Chapter 529 วิชาบ่มเพาะคู่ประสาน หลังจากอธิบายให้เหล่าศิษย์เข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างผู้บ่มเพาะคู่ประสานและผู้บ่มเพาะทั่วไป รวมถึงข้อดีและข้อเสียของทั้งสองฝ่ายแล้ว ซูหยางก็ได้มอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับอมตะให้แก่เหล่าศิษย์ชาย เพื่อช่วยให้พวกเขาเปลี่ยนหยินฉีจากสตรีมาเป็นปราณล้ำลึกได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่วนเหล่าศิษย์หญิง เขาก็มอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับอมตะที่ช่วยให้พวกนางสามารถเปลี่ยนหยางฉีให้เป็นปราณล้ำลึกได้เช่นกัน เมื่อศิษย์ทุกคนได้รับเคล็ดวิชาบ่มเพาะกันครบถ้วนแล้ว ซูหยางจึงกล่าวต่อ "ในเมื่อพวกเจ้าทุกคนมีวิชาบ่มเพาะกันแล้ว ก็ถึงเวลาของส่วนที่สนุกที่สุด สำหรับผู้บ่มเพาะทั่วไป แน่นอนว่าพวกเขาต้องมีวิชาต่อสู้ไว้ใช้ในการประลอง แต่สำหรับพวกเราเหล่าผู้บ่มเพาะคู่ประสาน 'การต่อสู้' ของเรามักจะเกิดขึ้นบนเตียง เพราะนั่นคือสมรภูมิหลักของเรา ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องมีวิชาต่อสู้ที่สร้างขึ้นมาเพื่อสมรภูมิอันเป็นเอกลักษณ์นี้โดยเฉพาะ" เขามองไปยังกลุ่มศิษย์ชายแล้วกล่าวว่า "ข้าจะเริ่มจากศิษย์ชายก่อน" จากนั้นเขาก็นำม้วนคัมภีร์สามฉบับออกมาจากชุดของเขาแล้วกล่าวต่อ "ข้ามีวิชาสามอย่างที่สร้างมาเพื่อบุรุษโดยเฉพาะ วิชาแรกเป็นสองวิชาที่รวมอยู่ในหนึ่งเดียว ซึ่งเหล่าศิษย์รุ่นเยาว์ที่เข้ามาก่อนหน้านี้ได้เรียนรู้กันไปหมดแล้ว มันมีชื่อว่า 'ดรรชนีสำราญ' และ 'โลกแห่งความสำราญ'" "ดรรชนีสำราญจะสอนให้เจ้ารู้จักตำแหน่งจุดอ่อนไหวบนร่างกายของคู่ครอง ทำให้พวกนางรู้สึกถึงความสุขสมอย่างสุดยอดเพียงแค่สัมผัส ส่วนโลกแห่งความสำราญนั้นจะช่วยเพิ่มพูนความรู้สึกหฤหรรษ์ของทั้งตัวเจ้าและคู่ครองระหว่างการบ่มเพาะ อีกทั้งยังเพิ่มปริมาณปราณที่พวกเจ้าทั้งคู่สร้างขึ้นได้อีกด้วย" "วิชาที่สองมีชื่อว่า 'ระบำห้องหอ' ซึ่งจะสอนวิธีการเคลื่อนไหวร่างกาย โดยเฉพาะช่วงสะโพกในระหว่างการบ่มเพาะ หากฝึกจนเชี่ยวชาญ คู่ครองของเจ้าจะเดินแทบไม่ไหวหลังจากเสร็จสิ้นการบ่มเพาะ และวิชาสุดท้ายคือ 'หัตถ์เทวะ' ตามชื่อของมันเลย วิชาจะรวมเทคนิคการใช้มือหลายรูปแบบที่จะช่วยให้เจ้ามอบความสุขให้แก่คู่ครองด้วยมือเปล่าของเจ้า" "เมื่อพวกเจ้าฝึกสามวิชาพื้นฐานนี้จนชำนาญแล้ว ข้าจะมอบวิชาอื่นให้เพิ่มเติมอีก ไม่ว่าจะเป็นวิชาสำหรับลิ้น หรือแม้แต่เท้า หากพวกเจ้าต้องการ" "ข-ขอบคุณท่านเจ้าสำนัก! พวกเราจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!" เหล่าศิษย์ชายโค้งคำนับให้เขาหลังจากรับเคล็ดวิชาอันศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้มา ครู่ต่อมา ซูหยางหันไปมองเหล่าศิษย์หญิงที่กำลังจ้องมองเขาด้วยแววตาที่สั่นไหว เขานำเคล็ดวิชาออกมาอีก แต่คราวนี้เป็นวิชาสำหรับเหล่าสตรี "วิชา 'ดรรชนีสำราญ' และ 'โลกแห่งความสำราญ' ไม่ได้มีไว้สำหรับบุรุษเท่านั้น ดังนั้นสตรีก็สามารถฝึกได้เช่นกัน" เขากล่าวกับพวกนาง "วิชาที่สอง 'แดนสวรรค์' เป็นเวอร์ชันสตรีของวิชาระบำห้องหอสำหรับบุรุษ มันจะสอนให้พวกเจ้ารู้จักการเคลื่อนไหวร่างกายและสะโพกในแบบที่จะทำให้คู่ครองของพวกเจ้าสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่านและต้องศิโรราบแทบเท้าพวกเจ้า" "วิชาที่สามก็คือ 'หัตถ์เทวะ' เช่นกัน เพราะมันเป็นวิชาที่ใช้ประโยชน์ได้ทั้งสองฝ่าย" "และเช่นเดียวกับศิษย์ชาย เมื่อพวกเจ้าฝึกฝนพื้นฐานจนเชี่ยวชาญแล้ว ก็สามารถขอวิชาเพิ่มเติมได้ แม้ว่าข้าจะมีวิชาสำหรับสตรีไม่มากเท่าของบุรุษ แต่ข้าก็มีวิชาอย่างน้อยหนึ่งแบบสำหรับความปรารถนาทุกรูปแบบที่มีอยู่บนโลกนี้ ดังนั้นหากเจ้าต้องการวิชาสำหรับส่วนไหนเป็นพิเศษ ก็อย่าลังเลที่จะถามข้า" "ขอบคุณท่านเจ้าสำนัก!" เหล่าศิษย์หญิงโค้งคำนับให้เขาหลังจากได้รับเคล็ดวิชา "ในเมื่อทุกคนได้รับวิชาแล้ว ข้าอยากให้พวกเจ้าใช้เวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ในการฝึกฝนมัน" ซูหยางกล่าว "แม้ว่าพวกเจ้าจะไม่จำเป็นต้องมีคู่ครองเพื่อฝึกวิชาเหล่านี้ แต่ข้าขอแนะนำให้หาคู่ฝึก เพราะมันเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุด หากพวกเจ้ายังไม่มีคู่ครอง ก็สามารถจับคู่กับใครก็ได้เป็นการชั่วคราว" "ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าเต็มหนึ่งเดือนในการฝึกฝนวิชาเหล่านี้ เมื่อครบกำหนดหนึ่งเดือน ข้าจะตรวจสอบความก้าวหน้าด้วยตัวเอง และหากศิษย์หญิงคนใดที่ยังไม่มีคู่บ่มเพาะและเต็มใจจะบ่มเพาะกับข้า เจ้าสามารถแสดงความคืบหน้าของวิชาให้ข้าดูด้วยตัวเองบน 'สมรภูมิ' ได้เลย" เมื่อเหล่าศิษย์หญิงได้ยินประโยคสุดท้าย แววตาของพวกนางก็เป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและรอยยิ้มที่หลงใหลปรากฏขึ้นบนใบหน้า 'เราจะได้บ่มเพาะกับท่านเจ้าสำนักในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า!' พวกนางต่างรู้สึกตื่นเต้นกับความคิดนั้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ "วันนี้มีแค่นี้ เจอกันใหม่เดือนหน้า" หลังจากปล่อยเหล่าศิษย์แผนกบ่มเพาะคู่ประสาน ซูหยางก็กลับไปยังตำหนักหยินหยาง ที่ซึ่งหลิวหลานจือรอเขาอยู่ในห้องนอนเพื่อเติมเต็มความว่างเปล่าของนางด้วยหยางฉีของเขาอีกครั้ง "ให้ข้าเดานะ ไม่มีศิษย์ชายคนไหนเกลี้ยกล่อมให้ศิษย์หญิงยอมเป็นคู่ครองได้เลยใช่ไหม" หลิวหลานจือกล่าวทันทีที่เขาเดินเข้ามาในห้อง ขณะที่นางนอนอยู่ใต้ผ้าห่มบนเตียง "ท่านไม่ควรเชื่อมั่นในลูกศิษย์ของท่านบ้างหรือ ท่านเจ้าสำนัก?" ซูหยางกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "มีสองคนหาคู่ครองได้สำเร็จนะ" "จริงเหรอ? นั่นมากกว่าที่ข้าคาดไว้ถึงสองคนเชียว... ข้าประหลาดใจจริงๆ" หลิวหลานจือกล่าวด้วยดวงตาเบิกกว้าง เพราะนางไม่คาดคิดถึงผลลัพธ์เช่นนี้จริงๆ "ช่างเถอะ ข้าให้เวลาพวกเขาหนึ่งเดือนเพื่อฝึกฝนวิชาก่อนที่จะทดสอบความสามารถ ส่วนเหล่าศิษย์หญิง ข้าก็จะบ่มเพาะกับพวกนางในตอนนั้นด้วยเช่นกัน" เขากล่าว "แหม ช่างโชคดีจริงนะเจ้าเนี่ย คงกำลังยิ้มแก้มปริอยู่ในใจสินะที่มีสาวงามวัยละอ่อนมากมายรอคอยจะบ่มเพาะกับเจ้าอยู่ ข้าพนันได้เลยว่าส่วนใหญ่ยังบริสุทธิ์อยู่ด้วยซ้ำ" หลิวหลานจือหัวเราะคิกคัก "ก็ไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่นี่ครับ" เขาตอบกลับด้วยรอยยิ้มเรียบเฉย "แน่นอนสิ เจ้าชินกับการที่มีสาวงามรอคอยเจ้าอยู่แล้วนี่ เอาล่ะ ทำไมเจ้าไม่ลองให้ข้าได้สัมผัสวิชาที่เจ้าสอนเหล่าศิษย์บ้างล่ะ?" หลิวหลานจือกล่าวพลางดึงผ้าห่มที่ปกปิดร่างกายเปลือยเปล่าของนางออก เมื่อเห็นผิวพรรณเนียนละเอียดและเรียวขาที่งดงาม ซูหยางก็เดินเข้าไปหานางอย่างใจเย็น "พูดเรื่องอะไรน่ะครับ? ในฐานะเจ้าสำนัก ท่านก็ต้องเรียนรู้วิชาเหล่านี้ด้วยเช่นกัน และข้ากำลังจะสอนมันให้ท่านเดี๋ยวนี้แหละ" เขากล่าวพลางถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก "อ๊ะ?" หลิวหลานจืออุทานด้วยความประหลาดใจ