บทที่ 898 - จู่โจม! “เร็วเข้า!” “เร็วเข้า!” “เร็วขึ้นอีก!” … ราวด์บอลพบตำแหน่งของหวังเถิงแล้ว มันรู้สึกกังวลอย่างถึงที่สุดและพึมพำกับตัวเองไม่หยุด ยานอวกาศของสหพันธ์โอแลนท์ไล่ล่าหวังเถิงอย่างไม่ลดละ ลำแสงจำนวนมหาศาลสาดซัดเข้าใส่เขาโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด นี่มันเหมือนกับเกมแมวไล่จับหนูชัดๆ! แต่ในความเป็นจริงแล้ว นี่เป็นเพียงภาพลวงตาที่หวังเถิงสร้างขึ้นเพื่อหลอกล่อศัตรู ด้วยความสามารถด้านมิติที่เขามี เมื่อใดก็ตามที่เขาเตรียมตัวพร้อม เขาก็สามารถหลบหลีกการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างง่ายดาย ทว่าเขาไม่ได้ทำเช่นนั้น เขาแสร้งทำเป็นว่าทุกจังหวะที่หลบนั้นช่างเฉียดฉิว ราวกับว่าเขาเพียงแค่โชคดีที่รอดพ้นจากการโจมตีมาได้เท่านั้น เหล่ายอดฝีมือจากสหพันธ์โอแลนท์ไม่คิดว่าหวังเถิงจะหนีรอดไปได้ พวกเขาจึงไม่รีบร้อนและยังคงติดตามเขาอย่างใกล้ชิด “ราวด์บอล เปิดประตูยาน!” สิบนาทีผ่านไป หวังเถิงก็มาถึงยานอวกาศ QY-E63 ในที่สุด “รับทราบ!” ราวด์บอลรู้สึกฮึกเหิม มันรีบเปิดประตูยานทันที ฟึ่บ! หวังเถิงเร่งความเร็วพุ่งตัวเข้าไปในยาน QY-E63 …… ทว่าโหมดพรางตัวของยานก็ถูกยกเลิกไปด้วย เผยให้เห็นรูปโฉมที่แท้จริงของมัน ผู้คนจากสหพันธ์โอแลนท์เห็นมันได้ในทันที “ล็อกเป้าไปที่ยานลำนั้น!” ยอดฝีมือระดับสวรรค์ขั้นที่เก้าจากเผ่าจิ้งจอกยิ้มเยาะ สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นคมกริบ “โจมตีทำลายยานของพวกมันซะ!” โคลเอทออกคำสั่งอย่างใจเย็น “รับทราบ!” ยอดฝีมือเผ่าจิ้งจอกตอบรับด้วยน้ำเสียงต่ำ ตู้ม! ทันทีที่เขาสิ้นคำสั่ง การโจมตีก็ถูกปล่อยออกมา พวกมันพุ่งตรงเข้าหายาน QY-E63 ลำแสงเดินทางผ่านห้วงอวกาศและมาถึงหน้ายาน QY-E63 ภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที แต่มันก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย พร้อมกับพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ หลังจากที่หวังเถิงติดต่อราวด์บอล มันก็ได้สำรองพลังงานไว้สำหรับการเร่งความเร็วเรียบร้อยแล้ว ยานลำนี้พร้อมที่จะหลบหนีทันทีที่หวังเถิงกลับมา นี่คือคุณสมบัติของยานอวกาศระดับจักรวาล ต้องเป็นยานที่แข็งแกร่งและทนทานระดับนี้เท่านั้น ถึงจะสามารถทนต่อแรงเร่งในทันทีได้โดยไม่แตกสลาย “ยานอวกาศระดับจักรวาล!” โคลเอทลุกขึ้นยืนพรวดในยานของสหพันธ์โอแลนท์ เขาเต็มไปด้วยความปิติยินดี ยอดฝีมือระดับสวรรค์คนอื่นๆ สังเกตเห็นเรื่องนี้เช่นกันและไม่อยากจะเชื่อสายตา ศัตรูของพวกเขามียานอวกาศระดับจักรวาล! ไม่ได้บอกหรือว่ามันหนีมาจากดาวเคราะห์ที่ยังไม่พัฒนา? ทำไมมันถึงมียานอวกาศระดับจักรวาลที่ปกติจะมีไว้สำหรับยอดฝีมือระดับจักรวาลเท่านั้น? มันไม่สมเหตุสมผลเลย! ต้องรู้ไว้ว่ายานอวกาศระดับจักรวาลแต่ละลำนั้นราคามหาศาล! หากพวกเขาสามารถยึดมันมาได้ พวกเขาก็คงจะร่ำรวยกันถ้วนหน้า อย่างไรก็ตามพวกเขารู้ดีว่านั่นไม่ใช่ของตน จากสีหน้าของท่านโคลเอท พวกเขารู้ได้ทันทีว่าเขาหมายมั่นปั้นมือที่จะครอบครองยานระดับจักรวาลลำนี้ให้ได้ “มิน่าล่ะ ข้าถึงจับพวกมันไม่ได้แม้จะส่งยานไปถึงสิบลำ แคนดิสถึงได้ตายในน้ำมือของพวกมัน” โคลเอทกล่าวด้วยความครุ่นคิด เขาคิดว่ายานอวกาศระดับจักรวาลนี่เองที่เป็นตัวการทำลายยานอวกาศระดับสากลทั้งสิบลำ โดยไม่คาดคิดว่าจริงๆ แล้วพวกมันถูกทำลายโดยหวังเถิง มือใหม่ระดับดาวเคราะห์ “ไล่ตามไป!” “ไล่ตามพวกมันไป!” “หยุดโจมตีซะ ข้าต้องการยานอวกาศระดับจักรวาลที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์!” “พวกมันคงมีพลังงานจำกัด เราจะไล่ต้อนจนกว่าพลังงานของพวกมันจะหมด” ดวงตาของโคลเอทเป็นประกายวาวโรจน์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโลภขณะตะโกนสั่งการครั้งแล้วครั้งเล่า นี่คือยานอวกาศระดับจักรวาล ตัวเขาเองมีเพียงลำเดียวซึ่งแลกมาด้วยสมบัติครึ่งหนึ่งของชีวิต เขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไรเมื่อเห็นยานในระดับเดียวกันที่สามารถแย่งชิงมาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้? ยอดฝีมือระดับสวรรค์คนอื่นๆ ได้แต่ถอนหายใจ พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตามคำสั่ง … หวังเถิงกลับเข้ามาในยานและมองย้อนกลับไปอย่างเคร่งขรึม เขาต้องแปลกใจ “พวกมันหยุดโจมตีแล้ว?” ราวด์บอลนึกอะไรบางอย่างออกจึงแค่นเสียง “ดูท่าศัตรูของเราจะโลภมากทีเดียว” หวังเถิงขมวดคิ้ว เขาไม่เข้าใจสิ่งที่ราวด์บอลหมายถึง “พวกมันน่าจะกำลังรอให้พลังงานในยานของเราหมด จากนั้นพวกมันก็จะจับเราได้โดยไม่ต้องออกแรง แถมยังได้ยานอวกาศระดับจักรวาลที่สมบูรณ์แบบไปครอบครองพร้อมกันด้วย” ราวด์บอลอธิบาย “อย่างนี้นี่เอง!” หวังเถิงถึงบางอ้อ เขาหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “การไล่ล่ากลายเป็นการปล้นไปเสียแล้ว!” “ทำไมเจ้าถึงคิดว่าพวกมันไล่ล่าเราหนักหนาน่ะหรือ? มันก็เพื่อผลประโยชน์ของพวกมันเอง การเพิ่มระดับความสามารถในจักรวาลนั้นยากเย็นแสนเข็ญ ไม่มีใครยอมปล่อยโอกาสที่จะได้รับทรัพยากรเพิ่มไปหรอก” ราวด์บอลรู้สึกสะเทือนใจ หวังเถิงเพิ่งจะเข้าสู่จักรวาล แต่ก็มีคนจ้องจะสั่งสอนบทเรียนสุดโหดให้เขาเสียแล้ว “ในเมื่อพวกมันอยากไล่ ก็ปล่อยให้พวกมันไล่ไป” หวังเถิงแสยะยิ้มก่อนถาม “อีกนานแค่ไหนกว่าเราจะถึงจักรวรรดิต้าเฉียน?” “อีกไม่นาน อีกประมาณสองวันก็จะถึงจักรวรรดิต้าเฉียนแล้ว...” ราวด์บอลหัวเราะคิกคัก มันไม่ได้พูดต่อ แต่ความหมายนั้นชัดเจน “อีกสองวัน?” ดวงตาของหวังเถิงเป็นประกาย “หวังว่าพวกมันจะรอไหวถึงสองวันนะ” “ไม่ต้องห่วง พวกมันไม่รู้หรอกว่าเรากำลังมุ่งหน้าไปจักรวรรดิต้าเฉียน ในเมื่อพวกมันต้องการยานของเรา พวกมันไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก” ราวด์บอลตอบอย่างมั่นใจ “ถึงแม้พวกมันจะไม่โจมตีเรา แต่เราจะปล่อยให้พวกมันไล่ตามเราไปเฉยๆ แบบนี้ก็ดูจะไม่ดีนัก” หวังเถิงกล่าวพลางหมุนดวงตาไปมา “เจ้าจะทำอะไร?” “โจมตีพวกมัน!” ราวด์บอลเข้าใจความคิดของหวังเถิงทันที มันยิ้มอย่างชั่วร้าย “ฮ่าๆ มาเล่นกับจิตวิทยาของพวกมันกันเถอะ...” เป็นไปตามคาด ยานของสหพันธ์โอแลนท์หยุดโจมตีตลอดสองวันต่อมา แทนที่จะเป็นเช่นนั้น หวังเถิงและราวด์บอลกลับเป็นฝ่ายสั่งใช้งานอาวุธรูนบนยานแล้วยิงใส่ยานของสหพันธ์โอแลนท์เสียเอง อาวุธที่พวกเขามีนั้นรุนแรงพอจะสร้างความเสียหายให้กับยานระดับจักรวาลได้ ดังนั้นหากยานของสหพันธ์โอแลนท์โดนเข้า ย่อมเป็นปัญหาใหญ่แน่ เหล่ายอดฝีมือของสหพันธ์โอแลนท์เริ่มหงุดหงิด พวกมันคือฝ่ายไล่ล่าไม่ใช่หรือ? ทำไมพวกมันถึงต้องคอยหลบการโจมตีของคู่ต่อสู้อย่างระมัดระวังราวกับพวกมันเป็นฝ่ายถูกล่าเสียเอง! “ราวด์บอล หลบไป เจ้าเล็งไม่แม่นหรอก ให้ข้าทำเองดีกว่า” หวังเถิงผลักราวด์บอลออกไปโดยไม่ลังเล แล้วเข้าควบคุมระบบอาวุธของยานด้วยตัวเอง เขาเล็งเป้าไปที่ยานของสหพันธ์โอแลนท์ที่อยู่ด้านหลัง “ชิ ความแม่นของเจ้าก็ไม่ได้เรื่องเหมือนกันนั่นแหละ สองวันมานี้เจ้ายังยิงไม่โดนพวกมันสักครั้งเลย” ราวด์บอลเบะปากอย่างไม่พอใจ “ข้าแค่ยอมให้พวกมันต่างหาก คอยดูนะ เราใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว มามอบของขวัญเซอร์ไพรส์ให้พวกมันกันเถอะ!” หวังเถิงถูมือด้วยความตื่นเต้น ราวด์บอลมองดูแผนที่แล้วพยักหน้า “ใช่ เรากำลังเข้าเขตแดนของจักรวรรดิต้าเฉียนแล้ว แต่พวกมันก็น่าจะสังเกตเห็นเหมือนกัน” “นั่นแหละคือเหตุผลที่เราต้องยิงพวกมันให้โดนและสร้างปัญหาให้พวกมันสักหน่อย” หวังเถิงกล่าว ราวด์บอลเข้าใจความตั้งใจของหวังเถิงในที่สุด เมื่อเทียบกับมันแล้ว เจ้าหมอนี่ร้ายกาจและเจ้าเล่ห์กว่าเยอะ หวังเถิงหยุดโต้เถียงกับราวด์บอลและจดจ่ออยู่กับระบบควบคุม ปืนใหญ่รูนที่อยู่ใต้ท้องยานค่อยๆ ปรับทิศทาง ค้นหาจุดอ่อนของยานคู่ต่อสู้ หวังเถิงถึงกับส่งแมลงสาบอวกาศ (Void Mayflies) ของเขาออกไป พวกมันเรียงตัวเป็นเส้นตรงจากปากกระบอกปืนไปยังยานของศัตรู ด้วยวิธีนี้เขาจะสามารถล็อกเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ แน่นอนว่าการโจมตีต้องใช้เวลาในการเดินทางผ่านห้วงอวกาศ ยิ่งไปกว่านั้นคู่ต่อสู้เองก็ระวังตัวอยู่ตลอด ดังนั้นพวกมันย่อมมีเวลาเหลือเฟือที่จะหลบหลีก นี่คือเหตุผลว่าทำไมที่ผ่านมาถึงยิงไม่โดน หวังเถิงเองก็เข้าใจเรื่องนี้ดี และวิธีแก้ปัญหาก็ผุดขึ้นมาในหัว พลังแห่งมิติ! ด้วยพลังแห่งมิติ เขาสามารถเปลี่ยนทิศทางของการโจมตีกลางคันและโจมตีศัตรูได้โดยที่พวกมันไม่ทันตั้งตัว ตู้ม! หวังเถิงกดปุ่มยิงพร้อมความคิดนั้น ลำแสงพุ่งออกไป... “หึ คิดว่าการโจมตีแค่นี้จะโดนพวกเรางั้นรึ?” ยอดฝีมือระดับสวรรค์เผ่าจิ้งจอกเยาะเย้ย ระบบอัจฉริยะของยานได้วางเส้นทางการหลบหลีกไว้ให้แล้วโดยไม่ต้องรอคำสั่ง ยานเริ่มขยับตัวออกด้านข้าง ทว่า ในวินาทีนันเอง ลำแสงก็เบนมุมกะทันหันกลางคันและพุ่งกระแทกเข้ากับยานของสหพันธ์โอแลนท์อย่างจัง ตู้ม! เสียงระเบิดดังสนั่น สะเก็ดไฟกระจายไปทั่ว ยานของสหพันธ์โอแลนท์ได้รับความเสียหายอย่างหนัก “เตือนภัย! ปีกซ้ายได้รับความเสียหาย ปีกซ้ายได้รับความเสียหาย...” เสียงเตือนแหลมสูงดังลั่นยาน ยอดฝีมือเผ่าจิ้งจอกตะลึงค้าง ∑(っ°Д°;)っ ด้านหลังของเขา ใบหน้าของโคลเอทมืดดำราวกับหมึกพิมพ์