Chapter 1396 - ค่ายกลแปดประตูขังมังกร ก่อนหน้านี้ แม้ซูจื่อม่อจะระแคะระคายถึงตัวตนของยอดฝีมือระดับตนนามว่า ‘เทียนเฟิ่ง’ แต่เขาก็ยังไม่อาจลงมือทำอะไรได้ ดั่งที่เทียนเฟิ่งเคยกล่าวไว้ อีกฝ่ายไม่เคยแสดงท่าทีคุกคามหรือทำตัวออกนอกลู่นอกทางแม้แต่น้อย ต่อให้ซูจื่อม่อต้องการจัดการอีกฝ่าย เขาก็ไร้ซึ่งโอกาส ทว่าในตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว “สาเหตุที่ข้ายังไม่เปิดโปงเจ้า เพราะข้าอยากรู้ว่าเจ้าจะทนซ่อนตัวต่อไปได้อีกนานแค่ไหน” ซูจื่อม่อแค่นยิ้ม “ดูเหมือนเจ้าจะมีปัญญาได้เพียงเท่านี้สินะ” “รกร้างไร้ลักษณ์ เจ้าคิดจะชิงกระดูกพญาหงส์สวรรค์ของข้าไปงั้นรึ? ลองหันมามองสภาพตัวเองดูเสียก่อนเถอะ!” เทียนเฟิ่งหัวเราะเยาะ “ในเมื่อข้าเลือกที่จะหงายไพ่ใบสุดท้ายกับเจ้าแล้ว ข้าย่อมเตรียมการมาอย่างดี ต่อให้เจ้าจะเป็นถึงเต้าจวินรกร้างไร้ลักษณ์ วันนี้เจ้าก็ต้องมาตายที่นี่!” “กับแค่คนอย่างเจ้าน่ะหรือ?” ซูจื่อม่อแย้มยิ้มอย่างใจเย็นก่อนจะเบนสายตาไปทางองค์ชายสามเผ่าอีกาสีทอง “เจ้าคิดจะใช้ไอ้ขี้แพ้คนนี้มาฆ่าข้าอย่างนั้นหรือ?” “เต้าจวินรกร้างไร้ลักษณ์!” ทันทีที่ได้ยินคำว่า ‘ขี้แพ้’ สีหน้าขององค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองก็มืดครึ้มลงทันที เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธแค้น ย้อนกลับไปในศึกที่หุบเขาฟ้าดิน ขาที่สามของเขาถูกกรงเล็บพญาหงส์ที่ซูจื่อม่ออัญเชิญออกมาทำลายจนขาดสะบั้น และจนถึงบัดนี้มันก็ยังงอกกลับคืนมาไม่ได้ ยอดฝีมือระดับผสานร่างนั้นสามารถงอกอวัยวะที่ขาดไปใหม่ได้ ทว่าสำหรับขาที่สามของเผ่าอีกาสีทอง หรือเนตรสวรรค์ของเผ่าเนตรสวรรค์นั้น หากได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกินไป การจะฟื้นฟูให้กลับมาสมบูรณ์ดังเดิมนั้นเป็นเรื่องยากยิ่งนัก! นั่นถือเป็นการทำลายพลังบำเพ็ญไปกว่าครึ่งขององค์ชายสามเผ่าอีกาสีทอง! ในตอนนี้ แม้เขาจะยังอยู่ในระดับผสานร่าง แต่พลังต่อสู้กลับไม่ได้แข็งแกร่งเท่าเก่า และกลายเป็นผู้อยู่รั้งท้ายในบรรดาองค์ชายทั้งสิบ เขาจะไม่มีวันดับความแค้นที่ฝังลึกนี้ลงได้หากไม่ได้ถลกหนังซูจื่อม่อทั้งเป็น ควักเอ็นและเผากระดูกจนกลายเป็นเถ้าถ่าน! “มวลเหมันต์ ในฐานะคุณชายแห่งเกาะเผิงไหล เจ้ากำลังช่วยเผ่าอีกาสีทองวางแผนทำร้ายคุณชายแห่งเกาะหงส์สวรรค์อย่างนั้นหรือ?” โมอิงเอ่ยถามเสียงดังด้วยความไม่ยินยอม “พูดไปก็ไร้ประโยชน์” ซูจื่อม่อส่ายหัว “ในเมื่อเกาะเผิงไหลเป็นคนเชิญข้ามาที่นี่ พวกเขาย่อมไม่มีเจตนาจะปล่อยให้ข้าออกไปทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่” “ฉลาดดี” มวลเหมันต์พยักหน้าชื่นชม ซูจื่อม่อเปลี่ยนเรื่องและกวาดสายตามองไปทางมวลเหมันต์และคนอื่นๆ “แต่พวกเจ้าไม่กี่คน... ยังไม่มีน้ำยาพอที่จะทำร้ายข้าได้หรอก!” ฝั่งของเทียนเฟิ่ง เมื่อรวมมวลเหมันต์ ยอดฝีมือระดับผสานร่างสามคนข้างหลังเขา และองค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองแล้ว ก็มีเพียงแค่หกคนเท่านั้น ขุมกำลังระดับนี้ยังห่างไกลจากตอนที่อยู่ในหุบเขาฟ้าดินมากนัก! “รกร้างไร้ลักษณ์ อย่าเพิ่งใจร้อนไปเลย” องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองหัวเราะอย่างชั่วร้าย “ในเมื่อข้ารู้ว่าเจ้าคือคุณชายแห่งเกาะหงส์สวรรค์ ข้าย่อมเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ไว้ต้อนรับเจ้าเป็นพิเศษ!” “เปิดใช้งาน!” องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองกระทืบเท้าและตะโกนลั่น ทันทีที่สิ้นเสียง แสงสว่างจ้าบาดตาก็ระเบิดออกมาจากรอบบริเวณศาลาชื่นชมบุปผา พลังอันแปลกประหลาดมหาศาลพุ่งเข้าพันธนาการซูจื่อม่อราวกับโซ่ตรวน! ค่ายกลนี้ถูกวางล้อมไว้รอบศาลาชื่นชมบุปผามานานแล้ว เพื่อรอให้ซูจื่อม่อก้าวเข้ามาติดกับ! สิ่งที่ประหลาดคือ พลังของค่ายกลนี้ส่งผลต่อซูจื่อม่อเพียงผู้เดียว ในขณะที่โมอิงกลับไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ เลย ทันใดนั้น ซูจื่อม่อก็ขมวดคิ้ว เขาสัมผัสได้ว่าสายเลือดของเขากำลังถูกพลังประหลาดภายในค่ายกลกดทับเอาไว้! แม้แต่จิตวิญญาณของเขาก็ไม่ได้รับการละเว้น! “ค่ายกลนี้คือค่ายกลโบราณที่สืบทอดมาจากโลกเบื้องบนยุคบรรพกาล มันมีชื่อว่า ‘ค่ายกลแปดประตูขังมังกร’ ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อจัดการกับเผ่ามังกรโดยเฉพาะ!” องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองกล่าว “เป็นอย่างไร รกร้างไร้ลักษณ์? เจ้าสัมผัสได้ใช่ไหมว่าสายเลือดและจิตวิญญาณของเจ้ากำลังถูกพันธนาการจนไม่สามารถใช้งานได้?” “ทั้งเคล็ดวิชา พลังลับ พลังเซียน และสายเลือดของเจ้าล้วนถูกทำลาย! ตอนนี้เจ้าไม่ต่างอะไรกับคนพิการครึ่งหนึ่ง!” สีหน้าของโมอิงเคร่งเครียดขึ้นมาทันที เขารีบขยับเข้ามาปกป้องซูจื่อม่อไว้แน่น ซูจื่อม่อเองก็นิ่งเงียบเช่นกัน “ฮ่าฮ่าฮ่า!” เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้น องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองก็ยิ่งลำพองใจ เขาอดไม่ได้ที่จะแหงนหน้าหัวเราะร่า คิดไปว่าตนเองกุมชัยชนะไว้ในมืออย่างเบ็ดเสร็จ “รกร้างไร้ลักษณ์ เลิกคิดที่จะทำลายค่ายกลนี้ไปได้เลย” องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองกล่าวต่อ “เหตุผลที่ค่ายกลนี้ถูกตั้งไว้ที่นี่ ก็เพราะพลังจากลาวาในภูเขาไฟศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้! ด้วยพลังของเจ้า ไม่มีทางที่เจ้าจะทำลายค่ายกลนี้ได้!” “แน่นอน ข้าเคยได้ยินว่าเจ้ามีความเชี่ยวชาญด้านค่ายกลอย่างหาตัวจับยาก แต่น่าเสียดาย... ข้าคงไม่ให้เวลาและโอกาสเจ้าได้ทำลายมันหรอก!” “องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทอง เจ้าไร้เดียงสาเกินไปแล้ว” ซูจื่อม่อเอ่ยช้าๆ “ข้าบอกไปแล้วไงว่าพวกเจ้าไม่กี่คนและค่ายกลแปดประตูขังมังกรกระจอกนี่... ไม่มีวันฆ่าข้าได้!” ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เปลวเพลิงสองสายก็พุ่งออกมาจากดวงตาของซูจื่อม่อและซัดเข้าใส่องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองด้วยลำแสงสีแดงฉาน! ดวงตาแห่งการตื่นรู้! “หืม?” องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองตกใจจนเสียขวัญ เสียงหัวเราะหยุดกะทันหัน ฟึ่บ! เขารีบคืนร่างจริงทันทีและเปลี่ยนเป็นลำแสงสีทองพุ่งหนีหายไปในระยะไกล! ปุ๊! ลำแสงสีทองนั้นหยุดชะงักกลางอากาศ ทันใดนั้น เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทรมานก็ดังขึ้น! ร่างขององค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง ปีกสีทองข้างหนึ่งของเขาถูก ‘ดวงตาแห่งการตื่นรู้’ ทะลวงจนไหม้เกรียม! ความเร็วของเผ่าอีกาสีทองนั้นจัดอยู่ในอันดับต้นๆ ของเผ่าพันธุ์บรรพกาลทั้งเก้า แม้พลังต่อสู้ขององค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองจะลดลงหลังจากสูญเสียขาที่สามไป แต่นั่นก็ไม่ส่งผลกระทบต่อวิชาตัวเบาของเขา ถึงกระนั้น วิชาจักษุของซูจื่อม่อก็รวดเร็วเสียจนเข้าถึงตัวเขาได้ในพริบตาและทะลวงปีกของเขาจนเป็นรู หากเขาตอบสนองช้ากว่านี้อีกนิด ร่างของเขาคงกลายเป็นศพไปแล้ว! ซูจื่อม่อรู้สึกเสียดายนิดๆ เป้าหมายในการโจมตีของเขาคือการปลิดชีพองค์ชายสามเผ่าอีกาสีทอง แน่นอนว่าวิชาจักษุนี้ไม่ได้ไร้ผลไปเสียทีเดียว นอกจากจะทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัสแล้ว เขายังสังหารยอดฝีมือระดับผสานร่างจากเกาะเผิงไหลที่อยู่ด้านหลังองค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองได้อีกคน! การโจมตีของซูจื่อม่อนั้นมาโดยปราศจากสัญญาณเตือนใดๆ ประกอบกับวิชาจักษุของเขาที่รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ... แม้องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองจะตอบสนองและหลบเลี่ยงได้ก่อน แตยอดฝีมือระดับผสานร่างที่อยู่ข้างหลังเขากลับตั้งตัวไม่ทัน ในชั่วขณะที่ตกตะลึงนั้น กลางหน้าผากของเขาก็ถูก ‘ดวงตาแห่งการตื่นรู้’ ทะลวงผ่าน! เกิดรูขนาดใหญ่บนหัวของยอดฝีมือผู้นั้น ไม่ต้องพูดถึงจิตวิญญาณที่ถูกทำลายจนหมดสิ้น! “เป็นไปได้ยังไง?” มวลเหมันต์ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่สบายใจ “ทุกคน อย่าได้กังวลไป” องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองตะโกน “วิชาจักษุของรกร้างไร้ลักษณ์ไม่ต้องอาศัยการหนุนเสริมจากจิตวิญญาณ! หลังจากปล่อยกระบวนท่านี้ไปแล้ว เขาไม่มีไพ่ตายเหลืออยู่อีกแล้ว!” “งั้นรึ?” ซูจื่อม่อหัวเราะพร้อมกับปัดมือผ่านถุงเก็บของ หยิบกระบี่เล่มยาวที่แผ่ไอเย็นเยือกและกลิ่นอายอันน่าเกรงขามออกมา! ใบกระบี่โปร่งแสงจนมองเห็นกระดูกมังกรที่อยู่ภายใน! กระบี่วิญญาณมังกร! ซูจื่อม่อถือกระบี่วิญญาณมังกรไว้ในมือแล้วฟันออกไปข้างหน้า! วูบ! คลื่นพลังกระบี่ระเบิดออกมาและก่อตัวเป็นคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้าใส่องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองและคนอื่นๆ! ไอของมังกรพันธนาการอยู่รอบตัวกระบี่จนก่อร่างเป็นพญามังกร พุ่งทะยานไปพร้อมกับคลื่นที่เกรี้ยวกราดด้วยพลังอันไร้สิ้นสุด! “เป็นไปไม่ได้!” องค์ชายสามเผ่าอีกาสีทองและคนอื่นๆ ต่างตื่นตระหนก การที่การฟันเพียงครั้งเดียวสามารถก่อให้เกิดเจตจำนงที่ทรงพลังถึงเพียงนี้ หมายความว่าจิตวิญญาณของซูจื่อม่อนั้นไม่ได้รับผลกระทบจากค่ายกลแม้แต่น้อย!