Chapter 102: Genius Designer “S”

เผยแพร่เมื่อ 2 เม.ย. 2569 11:23

บทที่ 102: อัจฉริยะนักออกแบบ “S” ยัยเฉียวเฉินจากตระกูลเฉียวคนนั้นเทียบกับเฉียวเหนียนไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ผลการเรียนและหน้าตาของหล่อนก็แค่ธรรมดา สิ่งเดียวที่หล่อนมีดีก็คือการเกิดในครอบครัวที่มีฐานะและรู้จักวิธีแต่งตัวไปวันๆ หล่อนยังสามารถสร้างความสัมพันธ์กับตระกูลถังและทำตัวราวกับเกิดมาบนกองเงินกองทอง หล่อนคงดังได้แค่ในที่อย่างเมืองราโอเท่านั้น คนที่รวยและมีชื่อเสียงจริงๆ เขาไม่ทำอะไรแบบที่หล่อนทำหรอก มันเป็นการลดคุณค่าตัวเองเสียเปล่า ลองดูบรรดาทายาทรุ่นสองรุ่นสามของบริษัททรงอิทธิพลดูสิ มีใครบ้างที่ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง? หากเฉียวเหนียนต้องการจะมีชื่อเสียง เธอคงประสบความสำเร็จยิ่งกว่าเฉียวเฉินไปนานแล้ว เพียงแต่เฉียวเหนียนไม่คิดจะทำเท่านั้น นับว่าหาได้ยากที่เด็กสาวอายุน้อยขนาดนี้จะมีความคิดความอ่านเป็นผู้ใหญ่ได้ถึงเพียงนี้ บางเรื่องที่เฉียวเหนียนทำถึงกับทำให้เธอรู้สึกประทับใจ “ฉันได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอที่โรงเรียนจากเว่ยโหลวมาแล้ว ตอนแรกฉันอยากจะไปเยี่ยม แต่เห็นว่าเธออยู่กับพี่ชายเลยไม่กล้าไปรบกวน ได้แต่รอให้เธอมาหาที่นี่แทน” “ขอบคุณพระเจ้าที่มือของเธอไม่เป็นอะไร ไม่อย่างนั้นทีมออกแบบของเราคงได้เป็นบ้ากันแน่” เธอรินน้ำส้มใส่แก้วแล้วส่งให้เฉียวเหนียน “น้ำส้มที่เธอชอบไงจ๊ะ ฉันเติมน้ำตาลให้แล้วมันจะได้ไม่เปรี้ยว ดื่มซะหน่อยนะจะได้มีวิตามิน” เฉียวเหนียนจิบน้ำในแก้วเล็กน้อยก่อนจะวางลง เธอขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “คุณอาหยวนคะ ไม่ต้องเตรียมอะไรพวกนี้ให้ฉันหรอกค่ะ นานๆ ทีฉันถึงจะมาสักครั้ง” เธอรู้ดีว่าหยวนหยงชินมักจะแช่ส้มสดไว้ในตู้เย็นที่ออฟฟิศเสมอ ทำให้ทุกคนคิดว่าเธอเป็นคนชอบทานส้มมาก แต่เฉียวเหนียนรู้ดีว่าส้มเหล่านั้นมีไว้เพื่อเธอคนเดียว เหตุผลเบื้องหลังคือหยวนหยงชินค้นพบว่าเฉียวเหนียนเกลียดผลไม้ทุกชนิดยกเว้นส้ม ด้วยเหตุนี้ เว่ยโหลวและหยวนหยงชินจึงคอยเตรียมน้ำส้มคั้นสดไว้ให้เธอเสมอ หยวนหยงชินถลึงตามองเธออย่างไม่เห็นด้วย “ทำแบบนั้นได้ยังไงกัน? ยังไงเธอก็แวะมาหาฉันตลอด จะไม่ให้ฉันมีเครื่องดื่มไว้ต้อนรับเธอได้ยังไง จริงไหม?” เธอไม่มีลูกและเพิ่งจะผิดใจกับครอบครัวของตัวเองมาไม่นาน ทำให้เธอต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว สำหรับเธอแล้ว เฉียวเหนียนไม่ใช่แค่พาร์ทเนอร์ทางธุรกิจ แต่เป็นผู้มีพระคุณและเปรียบเสมือนครอบครัวของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่ค่อยพูดออกมา แต่เธอก็สำนึกในบุญคุณในสิ่งที่เฉียวเหนียนทำให้อยู่เสมอ เธอรู้ดีว่าเฉียวเหนียนไม่ใช่คนแสดงความรู้สึกเก่ง เพราะถูกเลี้ยงดูมาในตระกูลเฉียว คนในตระกูลนั้นก็มีแต่ความจอมปลอมทั้งสิ้น ในเมื่อเติบโตมาในสภาพแวดล้อมเช่นนั้น เฉียวเหนียนคงไม่เคยได้รับความรักมาก่อน ดังนั้นถ้าเธอพูดอะไรมากไป เฉียวเหนียนอาจจะรู้สึกอึดอัด เธิจึงเปลี่ยนเรื่องคุยพร้อมรอยยิ้ม “แม่คุณเอ๊ย ทีมออกแบบคงอกแตกตายถ้าเธอไม่มาสักที ว่าแต่เธอพอจะมีแบบร่างในใจหรือยังจ๊ะ?” “ขอโทษด้วยค่ะ พอดีช่วงนี้ยุ่งเรื่องเรียนเลยไม่ค่อยมีเวลา ช่วงพักฉันเลยพอจะร่างออกมาได้นิดหน่อย คุณอาลองดูนะคะ” เฉียวเหนียนยื่นกระดาษที่มีแบบร่างบางอย่างให้เธอ หยวนหยงชินรับกระดาษมาอย่างทะนุถนอม เธอยิ้มออกมาก่อนจะทันได้ดูด้วยซ้ำ “ของที่เธอสร้างออกมามีชิ้นไหนบ้างที่ไม่ดี? เธอรู้ไหมว่ามีกี่บริษัทที่พยายามจะดึงตัวเธอไปร่วมงาน? เครื่องประดับที่เธอออกแบบได้รับรางวัลระดับนานาชาติมาแล้วตั้งหลายรางวัล เธอคืออัจฉริยะนักออกแบบ ‘S’ นะ จะไม่มีใครรู้จักเธอได้ยังไง?” ใครๆ ต่างก็รู้ดีว่าเฉิงเฟิงมีแหล่งรายได้หลักอยู่สองทาง ทางแรกคือโรงภาพยนตร์ที่มีอยู่ทั่วประเทศ ส่วนทางที่สองก็คือแบรนด์เพชรระดับไฮเอนด์อย่าง: เซเว่น (Seven)

React

พูดคุย