่อสัมผัสกับความสนุกของการล่าในโลกเสมือนจริง เขตแดนรกร้างกับเขตที่อยู่อาศัยเป็นพื้นที่ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เขตแดนรกร้างไม่ได้อยู่บนมหาทวีปเฉียนต้า จำเป็นต้องวาร์ปไปเท่านั้น การวาร์ปมีค่าใช้จ่าย นี่คือเหตุผลที่ราวด์บอลบอกให้เขาหาเงินก่อน การได้ชุดต่อสู้กับกระบี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุด หวังเถิงยังคงสามารถฆ่าสัตว์อสูรดาวเคราะห์ในเขตแดนรกร้างได้ แต่ถ้าไม่มีเงิน เขาก็ไม่สามารถวาร์ปไปที่นั่นได้ ซึ่งนั่นคงเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดน่าดู จุดเคลื่อนย้ายมวลสารเป็นลานกว้างขนาดใหญ่ มีค่ายกลวาร์ปมากมายที่คอยส่งตัวยอดฝีมือไปยังสถานที่ต่างๆ มีผู้คนมากมายในลานกว้างแห่งนั้น ยอดฝีมือเดินขวักไขว่พร้อมแบกวัตถุดิบทุกรูปแบบ มันเป็นสถานที่ที่คึกคักมาก “รับสมัครสมาชิกเข้าทีมล่าหมาป่าธาตุไฟระดับจักรพรรดิ! รับระดับดาวเคราะห์ขั้นที่สามถึงขั้นที่ห้า!” “รับสมัครสมาชิกเข้าทีมล่าแรดเกราะเหล็กระดับจักรพรรดิ! รับระดับดาวเคราะห์ขั้นที่หกถึงขั้นที่แปด!” …… หวังเถิงสังเกตเห็นฉากที่น่าสนใจขณะเดินผ่าน มีที่พักชั่วคราวมากมายถูกสร้างขึ้นรอบๆ ลานกว้าง กลุ่มยอดฝีมือมารวมตัวกันอยู่ใต้ที่พักเหล่านั้นและตะโกนเรียกร้องหาคนเข้าทีม “พวกเขากำลังชวนคนเข้าทีมล่า” ราวด์บอลสังเกตเห็นสายตาของหวังเถิงและอธิบาย “โดยปกติแล้วสัตว์อสูรดาวเคราะห์จะอยู่รวมกันเป็นฝูงในเขตแดนรกร้าง บางตัวรับมือยากมาก คนส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะรวมทีมเพื่อล่าพวกมันด้วยกัน” “พวกเขากลัวคนแย่งเหรอ?” หวังเถิงถาม “นี่คือจักรวาลเสมือนจริง ต่อให้ตายไป ร่างจริงของนายก็ไม่เป็นไร อีกอย่างนี่ถือเป็นประสบการณ์ด้วย การถูกหลอกในจักรวาลเสมือนจริงยังดีกว่าถูกหลอกในชีวิตจริงนะ” “พูดก็มีเหตุผล” หวังเถิงลูบขางแล้วมองไปทางหนึ่ง “รับสมัครทีมล่าแร้งลมดำระดับจักรพรรดิ! ยอดฝีมือธาตุดินจะได้รับการพิจารณาก่อน! ยอดฝีมือระดับดาวเคราะห์ขั้นที่หกถึงขั้นที่เจ็ดได้รับสิทธิ์ก่อน…” เสียงตะโกนเริ่มชัดเจนขึ้นเมื่อหวังเถิงเดินเข้าไปใกล้ มีทีมยอดฝีมือทีมหนึ่งกำลังชวนคนไปล่าสัตว์อสูรดาวเคราะห์ระดับจักรพรรดิที่ชื่อว่าแร้งลมดำ พวกเขานี่แหละคือเป้าหมายของหวังเถิง “เฮ้ นายสนใจจะมาร่วมทีมล่าแร้งลมดำกับเราไหม?” ยอดฝีมือเผ่าหมีหน้าตาดูซื่อๆ คนหนึ่งตื่นเต้นมากเมื่อเห็นหวังเถิงเดินเข้ามา เขาอ้าแขนต้อนรับอย่างกระตือรือร้น “แร้งลมดำเป็นสัตว์อสูรธาตุลมใช่ไหม?” หวังเถิงถาม นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา เขาเก็บสะสมค่าพลังธาตุลมจากหยินไห่มาได้เยอะแล้ว แต่ก็ยังขาดอีกมากหากต้องการก้าวเข้าสู่ระดับดาวเคราะห์ หวังเถิงต้องการเก็บค่าพลังธาตุลมระดับกลุ่มดาวให้มากขึ้นด้วยการฆ่าสัตว์อสูรธาตุลมเพื่อเร่งการเติบโตของพลัง อีกอย่าง เขาไม่รู้ว่าพวกสัตว์อสูรธาตุลมอยู่ที่ไหน เลยตัดสินใจหาทีมเพื่อทำความคุ้นเคยกับพื้นที่ก่อน “ใช่ ใช่เลย” ยอดฝีมือเผ่าหมีพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ฉันเป็นยอดฝีมือธาตุดิน อยู่ระดับดาวเคราะห์ขั้นที่เจ็ด” หวังเถิงปลดปล่อยพลังธาตุดินระดับกลุ่มดาวออกมาในขณะที่พูด “ดีมาก คุณสมบัตินายตรงตามที่เราต้องการเป๊ะ!” ยอดฝีมือเผ่าหมีดีใจจนเนื้อเต้น “มาเลย มาเซ็นสัญญากัน แล้วฉันจะแนะนำสมาชิกอีกสองคนให้รู้จัก” หวังเถิงเดินเข้าไปและกวาดสายตามองสมาชิกคนอื่นๆ ในทีมมียอดฝีมือสามคน รวมทั้งเจ้าคนเผ่าหมีด้วย คนหนึ่งมาจากเผ่าหมาป่า ส่วนอีกคนมาจากเผ่าสุนัข ทั้งสามคนตัวสูงใหญ่และมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ พวกเขาแผ่กลิ่นอายที่ทรงพลังออกมาเพียงแค่ยืนอยู่เฉยๆ ทีมนี้ไม่เลวเลย! ทันใดนั้น สีหน้าของหวังเถิงก็เปลี่ยนไปอย่างประหลาด บอกตามตรงนะ เผ่าสุนัขกับเผ่าหมาป่าดูคล้ายกันมาก ทั้งคู่มีหูที่มีขน แต่ส่วนใหญ่ก็ดูเหมือนมนุษย์ปกติ ถ้าไม่มีใครบอก เขาก็คงแยกไม่ออกแน่ๆ “ฉันชื่อเซียงต้าลี่!” ยอดฝีมือเผ่าหมีแนะนำตัวก่อนจะข้ามไปแนะนำอีกสองคน แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดต่อ ยอดฝีมือเผ่าหมาป่าก็พูดขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า “ฉันชื่อบราเคย์ เป็นยอดฝีมือธาตุดินเผ่าหมาป่า” “ฉันชื่อฮาสเทน เป็นยอดฝีมือธาตุน้ำ ฝากตัวด้วยนะ!” ยอดฝีมือเผ่าสุนัขส่งยิ้มใสซื่อและยกมือขึ้น “โอ้ สวัสดี” หวังเถิงถึงกับอึ้ง เขายื่นมือไปจับกับอีกฝ่าย ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา ยอดฝีมือสองคนนี้ดูดีเอาเรื่อง บราเคย์มีเสน่ห์แบบเย็นชา ส่วนฮาสเทนก็ดูไร้เดียงสา เขาสังหรณ์ใจว่าคอมโบหมี หมา และหมาป่า (หรือจะเรียกว่าคอมโบ ซื่อบื้อ ไร้เดียงสา และเย็นชา) นี้คงจะมอบประสบการณ์ที่น่าสนใจให้เขาแน่ๆ! “ฉันชื่อหวังเถิง เป็นยอดฝีมือมนุษย์” หวังเถิงแนะนำตัวกลับบ้าง ทั้งหมดทักทายกันพอเป็นพิธี “หวังเถิง เซ็นสัญญาแล้วเราจะได้ไปกันเลย” เซียงต้าลี่ดูใจร้อน หวังเถิงเดินเข้าไปดูสัญญาที่เซียงต้าลี่เตรียมไว้ เขาไม่พบช่องโหว่อะไร มันเป็นสัญญาที่เรียบง่าย คือร่วมกันฆ่าสัตว์อสูรและแบ่งส่วนแบ่งตามจำนวนที่แต่ละคนฆ่าได้ นี่คือสัญญาที่มีผลผูกพัน หลังจากเซ็นแล้ว จักรวาลเสมือนจริงจะเป็นผู้รับรอง เขาจึงไม่ต้องกังวลว่าเพื่อนร่วมทีมจะตุกติก “ดูท่าฉันจะเจอทีมที่เชื่อถือได้แล้วสิ” หวังเถิงพึมพำ หลังจากเซ็นสัญญาแล้ว สมาชิกในทีมก็รีบเก็บที่พักชั่วคราว พวกเขาแบกสัมภาระและเรียกหวังเถิงให้ตามไปที่จุดวาร์ป