ตอนที่ 5759
5008 / 5461
อ่าน 5 นาที
Chapter 5759: Only This Place Can Bury You
เผยแพร่เมื่อ 11 มี.ค. 2569 20:50
Chapter 5759: Only This Place Can Bury You
“เส้นทางที่ฉันเดินมาไม่มีที่ว่างให้ความเสียใจ มันเป็นทางเลือกของฉันเอง” หลี่ชีเย่กล่าวกับหลิงเอ๋อร์
นางจ้องมองเขาเขม็งขณะครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆ บางทีชีวิตที่เป็นดั่งปุถุชนของนางอาจเป็นเพียงบทเพลงนับพันที่มีท่วงทำนองเดียว
“ฉันตกลง” นางสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าว
“อะไรที่ทำให้เธอตัดสินใจแบบนี้?” เขาถาม
“ฉันเคยเห็นดวงดาว และฉันต้องได้เห็นพวกมันอีกครั้ง” นางกัดฟันแน่นและกำหมัด
หลังจากเห็นท่าทีที่แน่วแน่ของนาง เขาก็ถอนหายใจเบาๆ “เห็นดวงดาวแล้วตอนนี้ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยดวงดาวเหล่านั้น งั้นมาเริ่มกันเถอะ แต่จงรู้ไว้ว่าผลลัพธ์อาจไม่เป็นอย่างที่เธอคาดคิด”
“ฉันยังคงตกลง” นางสูดหายใจเข้าลึกอีกครั้ง
กฎแห่งปฐมกาลที่ดูคล้ายงูวิญญาณขดตัวอยู่รอบปลายนิ้วที่เขายกขึ้น
“ป๊อป!” พวกมันพุ่งเข้าสู่หน้าผากของนาง ทำให้นางตัวสั่นสะท้าน
ทะเลแห่งจิตของมนุษย์ปุถุชนควรจะเล็กจ้อย แต่ในกรณีนี้ กฎเหล่านั้นกลับพังทลายสิ่งกีดขวางนับไม่ถ้วนลง
“เคร้ง!” ในทางกลับกัน จิตใจของนางกลับกว้างใหญ่ไพศาลและเต็มไปด้วยความทรงจำนับไม่ถ้วน
ภาพต่างๆ ปรากฏขึ้น ทั้งที่สมจริงและเหมือนฝัน ในฉากหนึ่งนางเป็นบุตรสาวขุนนางผู้มั่งคั่ง ในอีกฉากนางเป็นเพียงลูกสาวคนจนของคนตัดฟืน ฉากที่สามเผยให้นางนั่งอยู่บนบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดินี...
“หึ่ง” จิตใจของนางถูกเปิดเผยจนหมดสิ้น เผยให้เห็นความทรงจำที่ถูกซ่อนไว้ทั้งหมด
“หึ่ง” คลื่นสีทองแผ่ออกมาจากหน้าอกของนางและปรากฏตราประทับหนึ่งขึ้น
มันไม่ใช่การประทับลงบนผิวหนัง แต่เป็นตัวตนชีวิตของนางโดยตรง ในกรณีที่ร่างกายถูกทำลายและถึงแก่ความตาย ตราประทับนี้ยังคงสามารถนำนางกลับมาได้
มันดูคล้ายดวงจันทร์เต็มดวงที่มีรูอยู่ตรงกลางพร้อมรอยหยักคล้ายหนาม ดูเป็นสัญลักษณ์ที่ไม่เหมือนใคร
เขาแตะลงไปและมันก็เริ่มหมุน ราวกับกำลังตื่นขึ้นพร้อมด้วยพลังที่จะคงอยู่ชั่วนิรันดร์
“ตราประทับนิรันดร์” เขาถอนหายใจ ได้รับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้
“ฉันรู้แล้วว่ามันอยู่ที่ไหน” นางลืมตาขึ้นและน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม
“นี่คือสิ่งที่ต้องแลกเพื่อค้นหาความจริง และมันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น เธอจะยังคงต้องการทำต่อไปหรือไม่?” เขาเช็ดน้ำตาให้นางแล้วถาม
“ฉันต้องการค่ะ” นางกลับดูเด็ดเดี่ยวขึ้นมาอย่างประหลาด ไม่ใช่เด็กสาวที่อ่อนแอเมื่อครู่อีกต่อไป
เขาพยักหน้าและไม่พยายามหยุดนางอีก
“ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงใช่ไหม?” นางถาม
“ใช่” เขาถอนหายใจและพยักหน้า
“งั้นมันก็คือการกลับชาติมาเกิดในโลกปุถุชนใบนั้นใช่ไหม?” นางถามอีกครั้ง
“ความตายที่แท้จริงจะไม่มีการกลับชาติมาเกิด มันเป็นเพียงแนวคิดเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ยังมีวิธีการและสมบัติที่สามารถยึดเหนี่ยวใครบางคนไว้กับโลกใบนี้ได้” เขากล่าว
“ทำไมถึงต้องเลือกฉัน?” นางไม่เข้าใจ
“มันอาจไม่ได้เกิดจากความมุ่งร้าย บางทีอาจเกิดจากความรัก” เขากล่าวอย่างจริงใจ
“ความรัก?” ความคิดของนางล่องลอยไปที่อื่นชั่วขณะเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“จะเป็นเขาคนนั้นไหม คนที่พาฉันไปดูดวงดาว?” นางพึมพำ
เขาพยักหน้าอีกครั้ง
“ฉันจะสามารถพบเขาได้ไหม?” นางจ้องมองหลี่ชีเย่
“ตราบเท่าที่เขายินยอม” เขากล่าว
“คุณจะช่วยพาฉันไปหาเขาได้ไหม?” นางถาม
“หากนั่นคือความปรารถนาของเธอ เธอไม่จำเป็นต้องพึ่งฉัน แค่ตัวเธอเพียงลำพังก็เพียงพอแล้ว” เขาแตะหน้าผากของนางเบาๆ
นางตกอยู่ในความเงียบครู่หนึ่งก่อนจะบอกเขาว่า “ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน ฉันจะพาคุณไป”
จากนั้นกลุ่มของพวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังสุสาน มันอยู่ไม่ไกลจากบ้านของนางนัก แต่ระยะทางนี้เป็นสิ่งที่ปุถุชนไม่สามารถเดินทางถึงได้
มันดูเหมือนที่ราบซึ่งถูกล้อมรอบด้วยขุนเขาและสายน้ำ โอบล้อมสุสานแห่งนั้นไว้
ไม่มีเครื่องประดับหรือการตกแต่งราคาแพง มีเพียงแผ่นหินที่ไม่ได้ขัดเงาแผ่นเดียวซึ่งทำหน้าที่เป็นหลุมศพ
หลิงเอ๋อร์ดูเหมือนถูกสายฟ้าฟาดในวินาทีที่เห็นหลุมศพนั้น เพราะตัวอักษรที่สลักอยู่บนนั้นคือ—หลิงเอ๋อร์
ไม่มีคำจารึกอื่นใดอีก ตัวอักษรเหล่านั้นดูเหมือนเป็นผลงานของผู้ที่อยู่เหนือธรรมดา ทำให้มันมีความผูกพันที่เป็นนิรันดร์
แม้ว่านางจะเตรียมใจมาแล้ว แต่การได้เห็นด้วยตาตัวเองก็ยังทำให้นางตกตะลึง
“นี่... นี่คือหลุมศพของฉันงั้นหรือ?” นิ้วของนางสั่นเทาขณะสัมผัสตัวอักษรเหล่านั้น
หากนางถูกฝังไว้ที่นี่ แล้วนางจะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร? นางเป็นเพียงวิญญาณงั้นหรือ?
“ทำไมฉันถึงถูกทิ้งไว้ที่นี่เพียงลำพังให้กลับชาติมาเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า?” นางตัวสั่นสะท้าน
“คนที่ฝังเธอไว้ที่นี่ไม่ได้ต้องการให้เธอโดดเดี่ยว แต่นี่คือที่เดียวที่สามารถฝังเธอได้” หลี่ชีเย่ปลอบโยนและลูบศีรษะนางเบาๆ
“ทำไมเขาถึงไม่มาอยู่กับฉันล่ะ?” นางอดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตา
“เพราะเขาทำไม่ได้” หลี่ชีเย่ถอนหายใจ
“ทำไมถึงไม่ได้... ทำไมล่ะ...?” นางพึมพำ
หลี่ชีเย่ไม่ได้ตอบในคราวนี้ เพราะเขาไม่ใช่คนที่ทำเรื่องนี้
“หากนี่คือความจริง ฉันแค่อยากมีชีวิตอยู่สักหนึ่งชาติ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว...” นางลูบไล้หลุมศพนั้น
“แต่กลับมีใครบางคนที่อยากให้เธอมีชีวิตอยู่ตลอดไป บางทีอาจต้องแลกด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง” หลี่ชีเย่เผยร่องรอยของอารมณ์ขณะจ้องมองหลุมศพนั้น
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.