Chapter 556 Yohan and Catherine’s first encounter

เผยแพร่เมื่อ 11 มี.ค. 2569 11:24

บทที่ 556 การพบกันครั้งแรกของโยฮันและแคทเธอรีน ติ๊ง! <โฮสต์ ใกล้ถึงเวลาที่คุณต้องจากที่นี่ไปแล้ว คุณพร้อมหรือยัง> 'ผมพร้อมแล้ว...' โยฮันตอบกลับ ในจังหวะถัดมาเขาก็ยกมือขึ้นไปทางดิย่า ในขณะที่มือซ้ายยังคงกุมมือของเอลซ่าเอาไว้ "ดิย่า ได้เวลาที่เราต้องจากที่นี่ไปแล้ว ยื่นมือมาสิ" โยฮันกล่าวกับเธอ เมื่อได้ยินดังนั้น ดิย่าก็หลุดออกจากภวังค์และพยักหน้าตอบรับก่อนจะคว้ามือของโยฮันเอาไว้ โยฮันหลับตาลงและในเสี้ยววินาทีต่อมาเขาก็หายตัวไปจากมิติวิญญาณพร้อมกับดิย่าและเอลซ่า กลับมาปรากฏตัวภายในห้องพักของเขาที่คฤหาสน์ตระกูลหลิน หลังจากกลับเข้ามาในห้องเขาก็วางเอลซ่าลงบนเตียงแล้วหันไปมองดิย่าด้วยสายตาที่ต่างออกไป "ดิย่า ผมฝากคุณด้วยนะ ช่วยดูแลเอลซ่าแทนผมที มีหลายสิ่งที่ผมจำเป็นต้องทำเพื่อที่จะช่วยชีวิตเธอให้ได้" โยฮันกล่าวขณะมองดิย่าด้วยท่าทีจริงจัง เมื่อได้ยินคำพูดของโยฮัน สีหน้าของดิย่าก็เปลี่ยนไป "คุณจะไปไหนในสภาพนี้ ดูตัวเองสิ คุณแทบจะพูดหรือยืนแทบไม่ไหวอยู่แล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณล่ะ..." "คุณบอกว่าอยากยืนเคียงข้างผม และอยากเป็นโล่กำบังให้ผมไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ถึงเวลาที่คุณต้องทำหน้าที่นั้นแล้วล่ะ ผมกำลังจะไปหาความช่วยเหลือที่จำเป็นมาก ฝากปกป้องเอลซ่าและตระกูลในช่วงที่ผมไม่อยู่ที่คฤหาสน์นี้ด้วย ผมเชื่อใจคุณ ผมเชื่อใจคุณมาตลอด" โยฮันก้าวเข้าไปใกล้เธอแล้วจุมพิตที่หน้าผากของดิย่าพร้อมกับกล่าวคำเหล่านั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป "ฉันจะปกป้องเธอเอง ทิ้งเธอไว้กับฉันเถอะ ดูแลตัวเองด้วยเวลาที่อยู่นอกตระกูลนี้ และสัญญากับฉันนะว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณจะต้องกลับมาหาฉัน" เธอมองลึกลงไปในดวงตาของโยฮันแล้วเอ่ยออกมา โยฮันพยักหน้าเมื่อได้ยินคำพูดของดิย่า "ผมสัญญา ผมจะกลับมาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมเป็นคนเดียวที่ช่วยชีวิตเธอได้ และผมตั้งใจจะทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยเธอ" โยฮันกล่าวพลางมองดิย่า ก่อนที่ครู่ต่อมาเขาจะเหลือบมองเอลซ่าเป็นครั้งสุดท้าย แล้วจึงเดินออกจากห้องทิ้งให้ดิย่าและเอลซ่าอยู่เบื้องหลัง ดิย่ายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง และหลังจากที่โยฮันจากไป เธอก็เดินเข้าไปหาเอลซ่าเพื่อดูแลเธอ *** ในขณะเดียวกัน หญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินอยู่ในโถงทางเดิน ก่อนจะเห็นร่างของใครบางคนที่กำลังเดินตรงมาทางเธอ ชายหนุ่มรูปงามร่างสูงที่อยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนกำลังเดินตรงมาหาเธอ ชายคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากโยฮันที่เพิ่งออกจากห้องและต้องการไปพบปู่ก่อนจะออกจากคฤหาสน์ตระกูลหลิน เขาต้องการบอกปู่ให้ช่วยดูแลตระกูลสักระยะในระหว่างที่เขาไม่อยู่ที่นี่ ความคิดมากมายแล่นอยู่ในหัวของโยฮันและเขาจำเป็นต้องทำทุกอย่างเพื่อรักษาตระกูลไว้ในตอนนี้ เขาตัดสินใจว่าจะต้องหาความช่วยเหลือให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และมีเพียงสามชื่อเท่านั้นที่ปรากฏขึ้นในใจของเขา เมื่อเห็นร่างนั้น หญิงสาวก็หยุดเดิน ในเวลาเดียวกันโยฮันเองก็หยุดเดินเช่นกันเมื่อเห็นใบหน้าที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน 'ผู้หญิงคนนี้มีระดับการฝึกฝนอยู่ในขอบเขตวิญญาณก่อเกิดขั้นปลาย คนอย่างเธอมาทำอะไรในที่แบบนี้กัน' โยฮันคิดในใจเมื่อเห็นระดับพลังของแคทเธอรีน เพียงแค่แวบเดียวเขาก็สังเกตเห็นว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาและออร่าของเธอก็ถูกสะกดเอาไว้ แคทเธอรีนรู้สึกอึดอัดจนขนลุกซู่เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่จริงจังของโยฮันที่จ้องมองมาทางเธอ เธอพยายามเร่งตรวจสอบระดับพลังของเขาอย่างร้อนรนแต่ทว่าเธอกลับล้มเหลวในการระบุระดับพลังของเขา ซึ่งนั่นทำให้เธอยิ่งรู้สึกวิตกกังวลเกี่ยวกับชายผู้นี้ที่ดูแตกต่างไปจากคนอื่น ความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัวของแคทเธอรีนทันทีที่ได้เห็นโยฮัน และในชั่วพริบตานั้นเอง เธอก็ตระหนักได้ว่าชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคุณชายน้อยแห่งตระกูลหลิน เพราะนอกจากสมาชิกในครอบครัวแล้ว คนนอกจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในโซนนี้และคนรับใช้ทั้งหมดที่นี่ก็เป็นผู้หญิง 'เขาคือคุณชายน้อยโยฮันผู้ฉาวโฉ่จริงๆ ด้วย' เธอคิดในใจแต่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะมีเสน่ห์และร้อนแรงขนาดนี้ จนทำให้เธอดูด้อยค่าลงไปถนัดตาเมื่อยืนอยู่ตรงหน้าเขา แววตาของโยฮันนั้นแตกต่างออกไป เขาไม่ได้มองเธอด้วยสายตาหื่นกระหายเพราะความสวยงามของเธอ ส่วนใหญ่ผู้ชายมักจะมองเธอเป็นเพียงวัตถุทางเพศและเป็นผู้หญิงที่พวกเขาอยากได้มาครอบครอง ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร แก่หรือหนุ่ม ผู้คนมักจะชื่นชมใบหน้าที่สวยงามและรูปร่างที่เซ็กซี่ซึ่งเธอขัดเกลามาตลอดหลายปี แต่ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอกลับต่างออกไป เขาไม่มีแววตาเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย "คุณเป็นใครและมาทำอะไรในส่วนของตระกูลตรงนี้" โยฮันถามขณะจ้องมองแคทเธอรีน เขาแทบจะระงับอารมณ์ไม่ให้โจมตีเธอที่เข้ามาในที่แห่งนี้ในเวลานี้ เขาเห็นแวบเดียวก็รู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาและเขารู้ว่าเธอกำลังพยายามตรวจสอบระดับพลังของเขา เมื่อได้ยินคำพูดของโยฮัน เธอก็หลุดออกจากภวังค์และกลืนน้ำลายอย่างประหม่าก่อนจะก้มศีรษะให้เขาเล็กน้อย "ชื่อของฉันคือแคทเธอรีน และฉันเป็นศิษย์ของท่านผู้อาวุโสหวาง ฉันเป็นหมอและได้รับมอบหมายให้มาดูแลท่านหญิงจัสมินค่ะ" เธอกล่าวพร้อมกับเงยหน้าขึ้น ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อเล็กน้อยเมื่อเห็นโยฮันยืนเปลือยท่อนบนอยู่ตรงหน้า มีบางอย่างเกี่ยวกับโยฮันที่ทำให้เธอรู้สึกกระวนกระวาย "แคทเธอรีนงั้นเหรอ คุณเพิ่งเข้ามาใหม่สินะ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นคุณที่นี่ในคฤหาสน์หลังนี้" โยฮันหรี่ตาลงพลางถาม เมื่อได้ยินดังนั้นแคทเธอรีนก็ประหลาดใจเล็กน้อย ท้ายที่สุดแล้วดูเหมือนเขาจะระแวงเธอแม้ว่าเธอจะอ้างชื่อผู้อาวุโสหวางก็ตาม เธอคิดว่าเขาจะไม่ถามอะไรเธอเสียอีกเมื่อรู้ว่าเธอเป็นศิษย์ของชายผู้ที่เคยช่วยชีวิตโยฮันจากยาพิษร้ายแรง แต่นี่มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย ในแววตาของโยฮันไม่มีความเคารพหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เขาไม่ยี่หระเลยด้วยซ้ำเมื่อเธอเอ่ยถึงชื่อผู้อาวุโสหวาง

React

พูดคุย