Chapter 781 - Forcing Me to Do It?

เผยแพร่เมื่อ 13 มี.ค. 2569 03:12

ตอนที่ 781: บีบบังคับฉันงั้นหรือ? “แต่ในตอนนั้นฉันไม่ได้มีความรู้สึกรักใคร่ชอบพออะไรในตัวเขาเลยนะคะ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่โดดเด่นและเพียบพร้อมมากเพียงใด แต่ฉันก็ไม่เคยมีความคิดที่อยากจะฝากชีวิตไว้กับคนแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานเลยแม้แต่น้อย” “เขาต่างหากที่เป็นคนยื่นข้อเสนอเพื่อแลกเปลี่ยนกับการผ่าตัดของน้องชายฉัน นั่นคือเหตุผลเพียงอย่างเดียวที่ทำให้ฉันยอมตกลงไปจดทะเบียนสมรสกับเขาในตอนนั้นค่ะ” ความจริงแล้วเฉียวเหมียนเหมียนไม่ได้อยากจะรื้อฟื้นเรื่องราวในอดีตขึ้นมาพูดถึงอีกครั้ง แต่เธอก็ไม่ต้องการให้คุณนายโม่เข้าใจผิดไปเองว่าเธอเป็นฝ่ายที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมล่อลวงโม่เย่ซือให้ไปจดทะเบียนสมรสกับเธอด้วยความทะเยอทะยาน ในความเป็นจริง โม่เย่ซือต่างหากที่เป็นคนเสนอเรื่องการจดทะเบียนสมรสขึ้นมาเป็นคนแรก และในตอนนั้น ตัวเธอเองก็ไม่ได้เต็มใจเลยแม้แต่นิดเดียว แล้วทำไมตอนนี้เธอจะต้องมาแบกรับความผิดในข้อหา ‘โกหกหลอกลวง’ และถูกตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงขี้ต้มตุ๋นด้วยล่ะ? เธอต้องการให้คุณนายโม่ได้รับรู้ความจริงในแง่มุมนี้เอาไว้ ว่าเธอไม่ได้ใช้วิธีการออดอ้อนหรือหว่านเสน่ห์เพื่อบีบบังคับให้โม่เย่ซือแต่งงานด้วย แต่เป็นตัวเขาเองต่างหากที่บีบคั้นให้เธอต้องยอมจำนนด้วยการนำเรื่องค่าใช้จ่ายและการผ่าตัดของน้องชายเธอมาเป็นข้อแลกเปลี่ยนอย่างมีเงื่อนไข “ธ-เธอว่าอะไรนะ?” คุณนายโม่ขมวดคิ้วมุ่นทันที ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ในสายตาและความคิดของคนเป็นแม่ ลูกชายของเธอนั้นยอดเยี่ยมที่สุดในโลก เขาเพียบพร้อมไปทุกด้าน ทั้งรูปสมบัติและทรัพย์สมบัติ มีแต่พวกผู้หญิงหน้าไม่อายเท่านั้นที่จะพยายามเข้าหาเพื่อเกาะกินหรือยั่วยวนหวังจะปีนขึ้นเตียงลูกชายของเธอ แล้วคนอย่างลูกชายเธอเนี่ยนะจะไปตามตื๊อหรือร้องขอความรักจากผู้หญิงก่อน? มันเป็นเรื่องที่เกินกว่าจินตนาการของคุณนายโม่จะรับได้ เธอปักใจเชื่อมาโดยตลอดว่าเฉียวเหมียนเหมียนคือคนที่ใช้เล่ห์กลอุบายหลอกล่อให้ลูกชายที่ใสซื่อ (ในมุมมองของแม่) ของเธอหลงผิดจนยอมไปจดทะเบียนสมรสด้วยอย่างลับๆ เพราะเหตุนี้เอง คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของลูกสะใภ้ที่เธอไม่ยอมรับจึงทำให้เธอรู้สึกสั่นสะเทือนใจอย่างรุนแรง “คุณแม่คะ ที่ฉันพูดออกไปก็เพียงแค่อยากจะบอกความจริงให้ทราบว่าโม่เย่ซือเป็นคนเริ่มต้นเรื่องการแต่งงานนี้เองทั้งหมด ฉันไม่ได้หลอกลวงเขา และฉันก็ไม่ได้บีบบังคับให้เขาต้องทำอะไรทั้งนั้น ฉันไม่ได้เล่นแง่หรือใช้กลอุบายเพียงเพราะกลัวว่าคุณแม่จะไม่เห็นชอบกับการแต่งงานครั้งนี้หรอกค่ะ” “ถ้าไม่ใช่เพราะความจำเป็นที่ฉันต้องการความช่วยเหลือจากเขาในการผ่าตัดของน้องชาย ฉันก็คงจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเขาเลยด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่เรื่องแต่งงานเลยค่ะ แม้แต่การติดต่อสื่อสารกันทั่วไปก็คงไม่มีทางเกิดขึ้น” “ฉันทราบดีค่ะว่าไม่ว่าฉันจะอธิบายอย่างไร มันก็คงไม่สามารถลบภาพลักษณ์แย่ๆ ในสายตาของคุณแม่ที่มีต่อตัวฉันได้ง่ายๆ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังยืนยันที่จะชี้แจงความจริงให้ชัดเจน ส่วนคุณแม่จะเลือกเชื่อในสิ่งที่ฉันพูดหรือไม่นั้น มันเป็นสิ่งที่ฉันไม่สามารถเข้าไปบังคับหรือควบคุมความคิดของคุณแม่ได้จริงๆ ค่ะ” คุณนายโม่จ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง เธอตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วอึดใจใหญ่ๆ ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะเยาะออกมาอย่างดูแคลน “หึ... สรุปก็คือ อาซื่อของฉันเป็นคนตามเกาะแกะเธอ และรบเร้าเซ้าซี้อยากจะแต่งงานกับเธอจนตัวสั่นอย่างนั้นสินะ?” เฉียวเหมียนเหมียนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังย้อนนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นอย่างถี่ถ้วน ก่อนที่เธอจะพยักหน้ายอมรับออกมาตามตรงด้วยท่าทีที่สุขุม “ค่ะ ในตอนนั้นเรื่องราวมันเป็นแบบนั้นจริงๆ” หากไม่ใช่เพราะเรื่องการผ่าตัดที่มีชีวิตของเฉียวเฉินเป็นเดิมพัน... เธอไม่มีวันที่จะตกลงปลงใจแต่งงานกับโม่เย่ซืออย่างแน่นอน ต่อให้เขาจะดูโดดเด่น มีเสน่ห์ หรือมีอำนาจล้นฟ้าเพียงใด แต่สำหรับเธอในเวลานั้น เขาก็เป็นเพียงคนแปลกหน้าที่น่าเกรงขามคนหนึ่งเท่านั้น คงไม่มีผู้หญิงสติดีที่ไหนอยากจะเอาชีวิตทั้งชีวิตไปฝากไว้กับคนแปลกหน้าที่แทบจะไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้ากันหรอก เพราะอย่างไรเสีย การแต่งงานก็ถือเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตของผู้หญิงทุกคน “เธอ...!” คุณนายโม่ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้รับคำตอบที่ตรงไปตรงมาและ ‘ไร้ยางอาย’ เช่นนี้ในความคิดของเธอ มันจะมีผู้หญิงที่หน้าหนาได้ขนาดนี้เชียวหรือ? เธอกล้าพยักหน้ายอมรับออกมาหน้าตาเฉยว่าลูกชายของเธอเป็นฝ่ายวิ่งไล่ตาม! ความมั่นใจในตัวเองของเด็กสาวคนนี้มาจากไหนกัน? อะไรทำให้เธอกล้าคิดว่าคนอย่างโม่เย่ซือจะต้องไปตามตื๊อเด็กผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างเธอ? “คุณแม่คะ ตอนที่ฉันแต่งงานกับเขาในตอนนั้น เราทั้งคู่ต่างก็มีสิ่งที่ต้องการแอบแฝงอยู่ ฉันต้องการให้เขาช่วยเรื่องการผ่าตัดของเฉียวเฉิน ส่วนเขาก็เห็นว่าฉันมีความพิเศษบางอย่างสำหรับเขา ซึ่งมันทำให้เราทั้งคู่ตกลงกันได้ในที่สุด หากในเวลานั้นคุณแม่ต้องการให้ฉันหย่ากับเขา ฉันก็คงจะตกลงโดยไม่ลังเลเลยสักนิดค่ะ” “แต่ว่าตอนนี้ความรู้สึกของฉันเปลี่ยนไปแล้ว ฉันชอบเขามากจริงๆ ค่ะ” เฉียวเหมียนเหมียนคลี่ยิ้มออกมาบางๆ ราวกับมองไม่เห็นว่าใบหน้าของคุณนายโม่กำลังมืดครึ้มลงเรื่อยๆ ด้วยความโกรธจัด “เพราะฉะนั้น ในตอนนี้ฉันจึงไม่สามารถรับปากที่จะเลิกราหรือเดินจากเขาไปตามคำสั่งของคุณแม่ได้อีกต่อไปแล้วค่ะ” “นี่เธอ...!” คุณนายโม่รู้สึกว่าในชีวิตนี้เธอไม่เคยพบเจอผู้หญิงที่หน้าด้านหน้าทนและรับมือยากเท่านี้มาก่อน โทสะที่พลุ่งพล่านทำให้ปลายนิ้วของเธอสั่นระริกขณะที่พยายามเอื้อมมือไปหยิบถ้วยกาแฟบนโต๊ะขึ้นมาถือไว้เพื่อระงับอารมณ์ “ฉันพยายามจะพูดกับเธอดีๆ เพื่อหาทางออกที่ประนีประนอมที่สุด แต่เธอกลับไม่ยอมรับฟังแม้แต่น้อย นี่เธออยากจะบีบให้ฉันต้องใช้ความรุนแรงกับเธอจริงๆ ใช่ไหม? เฉียวเหมียนเหมียน ฉันจะถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย เธอจะหย่ากับอาซื่อหรือไม่?”

React

พูดคุย