บทที่ 166 - สังหารในพริบตา “หึๆ เจ้าจะจ่ายค่าชดเชยที่ข้ากำลังจะมอบให้ไหวหรือเปล่า?” เย่ซวนอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มเย็นชา เมื่อทุกคนได้เห็นภาพนั้น รูม่านตาของพวกเขาก็หดวูบด้วยความตกตะลึง เย่ซวนไม่เกรงกลัวหลี่เทียนอวี่เลยแม้แต่น้อยงั้นหรือ? เขาไม่กลัววิหารจันทร์โลหิตเลยหรือไง? หรือว่าไอ้หมอนี่ไม่เคยได้ยินชื่อวิหารจันทร์โลหิตมาก่อน? มันเบื่อโลกจนอยากตายแล้วหรืออย่างไร? คนผู้นี้มาจากราชวงศ์ต้าเชียนจริง ๆ น่ะหรือ? ผู้ฝึกตนจากดินแดนล้าหลังแห่งนั้นมันตัวประหลาดอะไรกัน ที่นี่คือวิหารจันทร์โลหิต! สำนักที่ขึ้นชื่อเรื่องการฆ่าฟันและชิงสมบัติไปทั่ว! น่าเสียดายเหลือเกิน ดูเหมือนอัจฉริยะไร้เทียมทานผู้หยั่งรู้เค้าลางแห่งเจตจำนงสายฟ้าสวรรค์กำลังจะจบชีวิตลงแล้ว “หึๆ!” เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เทียนอวี่ก็หรี่ตาลง ก่อนที่ร่างของเขาจะเลือนหายไปในทันที “ไม่ดีแล้ว!” สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง พวกเขาพากันถอยกรูดด้วยความหวาดหวั่น เห็นได้ชัดว่าหลี่เทียนอวี่กำลังจะลงมือ! หากยอดฝีมือขอบเขตเอกภาพลงมือ ย่อมส่งผลกระทบต่อทุกคนในที่นี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่สำคัญไปกว่านั้น หลี่เทียนอวี่เป็นผู้ฝึกตนจากวิหารจันทร์โลหิต ซึ่งหมายความว่าเขาจะไม่สนใจเป็นตายของใครหน้าไหนทั้งสิ้น เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของเย่ซวนยังคงเรียบเฉย เขายกหมัดขวาขึ้นช้า ๆ แล้วชกออกไปยังพื้นที่ว่างเบื้องหน้าโดยฉับพลัน ตู้ม! เพียงชั่วพริบตา ห้วงอากาศตรงหน้าก็สั่นไหว ร่างหนึ่งกระเด็นออกมาดุจลูกกระสุนปืนใหญ่ วูบ! ก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว ร่างของเย่ซวนก็หายวับไปและไปปรากฏตัวอยู่ข้างร่างที่กำลังกระเด็นถอยหลังของหลี่เทียนอวี่ ตู้ม! หมัดที่เรียบง่ายถูกปล่อยออกไปอีกครั้ง! ทว่าครั้งนี้มันแฝงไว้ด้วยเจตจำนงหมัดอันทรงพลัง! ร่างของหลี่เทียนอวี่ระเบิดออกทันที พลังธาตุเทพในกายพยายามเบ่งบานเพื่อฟื้นฟูร่างกายที่แตกสลาย จากนั้น เย่ซวนก็ค่อย ๆ ชูนิ้วชี้ออกไปทางหลี่เทียนอวี่ แล้วปลดปล่อยพลังทำลายล้างแห่งสายฟ้าออกไป ตู้ม! ยอดฝีมือขอบเขตเอกภาพกลายเป็นเพียงเถ้าถ่านและควันจางหายไปในพริบตา! ทุกคนตกอยู่ในความเงียบสงัดชั่วขณะ กระทั่งสายฟ้าฟาดลงมาและเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้อง ทุกคนถึงได้สติกลับคืนมา เย่ซวนยื่นมือออกไปคว้าสิ่งของชิ้นหนึ่งอย่างใจเย็น มันคือแหวนเก็บของ จากนั้น ร่างของเย่ซวนก็หายวับไปและกลับมายืนอยู่ที่เดิม ทุกคนต่างตกตะลึงงันเมื่อเห็นภาพนั้น เกิดอะไรขึ้นกันแน่? จบลงเร็วขนาดนี้เลยหรือ? หลี่เทียนอวี่ถูกเย่ซวนสังหารในพริบตา? ยอดฝีมือขอบเขตเอกภาพระดับสองถึงกับไม่มีโอกาสแม้แต่จะขัดขืน เย่ซวนบดขยี้หลี่เทียนอวี่ได้อย่างง่ายดาย ถ้าเป็นเช่นนั้น... เย่ซวนแข็งแกร่งถึงเพียงไหนกัน? ทำไมผู้ฝึกตนอายุเพียง 20 ปีถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้? เพียงแค่สองหมัดกับอีกหนึ่งดีดนิ้ว... อัจฉริยะไร้เทียมทานเช่นนี้โผล่มาจากราชวงศ์ต้าเชียนได้อย่างไร? หรือว่าเขาจะเป็นทายาทลับ ๆ ของขุมพลังโบราณกันแน่? พวกเขามองเย่ซวนด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เป็นไปตามคาด เย่ซวนจัดการคู่ต่อสู้ได้ในทันทีอีกแล้ว!” “สมกับเป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของราชวงศ์ต้าเชียนเรา ปาฏิหาริย์มักเกิดขึ้นรอบตัวเขาเสมอ” ผู้ฝึกตนจากราชวงศ์ต้าเชียนต่างตื่นเต้นดีใจ ทุกการต่อสู้ของเย่ซวนที่พวกเขาเคยเห็นหรือได้ยินมาล้วนจบลงในลักษณะนี้ทั้งสิ้น เย่ซวนบดขยี้คู่ต่อสู้ลงได้ในพริบตาเดียว อีกอย่าง จุดเด่นที่สุดของเย่ซวนคือเจตจำนงกระบี่ ทว่านักกระบี่ผู้นี้กลับสังหารยอดฝีมือขอบเขตเอกภาพด้วยหมัด นั่นหมายความว่าหลี่เทียนอวี่ไม่คู่ควรแม้แต่จะให้เย่ซวนชักกระบี่ออกมาด้วยซ้ำ เมื่อครู่นี้ตอนที่พวกเขาเผยตัวตนของเย่ซวน ไม่มีใครเชื่อเลย แถมหลายคนยังหัวเราะเยาะพวกเขาอีกต่างหาก “อัจฉริยะไร้เทียมทานเช่นนี้จะมาจากราชวงศ์ต้าเชียนได้อย่างไร? เขาต้องมาจากจักรวรรดิระดับสูงหรือดินแดนศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ก็เป็นทายาทของขุมพลังโบราณที่เร้นกายแน่ ๆ...” “นั่นสิ ราชวงศ์ต้าเชียนที่ล้าหลังปานนั้นจะให้กำเนิดอัจฉริยะระดับนี้ได้ยังไง? ไร้สาระสิ้นดี!” ฉากที่เย่ซวนสังหารหลี่เทียนอวี่ในพริบตาเมื่อครู่สร้างความตกตะลึงให้ทุกคนอย่างหนัก ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังไม่ยอมเชื่อว่าเย่ซวนมาจากราชวงศ์ต้าเชียน เมื่อผู้ฝึกตนจากราชวงศ์ต้าเชียนได้ยินเช่นนั้น พวกเขาโกรธจนแทบจะกระอักเลือด คนพวกนี้ยอมรับในความแข็งแกร่งและพรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวของเย่ซวน แต่กลับไม่เชื่อว่าเขามาจากราชวงศ์ต้าเชียน นั่นทำให้พวกเขาหงุดหงิดใจอยู่ไม่น้อย “หึๆ ถึงตอนนี้พวกเจ้าจะไม่เชื่อ แต่เมื่อวิหารเทพสงครามเปิดออก พวกเจ้าจะได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของเย่ซวน! ถึงตอนนั้น คอยดูสิว่าพวกเจ้าจะยังหาว่าพวกเราโกหกอยู่อีกไหม!” คนพวกนั้นดูถูกราชวงศ์ต้าเชียนอย่างเห็นได้ชัด นั่นจึงเป็นเหตุผลที่พวกเขาไม่ยอมรับว่าเย่ซวนคือผู้ฝึกตนจากราชวงศ์ต้าเชียน “เมื่อกี้ตอนที่เขาฆ่าหลี่เทียนอวี่ นั่นคือเจตจำนงหมัดใช่ไหม?” “มีอะไรแปลกตรงไหน? ในเมื่อเขาสามารถหยั่งรู้เค้าลางแห่งเจตจำนงสายฟ้าสวรรค์ได้ แล้วการที่เขาจะหยั่งรู้เจตจำนงหมัดได้จะเป็นเรื่องแปลกตรงไหน?” “ข้าชักอยากรู้แล้วสิว่าพลังที่แท้จริงของเขาเป็นอย่างไร ไม่รู้ว่าเขาฝึกตนถึงระดับไหนกันแน่”