Chapter 2307: Using a Domainian as a Whetstone

เผยแพร่เมื่อ 22 มี.ค. 2569 15:39

บทที่ 2307: ใช้ชาวโดเมเนียนเป็นหินลับมีด ผู้แปล: EndlessFantasy Translation บรรณาธิการ: EndlessFantasy Translation “ฉู่หยุนฝานเป็นฝ่ายได้เปรียบจริงๆ งั้นหรือ?” หลายคนไม่อยากเชื่อ ในสถานการณ์ที่จำนวนกฎที่เขาบำเพ็ญเหนือกว่า มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตากลับเสียเปรียบตั้งแต่การปะทะครั้งแรก “ไม่แปลกเลยที่เขาจะเป็นอันดับหนึ่งในบรรดายอดอัจฉริยะ แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!” หลายคนตกตะลึง ฉู่หยุนฝานเพิ่งลงมือไปเพียงครั้งเดียว แต่กลับแสดงพลังอันน่าทึ่งออกมาแล้ว ที่ท้องของมหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาปรากฏบาดแผลน่าสะพรึงกลัว แผลลึกจนมองเห็นกระดูกได้ มือของฉู่หยุนฝานกำแสงกระบี่สายฟ้าไว้ แสงนั้นสว่างเจิดจ้า บนคมกระบี่มีเลือดหยดลงมาทีละหยด ทั้งร่างของเขาแผ่รังสีอำนาจเหนือผู้ใด! “มีอะไรน่าประหลาดใจนัก? นี่มันก็แค่เรื่องพื้นๆ สำหรับยอดอัจฉริยะเท่านั้น สำหรับเขา ระดับกับพลังบำเพ็ญก็มิได้ต่างกันมาก ถ้าแค่นี้ยังอัดอีกฝ่ายไม่แตกคงเป็นเรื่องตลกใหญ่แล้ว!” ตอนนั้นเอง อัจฉริยะชั้นยอดคนหนึ่งแค่นเสียงเยาะ ในสายตาของเขา มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาเป็นได้แค่อัจฉริยะธรรมดาคนหนึ่ง บำเพ็ญมาถึงระดับนี้ได้ก็แทบจะถึงขีดจำกัดแล้ว แม้แต่ตัวเขาเอง หากระดับพลังบำเพ็ญใกล้เคียงกัน ก็สามารถเอาชนะมหาอาวุโสผู้นี้ได้อย่างง่ายดาย ความแตกต่างของพรสวรรค์เพียงหนึ่งระดับ หมายถึงความแตกต่างอันมหาศาลของพลังการต่อสู้! อัจฉริยะชั้นยอดรอบข้างหลายคนมีสีหน้าเป็นปกติ พวกเขาไม่เห็นหรือว่าต่างก็อยู่ในขั้นสมบัติเทพเหมือนกัน? กระทั่งอัจฉริยะชั้นยอดของนิกายโชคชะตายังถูกมังกรทะเลสังหารจนหมดไม่ใช่หรือ? นี่คือความแตกต่างด้านพรสวรรค์ที่แปรเปลี่ยนเป็นความแตกต่างโดยธรรมชาติในพลังการต่อสู้ มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาก็ยังไม่อยากเชื่อเช่นกัน เขาบาดเจ็บจริงๆ เพียงหนึ่งกระบวนท่าก็ถูกฉู่หยุนฝานทำร้ายสาหัส ถ้ายังสู้ต่อไปแบบนี้ ผลลัพธ์ที่ตามมาคงไม่อาจคาดคิดได้เลย สีหน้าของเขาอัปลักษณ์อย่างยิ่ง เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ายอดอัจฉริยะระดับสูงสุดจะน่าหวาดกลัวถึงเพียงนี้ หากไม่ใช่เพราะกฎของเขามีมากกว่าฉู่หยุนฝานมาก เกรงว่าเขาคงถูกฉู่หยุนฝานแทงทะลุแล้วสังหารในหนึ่งกระบวนท่าไปแล้ว ในยุคของเขา พวกอัจฉริยะชั้นยอดคือสิ่งที่ได้ยินชื่อแต่ไม่อาจเอื้อมถึง เขาแทบจะเป็นที่สุดในบรรดาคนรุ่นเดียวกัน มีคนที่แข็งแกร่งกว่าเขาอยู่เพียงไม่กี่คน และหลายคนก็ตายไปกลางทางแห่งการบำเพ็ญ ดังนั้น เขาจึงไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักต่อคำเรียกที่ว่าอัจฉริยะชั้นยอดและยอดอัจฉริยะ ทว่าการประมือครั้งนี้ทำให้เขาเข้าใจอย่างแท้จริง ว่าทำไมยอดอัจฉริยะเหล่านั้นจึงสามารถกดทับหลายยุคสมัย และส่องประกายเหนือสายน้ำแห่งกาลเวลามายาวนานนับปีได้ บาดแผลที่ฉู่หยุนฝานฉีกออก แม้แต่จะสมานก็ยังทำไม่ได้ ตรงข้ามเขา ฉู่หยุนฝานยืนอยู่กลางอากาศราวกับเทพโบราณที่หล่อขึ้นด้วยทองคำ เขาดูไม่รีบร้อนจะโจมตีแม้แต่น้อย “เจ้าดูถูกข้าอย่างนั้นหรือ?” มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาเข้าใจความหมายของฉู่หยุนฝานในทันที ฉู่หยุนฝานไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย ทันใดนั้น เขาก็ทั้งอับอายทั้งเดือดดาล อารมณ์โทสะพลุ่งพล่านจนแทบสะกดไม่อยู่ “ฉู่หยุนฝาน เจ้ากล้าดูถูกข้า ข้าจะทำให้เจ้าต้องชดใช้ด้วยเลือดในวันนี้!” มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตากล่าวเสียงดัง เขาท่องคัมภีร์โบราณบทหนึ่ง ทำให้เลือดลมในร่างพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที ขับไล่แสงกระบี่ของฉู่หยุนฝานออกจากร่าง พลังโลหิตแปรเป็นหมอกลอยขึ้นมา บาดแผลที่ท้องของเขาสมานตัวอย่างรวดเร็วจนน่าตกตะลึง รอบกายของเขายังปรากฏแสงคัมภีร์รายล้อมอยู่ด้วย นั่นคือคัมภีร์โบราณที่หลงเหลือจากผู้ไม่ทราบนาม ราวกับมีใครบางคนกำลังเยียวยาเขาอยู่ แต่มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาไม่ได้หยุดลง พลังอำนาจบนร่างของเขาเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่าพลังของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในพริบตา ฉู่หยุนฝานหรี่ตาลง เขามองเห็นได้ชัดว่ามหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาใช้เคล็ดวิชาลับบางอย่างเพื่อเพิ่มพลังของตน เส้นผมของมหาอาวุโสเหี่ยวโรยลงในพริบตา แม้เดิมจะเป็นผมขาวอยู่แล้ว แต่ก็ยังมองเห็นความเงางามได้ชัด เส้นผมเป็นสิ่งแรกที่สะท้อนพลังชีวิต เมื่อพลังชีวิตอุดมสมบูรณ์ ผมก็จะลื่นและเงา เห็นได้ชัดว่ามหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาสิ้นเปลืองแก่นโลหิตไปมากเกินไปในชั่วพริบตา แม้แต่ฉู่หยุนฝานยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตานำมา “เจ้าบีบให้ข้าใช้เคล็ดวิชาลับ งั้นเจ้าก็ต้องจ่ายราคา!” ขณะนั้น มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาเคลื่อนไหว เพียงสะบัดฝ่ามือเบาๆ ดาบใหญ่ทองสัมฤทธิ์สีเขียวที่ปกคลุมด้วยตะไคร่น้ำเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือเขา ตูม! แสงดาบบดขยี้ความว่างเปล่าในฉับพลัน ในพริบตา พลังอันน่าสะพรึงกลัวปะทุออกมา ฟ้าดินสั่นสะเทือน ผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ไกลออกไปต่างตกตะลึง เคล็ดวิชาลับที่มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาครอบครองนั้นน่ากลัวเกินไป พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยเท่าตัว “ดาบลิขิต ฟันคราเดียวตัดชะตา! ตายเสีย!” มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาคำราม เขาถือดาบทองสัมฤทธิ์โบราณแล้วพุ่งเข้าไป แสงดาบราวกับดาราจักรสาดลงมาโอบล้อมฉู่หยุนฝาน ตั้งใจจะสังหารเขาให้สิ้นในทันที กลางฟากฟ้า แสงดาบสั่นไหวด้วยแสงอันน่าสะพรึงกลัวที่เทียบได้กับดวงอาทิตย์ มองจากไกลๆ ราวกับมีเทพองค์หนึ่งกำลังกดทับลงมา ฉู่หยุนฝานสัมผัสได้อย่างแท้จริงถึงการมีอยู่ของเจตจำนงสวรรค์ และนี่คือความลี้ลับแท้จริงของดาบลิขิต ทว่าการที่เขาจะได้พบผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโชคชะตาที่สามารถบำเพ็ญดาบลิขิตไปถึงระดับนี้ได้ นี่เป็นครั้งแรก แม้แต่จวินเทียนฉือก็ยังไม่มีระดับบำเพ็ญเช่นนี้ นับประสาอะไรกับกงซุนหง เขาถูกจวินเทียนฉือสังหารในพริบตา จนไม่มีโอกาสได้ใช้มันด้วยซ้ำ ในฐานะสุดยอดวิชาของนิกายโชคชะตา พลังของดาบลิขิตย่อมไม่อาจกังขา ฉู่หยุนฝานไม่รู้จักเกรงกลัว เขากำหมัดแน่น แล้วชกออกไปเป็นหมัดอันน่าสะพรึงกลัว ตูม! หมัดนี้บดทำลายโพรงดำขนาดมหึมากลางท้องฟ้า ปัง! การโจมตีอันน่าตื่นตะลึงของทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างดุเดือด ในพริบตา โลกทั้งใบสั่นสะเทือน แสงเจิดจ้าพร่างตาเบ่งบาน ก่อนแปรเป็นหมอกหนาทึบกระจายออกไปทุกทิศทาง ทุกคนประหลาดใจที่พบว่า มหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาซึ่งถูกฉู่หยุนฝานทำให้บาดเจ็บสาหัสในหนึ่งกระบวนท่า กลับสามารถต่อสู้กับฉู่หยุนฝานได้อย่างสูสี สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงยิ่งกว่าคือฉู่หยุนฝานบำเพ็ญกฎน้อยกว่าชัดเจน ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พลังต่อสู้ของฉู่หยุนฝานกลับมากกว่ามหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาถึงสองเท่า การก้าวกระโดดของพลังต่อสู้เช่นนี้ เทียบได้กับการก้าวข้ามระดับชีวิต แม้พลังของมหาอาวุโสแห่งนิกายโชคชะตาจะเปลี่ยนไปอย่างพลิกฟ้าสะเทือนดิน เขาก็ยังทำอะไรฉู่หยุนฝานไม่ได้ ช่างน่าหวาดหวั่นเสียจริง! ถึงขั้นพูดได้ว่าไม่เคยมีมาก่อน “น่าสนใจ!” ฉู่หยุนฝานหัวเราะออกมาดังลั่น ราวกับไม่สะทกสะท้านกับพลังอำนาจของมหาอาวุโสเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม จิตต่อสู้ของเขากลับพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง และเขาใช้มหาอาวุโสผู้นี้เป็นหินลับมีด เป็นเป้าหมายสำหรับขัดเกลาตนเอง

React

พูดคุย