Chapter 118 - 115: Assassin’s Heart! (3/5)_1

เผยแพร่เมื่อ 21 มี.ค. 2569 21:10

บทที่ 118: บทที่ 115: หัวใจนักฆ่า! (3/5)_1 “ในเมื่อพวกแกสองคนตามเขามาที่นี่เพื่อมาหาพวกเรา ก็น่าจะคิดถึงผลที่จะตามมาด้วยแล้ว อย่างไรก็ตาม ฉันเป็นคนที่แยกแยะระหว่างรางวัลกับโทษได้ชัดเจน! ตอนนี้ฉันจะให้โอกาสพวกแก บอกมาว่ามีวิธีอะไรที่ทำให้สวีเถาไม่ถูกทำร้าย ใครพูดก่อน ฉันจะไม่ฆ่าด้วยมือตัวเอง!” พอได้ยินแบบนั้น ทั้งสองคนก็เหลือบมองกันทันที แล้วรีบชิงพูดขึ้นมา “การผูกมัดเพื่อนร่วมทีม!” ทั้งคู่พูดพร้อมกันแทบจะในเวลาเดียวกัน แต่ด้วยความสามารถในการรับรู้ของเฉินโม่ เขายังแยกออกอยู่ดีว่าใครพูดก่อน “คนทางขวา แกช้ากว่าไปเสี้ยววินาที น่าเสียดาย” แทบจะเป็นจังหวะเดียวกับที่เฉินโม่พูดจบ มืออาชีพที่เขาชี้ตัวก็เผยสีหน้าหวาดกลัวออกมาทันที “มะ... ไม่...” วินาทีถัดมา แสงสีแดงที่ร้อนแรงและรุนแรงก็พุ่งระเบิดขึ้นมาข้างตัวเขาอย่างฉับพลัน พร้อมกับเสียงดังสนั่นสองครั้ง ปัง! ปัง! ชายคนนั้นแทบไม่มีเวลาส่งเสียงกรีดร้องด้วยซ้ำ ก็ถูกระเบิดจนกลายเป็นศพไหม้เกรียมในทันที ตายคาที่! เมื่อเห็นศพไหม้เกรียมที่คุ้นตานั่น เหยียนอิงเยว่ก็พลันนึกถึงตอนที่เธอเจอเสี่ยวหรูขึ้นมาได้ทันที เมื่อก่อนในป่าเคยเกิดการระเบิดลักษณะเดียวกันนี้ พอเธอหันกลับไปมอง ก็เห็นเพียงแสงสีแดงจากการระเบิดค่อยๆ สลายไปท่ามกลางต้นไม้ ราวกับมีบางอย่างที่ไหม้เกรียมร่วงลงมาจากบนต้นไม้ตอนนั้น แต่เพราะอยู่ไกลเกินไป เธอจึงมองไม่ชัด เลยไม่ได้เอ่ยถึง ตอนนั้นเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเฉินโม่ถึงบอกไม่ให้เธอกับคุณหนูอู๋ไปตรวจดูเอง ที่แท้การระเบิดนั่นก็เป็นฝีมือของเฉินโม่เอง ในเสี้ยววินาทีนั้น เหยียนอิงเยว่ก็เข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมเสี่ยวหรูถึงได้อยู่คนเดียวในส่วนนั้นของป่า เธอเป็นเหยื่อล่อเพื่อดึงคนที่ผ่านไปผ่านมาเข้ามา ส่วนตัวนักฆ่าตัวจริงซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา ถ้าเฉินโม่ไม่ทันสังเกตเห็นล่ะ? ถ้าพวกเขาสามคนเป็นแค่นักบวชธรรมดาสองคนกับเมจโครงกระดูกธรรมดาอีกหนึ่งคนล่ะ? เกรงว่าคงถูกฆ่าตายไปแล้วแน่ๆ! เมื่อนึกถึงท่าทางน่าสงสารของเสี่ยวหรู และสัมผัสได้ถึงความชั่วร้ายของจิตใจมนุษย์ เหยียนอิงเยว่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวยะเยือกไปถึงสันหลัง “อย่า... อย่าฆ่าผม! ผมจะบอกทุกอย่างเลย! คุณอยากรู้อะไร ผมจะบอกหมด!” เมื่อเห็นเฉินโม่ฆ่าคนโดยไม่แม้แต่จะกะพริบตา แล้วระเบิดเพื่อนร่วมทีมของตนจนกลายเป็นศพไหม้เกรียมในทันที ชายที่รอดชีวิตอยู่ก็กลัวจนทรุดเข่าลงกับพื้น ขอชีวิตไม่หยุด เฉินโม่ไม่ชอบการฆ่า แต่คนพวกนี้กลับพยายามจะฆ่าเขาอยู่เรื่อยๆ เรื่องนี้เขาย่อมทนไม่ได้อยู่แล้ว การฆ่าคนด้วยมือตัวเองยังทำให้เขารู้สึกขุ่นเคืองอยู่บ้าง แต่ถ้าใช้มอนสเตอร์โครงกระดูกฆ่าจากระยะไกล เขากลับไม่รู้สึกอะไรทางจิตใจมากนัก ตอนนี้พอเห็นอีกฝ่ายคุกเข่าขอร้อง เฉินโม่ก็จ้องมองเขาแล้วพูดว่า “ได้ งั้นก็พูดมาทั้งหมดว่ามันคือเรื่องผูกมัดเพื่อนร่วมทีมอะไรนั่น” ระหว่างที่เฉินโม่พูด เขาก็สั่งกองทัพมอนสเตอร์โครงกระดูกให้เข้าล้อมสวีเถาที่ค่าสเตตัสลดลงอย่างมากไว้แล้ว เมื่อถูกล้อมแบบนี้ ต่อให้สวีเถาไม่ได้รับความเสียหายเลยก็ไม่มีทางหนีได้อยู่ดี แต่พอเพื่อนร่วมทีมของตนยอมเปิดปากสารภาพ สวีเถาก็จมดิ่งสู่ความสิ้นหวังจนหมดสิ้นกำลังจะต่อต้าน ตอนนี้ในหัวของเขามีอยู่เพียงความคิดเดียว คือความเสียใจ เขาเสียใจที่เคยคิดมาหาเรื่องคนสองคนนี้ ต่อให้การมีพวกเขาอยู่ทำให้แรงค์ของเขาต่ำลงและได้คะแนนน้อยลง มันก็ดีกว่ามาโยนชีวิตตัวเองทิ้งอย่างไร้สาระแบบนี้ “สวีเถามีสกิลพิเศษชื่อว่า หัวใจนักฆ่า เมื่อสกิลนี้ถูกเปิดใช้ เขาจะเลือกอาชีพสายลอบเร้นที่เป็นพวกเดียวกันคนหนึ่งเพื่อผูกมัดไว้ ตราบใดที่เขาเคลื่อนที่อยู่ภายในรัศมี 100 เมตรจากเป้าหมายที่ถูกผูกมัด ระหว่างช่วงเวลาผูกมัด เขาจะเป็นอมตะต่อความเสียหายทุกชนิด จุดอ่อนก็คือ ถ้าเพื่อนร่วมทีมสายลอบเร้นที่ถูกผูกมัดได้รับความเสียหาย สวีเถาจะได้รับความเสียหายเป็นสองเท่า คูลดาวน์ 5 นาที ระยะเวลาผูกมัด 10 นาที และเขาจะไม่สามารถผูกมัดเป้าหมายเดิมได้อีกภายใน 5 นาทีหลังการผูกมัดครั้งก่อนสิ้นสุดลง นั่นแหละเหตุผลที่เขาไปหาพวกเราสองคนที่เป็นอาชีพสายลอบเร้นมา ด้วยวิธีนี้ เขาก็สลับผูกมัดระหว่างพวกเราได้ไปเรื่อยๆ ทำให้ตัวเองแทบไม่ต่างจากอมตะ” “อ๋อ!” เฉินโม่เข้าใจในทันทีว่าทีมประหลาดที่มีแต่สายลอบเร้นสามคนนี้สามารถฟาร์มกันอย่างบ้าคลั่งมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร ที่แท้ก็แค่ต้องให้สวีเถาออกไปสร้างความเสียหายมหาศาลเพื่อฆ่ามอนสเตอร์โดยที่ตัวเองไม่เป็นอะไร ส่วนอีกสองคนก็แค่หลบซ่อนอยู่ห่างๆ เท่านั้น “ไม่แปลกเลยว่าทำไมพวกแกถึงได้อหังการนัก ถึงกับกล้ามาเล่นงานฉัน พวกแกคงฆ่าคนไปไม่น้อยแล้วสินะ!” “หัวหน้า เรื่องทั้งหมดเป็นความคิดชั่วร้ายของมันคนเดียวที่จะมาฆ่าพวกคุณสองคน! ไม่เกี่ยวอะไรกับผมเลย มันบอกว่าถ้าพวกคุณสองคนตาย สมาชิกที่เหลือของตระกูลขุนนางกับคนอีกยี่สิบคนนั่นจะเข้ากันไม่ได้แน่ แล้วต้องตีกันจนทั้งสองฝ่ายพินาศ พอถึงตอนนั้นพวกเราก็จะฉวยโอกาสจากความวุ่นวาย แล้วพุ่งขึ้นไปอยู่บนอันดับต้นๆ ของตารางจัดอันดับ พวกเราแค่ตามมันมาด้วยความเผลอไผลชั่ววูบเท่านั้นเอง” “ผู้ชายคนนั้นตายไปแล้ว แต่สวีเถายังไม่ตาย ดูเหมือนตอนนี้เขาจะผูกมัดอยู่กับแก” พอได้ยินแบบนั้น ชายคนนั้นก็สั่นเทาในทันที ก่อนจะพูดติดอ่างว่า “มะ... ไม่... ไม่เป็นไร! ผมแค่ต้องออกห่างจากเขาให้ได้ 100 เมตรก็พอ! แบบนั้นเอฟเฟกต์ก็จะหายไป! คุณสัญญาแล้วว่าจะไม่ฆ่าคนที่บอกความลับของสวีเถาก่อนนะ!” “ฉันพูดแบบนั้นจริง และฉันก็รักษาสัญญาเสมอ” พอได้ยินคำพูดของเฉินโม่ สวีเถาก็รู้ทันทีว่าคนที่ทรยศคนนี้ไม่รอดแน่ เฉินโม่ฆ่าคนตรงหน้าเจ้าหมอนี่ทั้งคนแบบนี้ จะปล่อยให้มันกลับไปรายงานได้ยังไงกัน? ยิ่งไปกว่านั้น สวีเถาก็จับช่องโหว่ในคำพูดของเฉินโม่ได้แล้ว น่าเสียดายที่เขาเตือนอีกฝ่ายไม่ทัน เฉินโม่พูดว่าใครพูดก่อน เขาจะไม่ฆ่าด้วยมือตัวเอง คำว่า “ด้วยมือตัวเอง” นั่นแหละคือกับดัก! เขาไม่ลงมือเองก็ได้ เขาแค่สั่งมอนสเตอร์โครงกระดูกให้ฆ่าแทนก็พอ! และก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ ทันทีที่สีหน้าโล่งใจยินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายคนนั้น เพราะคิดว่าตัวเองรอดตายได้แล้ว มอนสเตอร์โครงกระดูกที่ล้อมอยู่รอบๆ ก็กรูเข้ามาฟันเขาเป็นชิ้นๆ ก่อนตาย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “เห็นไหม? ฉันไม่ได้ฆ่าเขาด้วยมือตัวเองนี่” เฉินโม่พูดกับสวีเถาพร้อมรอยยิ้ม “ฉันประเมินผิดไป ไม่คิดเลยว่าคุณที่เป็นแค่เมจโครงกระดูกสองดาว จะเป็นตัวอันตรายตัวจริงของทีม คุณนี่มัน... เอาเถอะ ผมยอมแพ้แล้ว” “แกก็มีความกล้านี่ แต่ฉันสงสัยว่าก่อนหน้านี้แกได้สกิลพิเศษนั่นมาจากไหน ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าสายอาชีพของแกจะมีสกิลแบบนั้น” “สกิลพิเศษอะไร ผมแค่ขู่พวกมันเฉยๆ มันก็เป็นแค่อุปกรณ์พิเศษชิ้นหนึ่งเท่านั้นเอง ผมกลัวว่าพวกมันจะโลภแล้วฆ่าผมแย่งของไป เลยบอกว่ามันเป็นสกิล แบบนั้นพวกมันจะได้ไม่คิดอะไรเกินเลย” เมื่อเผชิญหน้ากับความตาย สวีเถากลับพูดอย่างตรงไปตรงมาอย่างน่าประหลาด ไม่มีการปิดบังแม้แต่น้อย “งั้นก็ขอบใจที่พูดความจริง” “ไม่เป็นไร ถ้าคุณฆ่าผม ของพวกนั้นสุดท้ายก็จะตกไปอยู่ในมือคุณอยู่ดี ที่ผมพูดทั้งหมดก็แค่อยากให้คุณฆ่าผมให้ตายเร็วๆ เท่านั้น” “ได้ งั้นก็ตายเร็วๆ สมใจแกแล้วกัน!” เพียงความคิดเดียวของเฉินโม่ มอนสเตอร์โครงกระดูกทุกตัวที่ล้อมสวีเถาไว้ก็ระเบิดตัวเองในทันที สวีเถาไม่มีแม้แต่โอกาสจะรับรู้ความเจ็บปวด ก็ถูกฆ่าตายคาที่ในเสี้ยววินาทีนั้น จากนั้นเฉินโม่จึงก้าวเข้าไปค้นกระเป๋าเป้ที่ทั้งสามคนทิ้งไว้ นอกจากอุปกรณ์สำหรับอาชีพสายลอบเร้น ยาฟื้นฟูบางส่วน และเงินอีกนิดหน่อย ก็ไม่มีอะไรมีค่าอีก สิ่งเดียวในสมบัติของชายทั้งสามที่ทำให้เฉินโม่สนใจก็คืออุปกรณ์พิเศษที่สวีเถาเอ่ยถึงนั่นเอง

React

พูดคุย