Chapter 798 - หนอนไหมน้ำแข็ง “พวกเราล้มเลิกเรื่องเดิมพันกันดีไหม? จริงๆ แล้วมันก็แค่เรื่องล้อเล่นกันเท่านั้นแหละ” หลี่เสวียนกล่าวกับตู้กูหนอน “ล้อเล่นอะไรกัน? ฉัน ตู้กูหนอน เป็นคนรักษาคำพูด ถ้าฉันไม่สามารถจับราชาหนอนไหมน้ำแข็งมาให้แกได้ ฉันก็จะเป็นลูกศิษย์ของแก” ตู้กูหนอนกล่าวอย่างเดือดดาล หลี่เสวียนพูดพร้อมรอยยิ้ม “ฉันเห็นความสามารถของแกแล้ว ถ้ามีราชาหนอนไหมน้ำแข็งแค่ตัวเดียว แกจับมันได้แน่นอน แต่ตอนนี้มีตั้งสองตัว เรื่องนี้เหนือความคาดหมาย ถือว่าเจ๊ากันไปไม่มีใครแพ้ใคร แบบนี้ยุติธรรมดีไม่ใช่เหรอ?” “ไม่! คำพูดของลูกผู้ชายมีค่าดั่งทอง ถ้าฉันจับหนอนไหมน้ำแข็งไม่ได้ ฉันก็จะยอมรับแกเป็นอาจารย์ ฉันไม่มีวันกลับคำ” เมื่อพูดจบ ตู้กูหนอนก็หันไปทางโจวเหวินแล้วกล่าวว่า “ถ้าหลี่เสวียนเป็นอาจารย์ของฉัน โจวเหวิน แกก็จะเป็นอาจารย์อาของฉัน การที่อาจารย์อาจะสอนวิชาให้สักหน่อยคงไม่มากไปใช่ไหมล่ะ?” โจวเหวินมองตู้กูหนอนด้วยอาการอ้าปากค้าง เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหมอนี่จะมาจากตระกูลตู้กู หนึ่งในหกตระกูลวีรชน หมอนี่ช่างไร้ยางอายเหลือเกิน “ดีจริง นี่เป็นแผนของแกตั้งแต่แรกเลยสินะ?” หลี่เสวียนถึงกับชะงักเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาถึงได้ตระหนักว่าตัวเองถูกหลอกเข้าให้แล้ว ตู้กูหนอนหัวเราะคิกคักพลางกล่าวว่า “คติประจำใจของฉันคือการอยู่กับความเป็นจริง ต่อให้ฉันยอมรับแกเป็นอาจารย์ แล้วยังไง? แกก็ยังต้องให้ฉันสอนวิธีเลี้ยงหนอนกู่ให้อยู่ดี ในนามแกคืออาจารย์ของฉัน แต่ในความเป็นจริงฉันก็ยังเป็นอาจารย์ของแกอยู่ดี มันก็แค่ชื่อเรียก ไม่เห็นจะสำคัญเลย ถ้าโจวเหวินสามารถสอนวิธีเลี้ยงนกฟีนิกซ์ให้ฉันได้ อย่าว่าแต่ให้ฉันเรียกเขาว่าอาจารย์อาเลย ต่อให้เรียกเป็นอาจารย์ปู่ฉันก็ยอม” โจวเหวินและหลี่เสวียนถึงกับพูดไม่ออก นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้พบคนอย่างตู้กูหนอน ทำเอาพวกเขาเปิดโลกทัศน์ไปเลย “ฉันไม่รู้วิธีเลี้ยงนกฟีนิกซ์จริงๆ เจ้านกงี่เง่านี่มันยืนกรานจะตามฉันมาเอง ปกติฉันก็ไม่ได้สนใจมันด้วยซ้ำ มันหิวอะไรก็กินของมันไปเรื่อย ฉันสอนแกไม่ได้หรอก” โจวเหวินกล่าว ตู้กูหนอนรีบส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่หรอกๆ ฉันอ่านเรื่องนิสัยและการกินของนกฟีนิกซ์จากตำราโบราณมานานแล้ว ถ้าฉันมีนกฟีนิกซ์เทพสักตัว ฉันจะรู้วิธีดูแลมันเอง แกไม่จำเป็นต้องสอนฉันหรอก” “แล้วแกจะเรียนอะไรจากฉันได้? อย่าบอกนะว่าอยากให้ฉันช่วยหานกฟีนิกซ์อีกตัวให้? ฉันไม่มีความสามารถขนาดนั้นหรอก” โจวเหวินกล่าวอย่างงุนงง “ฉันรู้วิธีเลี้ยง แตฉันไม่มีนกฟีนิกซ์ ฉันแค่อยากเรียนรู้จากแก ทำยังไงถึงจะทำให้นกฟีนิกซ์เต็มใจติดตามแกได้?” ตู้กูหนอนกล่าว “ฉันก็บอกไปแล้วว่าเจ้านกงี่เง่านี่มันเต็มใจติดตามฉันเองตามธรรมชาติ ไม่มีเคล็ดลับอะไรทั้งนั้น บางทีอาจเป็นเพราะนิสัยใจคอของฉันค่อนข้างดีก็ได้มั้ง” โจวเหวินกล่าว “ไอ้โจวพูดถูก ตอนที่เราสามคนเจอลูกนกตัวนั้น มีแค่ไอ้โจวคนเดียวที่ถูกเลือก” หลี่เสวียนเสริม “ทุกอย่างในโลกนี้ล้วนมีเหตุและผล เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีสาเหตุ ถ้าไม่มีเหตุ ก็แสดงว่าแกยังหาเหตุผลนั้นไม่พบ อาจเป็นเพราะวิชาพลังงานต้นกำเนิดที่แกฝึกฝนมันค่อนข้างพิเศษ หรืออาจเป็นเพราะแกมีร่างกายพิเศษที่ซ่อนอยู่ หรือบางทีอาจเป็นเพราะบางสิ่งบนตัวแกที่ดึงดูดมัน สรุปก็คือต้องมีเหตุผล และนั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องรู้” ตู้กูหนอนไม่ได้ทำหน้าจริงจังได้นานก่อนจะหันไปยิ้มกะล่อนให้โจวเหวิน “เอาเถอะ ยังไงซะรอบนี้ฉันก็คงจับหนอนไหมน้ำแข็งไม่ได้แน่ๆ ต่อไปนี้แกคืออาจารย์อาโจวของฉัน ถ้าแกชอบสอนก็สอนไป ถ้าไม่อยากสอนก็ปล่อยให้ฉันติดตามข้างกายแกไปศึกษาด้วยตัวเองแล้วกัน...” โจวเหวินไม่อยากพูดคุยกับตู้กูหนอนอีกต่อไป เขาหันไปหาหลี่เสวียนแล้วกล่าวว่า “พรุ่งนี้ฉันจะช่วยแกจับราชาหนอนไหมน้ำแข็ง แต่หลังจากจับได้แล้ว ให้ฉันยืมมันสักสองวันนะ” “ยืม? จะยืมยังไง?” ตู้กูหนอนเบะปาก “กู่ไม่สามารถเปลี่ยนมือได้เมื่อมันจดจำเจ้าของแล้ว แกจะคืนมันได้ยังไงหลังจากยืมไป?” “ฉันไม่ได้ต้องการให้ราชาหนอนไหมน้ำแข็งจดจำฉันเป็นเจ้าของ ฉันแค่จะยืมไปทำธุระบางอย่าง พอเสร็จแล้วจะคืนให้แก” โจวเหวินกล่าว “ไม่มีปัญหาเลย จะเอาไปเลยก็ได้ไม่ต้องยืมหรอก” หลี่เสวียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม ตู้กูหนอนรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ถ้าแกคิดจะใช้นกฟีนิกซ์ไปจับราชาหนอนไหมน้ำแข็ง ฉันแนะนำว่าอย่าไปเลย ถึงนกฟีนิกซ์จะทรงพลัง แต่มันก็ยังเป็นแค่ลูกนก ราชาหนอนไหมน้ำแข็งไม่มีทางกลัวมันหรอก ถ้าแกไม่ระวังดีๆ นกฟีนิกซ์อาจจะตายเอาได้ นั่นคงเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่เลยนะ” “ไว้ถึงตอนนั้นค่อยว่ากันอีกที” โจวเหวินเองก็รู้ดีว่าการจับราชาหนอนไหมน้ำแข็งไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ตระกูลเสี่ยวจะมาจับมันในวันพรุ่งนี้ นี่คือโอกาสที่เขาต้องการ เขาต้องการแย่งชิงราชาหนอนไหมน้ำแข็งมาจากตระกูลเสี่ยว ก่อนจะใช้มันเป็นข้อแลกเปลี่ยนกับกูเลดี้ ถ้าเขายื่นข้อเสนอแลกเปลี่ยนราชาหนอนไหมน้ำแข็งสองตัวกับกุมารทองที่อาจสังหารเสี่ยวเทียนฟางได้ เสี่ยวเทียนฟางย่อมต้องตอบตกลงตราบใดที่เขาไม่ใช่คนโง่ ท้ายที่สุดแล้ว เสี่ยวเทียนฟางก็วางแผนจะลบจิตวิญญาณของกูเลดี้อยู่แล้ว เมื่อถึงตอนนั้น พลังของกุมารทองก็จะลดลงอย่างมาก ซึ่งนางอาจจะด้อยกว่าหนอนไหมน้ำแข็งด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกันแบบนี้ ใครๆ ก็ย่อมรู้ว่าควรเลือกอะไร “เอาล่ะ ฉันจะรอดูว่าพรุ่งนี้แกจะจับราชาหนอนไหมน้ำแข็งยังไง ถ้าแกทำได้ ฉัน ตู้กูหนอน จะยอมรับพวกแกทั้งสองคนเป็นอาจารย์และอาจารย์อาทันที” ตู้กูหนอนกล่าว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับโอกาสของโจวเหวินเลย “ช่างเถอะ เป็นอาจารย์ของแกไปก็ไม่ได้รู้สึกถึงความสำเร็จอะไรหรอก” หลี่เสวียนกล่าว “แกจะพูดแบบนั้นไม่ได้ ตอนนี้แกอาจจะยังไม่รู้สึกถึงความสำเร็จ แต่ถ้าแกเดินทางไปเขตใต้แล้วเจอคนจากตระกูลตู้กู แล้วประกาศว่าแกคืออาจารย์ของตู้กูหนอน มันจะเท่ขนาดไหน? แกจะไม่มีความรู้สึกว่าศูนย์เปล่าแน่นอน” ตู้กูหนอนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม โจวเหวินและหลี่เสวียนมองเขาด้วยความเหยียดหยาม ด้วยนิสัยแบบนี้ ไม่รู้เลยว่าเขาเคยยอมรับคนเป็นอาจารย์และอาจารย์อาไปกี่คนแล้วข้างนอกนั่น คงแปลกพิลึกถ้าตระกูลตู้กูจะใส่ใจเรื่องนั้น วันต่อมา ก่อนรุ่งสาง โจวเหวินก็ปลุกหลี่เสวียนและตู้กูหนอนให้พาเขาไปยังที่อยู่ของราชาหนอนไหมน้ำแข็ง เขาเคยได้ยินบทสนทนาของเสี่ยวเทียนฟางและเสี่ยวลิ่วฉีมาแล้ว และรู้ว่าตระกูลเสี่ยวจะมาในเวลานี้ หากเขามาช้าไป ตระกูลเสี่ยวอาจจะจัดการสำเร็จไปแล้ว แต่จะมาเร็วเกินไปก็ไม่ดี หากพวกเขาจับราชาหนอนไหมน้ำแข็งได้ก่อนที่ตระกูลเสี่ยวจะมาถึง ตระกูลเสี่ยวก็จะไม่รู้ว่าราชาหนอนไหมน้ำแข็งอยู่ในมือของโจวเหวิน แม้ตู้กูหนอนจะค่อนข้างงุนงงว่าทำไมโจวเหวินต้องรีบมาเช้าขนาดนี้ แต่เขาก็ยังพาคนทั้งสองไปยังสันเขาไอเย็น เมื่อมาถึง พวกเขาก็พบว่ามีคนกำลังต่อสู้กับราชาหนอนไหมน้ำแข็งอยู่แล้ว คนสองคนที่นำการโจมตีอยู่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเสี่ยวลิ่วฉีและเสี่ยวเทียนฟาง เบื้องหน้าของเสี่ยวเทียนฟางคือหนอนตัวสีฟ้าครามขนาดเท่าลูกฟุตบอล ทุกที่ที่มันคืบคลานไป พื้นดินจะถูกปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็งทันที แสดงให้เห็นว่าอุณหภูมินั้นต่ำขนาดไหน ไม่แปลกใจเลยที่ตู้กูหนอนบอกว่าลูกนกคงสยบหนอนไหมน้ำแข็งไม่ได้ ด้วยพลังธาตุน้ำแข็งระดับนี้ เปลวเพลิงฟีนิกซ์ของลูกนกคงมีผลกับมันน้อยมาก โจวเหวินคิดในใจ เสี่ยวลิ่วฉีสังเกตเห็นโจวเหวินและคณะ เมื่อเขาเห็นตู้กูหนอน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขากลัวว่าตู้กูหนอนจะมาชิงราชาหนอนไหมน้ำแข็งไป