Chapter 2287: Coping With It

เผยแพร่เมื่อ 22 มี.ค. 2569 15:33

บทที่ 2287: รับมือกับมัน ผู้แปล: EndlessFantasy Translation บรรณาธิการ: EndlessFantasy Translation แล้วกองกำลังมนุษย์ไม่เล็งเป้ามาที่ชูหยุนฟ่านหรอกหรือ? ชูหยุนฟ่านรู้ดีว่ายังมีคนพวกนั้นอยู่ อย่างน้อยที่สุด สำนักชะตาฟ้าไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่ เพียงแต่พวกนั้นคงไม่โผล่ออกมาให้เห็นง่ายๆ เท่านั้นเอง อย่างไรก็เถอะ ถ้าดูจากขบวนนี้แล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นลงมืออีกแล้ว! ยอดอัจฉริยะระดับสูงสามคนที่ฝึกฝนกฎไปแล้วถึงหนึ่งพันข้อออกโจมตี ใครจะเป็นคู่ต่อสู้ของพวกมันได้? โกลเดนไดวีนโฮ่วคำรามลั่นและเป็นฝ่ายนำการโจมตีเสียก่อน มันพุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว จนท้องฟ้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ภายใต้การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ท้องฟ้าราวกับถูกแรงบางอย่างฉีกกระชากออกเป็นเสี่ยงๆ ชั่วพริบตานั้น ทุกสิ่งดูเหมือนจะถูกกลืนหายไปในแสงสีทอง เพียงเสี้ยวหนึ่งในพันของวินาที มันก็มาถึงเบื้องหน้าชูหยุนฟ่านแล้ว “โฮก!” เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวมาพร้อมกับคลื่นอันร้ายกาจ ราวกับจะฉีกชูหยุนฟ่านออกเป็นชิ้นๆ เปลวเพลิงกับพายุสายหนึ่งพัดกราดออกมาในฉับพลัน เพียงแค่แรงลมเส้นนั้นก็รุนแรงพอจะทำให้กระดูกและเนื้อหนังของยอดฝีมือชั้นแนวหน้ากระจุยกระจายได้แล้ว การโจมตีของโกลเดนไดวีนโฮ่วได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของขั้นสมบัติเทพไปแล้ว มันไม่ต่างอะไรจากตอนที่ชูหยุนฟ่านลงมือสังหารยอดอัจฉริยะระดับสูงทั้งเจ็ดได้อย่างง่ายดาย แทบไม่ต่างกันเลย! ตูม! การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นยังคงฉีกกระชากร่างของชูหยุนฟ่านไม่หยุด พยายามแยกร่างเขาออกเป็นชิ้นๆ ทว่ากลับไม่อาจทะลวงผ่านการป้องกันของชูหยุนฟ่านได้ แววไม่อยากเชื่อวาบผ่านดวงตาของโกลเดนไดวีนโฮ่ว ราวกับมันเห็นผี แม้มันไม่ได้ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ แต่กลับใช้กฎของตนเอง ตามหลักแล้ว พลังน่าจะยิ่งแข็งแกร่งกว่าเดิมด้วยซ้ำ ใครจะรู้ว่าชูหยุนฟ่านกลับไม่ขยับเขยื้อน ปล่อยให้กฎของโกลเดนไดวีนโฮ่วกวาดล้างร่างกายของเขาไปตามใจ แต่กฎบนร่างเขากลับทำอะไรชูหยุนฟ่านไม่ได้เลย “ล้างผลาญสวรรค์และปฐพี!” โกลเดนไดวีนโฮ่วคำรามลั่นและอ้าปากสีเลือด จากนั้นมันก็พ่นเปลวเพลิงไร้ขอบเขตออกมา กลืนชูหยุนฟ่านในพริบตา ทุกคนเห็นเปลวเพลิงเผาเป็นหลุมขนาดมหึมากลางฟ้า แม้ที่นี่จะเป็นสนามรบโบราณ แต่มันก็เปราะบางกว่าโลกของที่ราบกลางมากนัก ทว่า พลังระดับนี้ก็ยังเพียงพอที่จะทำให้ผู้คนจำนวนมากตะลึงได้ แต่ในวินาทีถัดมา ทุกคนก็เห็นว่าเปลวเพลิงที่ปกคลุมฟ้าอยู่หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย คนที่สายตาเฉียบคมบางคนเห็นว่าเปลวเพลิงนั้นไม่ได้หายไปเฉยๆ ตรงกันข้าม มันถูกดูดซึมเข้าไปตามรูขุมขนทุกจุดบนร่างของชูหยุนฟ่าน! จากนั้นก็ถูกย่อยสลายไปในชั่วพริบตา ชูหยุนฟ่านไม่ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีเช่นนั้นเลย ซ้ำยังยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเพราะมันเสียอีก “ร่างกายแบบไหนกัน ทำไมแม้แต่เปลวเพลิงที่โกลเดนไดวีนโฮ่วพ่นออกมาก็ยังทำอะไรเขาไม่ได้?” มีคนอุทานด้วยความตกตะลึง แม้ตามหลักแล้ว เปลวเพลิงจะเป็นพลังงานชนิดหนึ่ง ไม่ต่างจากพลังวิญญาณ แต่คำพูดเช่นนั้นก็เป็นเพียงทฤษฎีเท่านั้น ในความจริงไม่อาจมองแบบนั้นได้ แม้เปลวเพลิงจะเป็นพลังงาน แต่กลับรุนแรงกว่าพลังวิญญาณหลายเท่านัก มนุษย์สามารถดูดซับพลังวิญญาณเพื่อบำเพ็ญตบะได้ แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะบำเพ็ญเปลวเพลิง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่โกลเดนไดวีนโฮ่วบำเพ็ญเลย นั่นเป็นเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่พิเศษอย่างยิ่ง และแต่ละชนิดล้วนมีพลังที่ยากจะจินตนาการ เว้นแต่จะเป็นร่างกายที่ใกล้ชิดกับธาตุไฟเป็นพิเศษเท่านั้น บางทีอาจเป็นไปได้! ตลอดประวัติศาสตร์โบราณเคยมีร่างกายลักษณะนี้ปรากฏขึ้นนับไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครรู้ว่าชูหยุนฟ่านอยู่ในประเภทไหนกันแน่ “อย่างน้อยที่สุด เขาก็ต้องมีร่างกายระดับจักรพรรดิ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีพลังเช่นนี้!” มีคนเสนอความเห็นของตนออกมา “ชูหยุนฟ่านคนนี้เป็นใครกันแน่? ทำไมถึงยังไม่มีใครหาสายเลือดหรือร่างกายของเขาออกมาได้? ดูเหมือนเขาจะควบคุมไฟกับสายฟ้าได้ อีกทั้งยังเป็นอัจฉริยะด้านกระบี่ระดับยอดเยี่ยมด้วย!” ตลอดหนึ่งปีมานี้ ชื่อเสียงของชูหยุนฟ่านดังขึ้นเรื่อยๆ ข้อมูลเกี่ยวกับเขาก็ถูกเปิดเผยออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนพอจะรู้เรื่องของเขาอยู่บ้าง แต่จากข้อมูลภายนอกก็ยังไม่อาจบอกได้ว่าพื้นเพของชูหยุนฟ่านเป็นอย่างไร เขาน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน ทันใดนั้น ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกัน ชูหยุนฟ่านก็ยื่นมือออกไปคว้าร่างโกลเดนไดวีนโฮ่วที่ใหญ่ราวภูเขาลูกเล็กเข้ามา การโจมตีของโกลเดนไดวีนโฮ่วล้มเหลว มันคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวแล้วใช้กรงเล็บขนาดมหึมากวาดใส่ชูหยุนฟ่าน แค่กรงเล็บคมกริบนั้นอย่างเดียวก็ใหญ่กว่าร่างของชูหยุนฟ่านมากแล้ว ชูหยุนฟ่านเพียงยื่นนิ้วออกมาแค่นิ้วเดียว ฉึก! นิ้วนั้นราวกับเพชร ทะลวงเป็นรูเลือดบนกรงเล็บอันแหลมคมได้อย่างง่ายดาย โกลเดนไดวีนโฮ่วเจ็บปวดจนต้องถอยร่นไม่หยุด แววตาเต็มไปด้วยความหวาดผวา พลังของนิ้วชูหยุนฟ่านน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ด้วยพลังของฝ่ามือมันเอง สามารถกล่าวได้ว่าแม้สมบัติสวรรค์ที่แข็งดุจศิลายังถูกฟันขาดได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้ ชูหยุนฟ่านกลับเจาะเป็นรูเลือดบนตัวโกลเดนไดวีนโฮ่วได้อย่างง่ายดาย ย่อมจินตนาการได้ว่าการโจมตีของชูหยุนฟ่านรุนแรงเพียงใด ทันใดนั้น การโจมตีของอีกสองคนก็มาถึงเช่นกัน นักบุญแห่งทะเลกับมังกรแห่งทะเลยกมือขึ้นและสร้างคลื่นยักษ์สูงหลายร้อยเมตรขึ้นมา ในชั่วพริบตา พวกมันต้องการจะฉีกทุกสิ่งทุกอย่างออกเป็นชิ้นๆ น้ำนั้นไม่ใช่น้ำธรรมดาเลย แม้เพียงหยดเดียวก็หนักกว่าทะเลสาบทั้งผืน พลังของคลื่นที่โหมกระหน่ำนี้จึงไม่ต้องพูดถึง ตูม! ในวินาทีถัดมา คลื่นอันน่าสะพรึงกลัวก็กลืนชูหยุนฟ่านหายไปทั่วทั้งร่าง แผ่นดินโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับถูกอุกกาบาตพุ่งชน แม้แต่โกลเดนไดวีนโฮ่วก็ยังอดถอยกรูดอย่างบ้าคลั่งไม่ได้ ดวงตาวูบไหวด้วยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัว ไม่ว่าจะเป็นนักบุญแห่งทะเลหรือมังกรแห่งทะเล ต่างก็ต้องการสังหารชูหยุนฟ่านทั้งสิ้น หากถูกการโจมตีนั้นเล่นงานเข้าไป เขาเกรงว่าจะบาดเจ็บสาหัสแน่นอน เพียงน้ำหนักของคลื่นอันบ้าคลั่งก็พอจะบดขยี้เขาได้แล้ว แม้ว่าทั้งสามจะร่วมมือกันเพื่อรับมือชูหยุนฟ่าน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกมันจะอยู่ฝ่ายเดียวกัน ตรงกันข้าม พวกมันไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกันเลย พวกมันต่างก็อยากกำจัดกันและกัน เหมือนอย่างที่เขาพยายามกำจัดชูหยุนฟ่านนั่นแหละ ทว่า ในวินาทีถัดมา ก่อนที่โกลเดนไดวีนโฮ่วจะทันได้คิดอะไรต่อ มันก็เห็นมือใหญ่ข้างหนึ่งยื่นออกมาจากคลื่นอันสะเทือนขวัญ แล้วพุ่งตรงมาหามัน โกลเดนไดวีนโฮ่วทั้งตกใจและเดือดดาล มันถอยกรูดไม่หยุด พยายามใช้การโจมตีส่งมือนั้นกระเด็นออกไป ทว่ามันกลับพบว่านั่นเป็นไปไม่ได้ มันถูกมือข้างนั้นจับเอาไว้จริงๆ...

React

พูดคุย