ตอนที่ 410
310 / 1928
อ่าน 4 นาที
Chapter 410: Who Was Looking Down on Whom?
เผยแพร่เมื่อ 2 เม.ย. 2569 19:09
บทที่ 410: ใครกันแน่ที่ดูถูกใคร?
เจียงเซียนโหรวพูดขึ้นว่า “เธอบอกว่าจะเข้าสอบคัดเลือกนักศึกษาแบบอิสระค่ะ วันนี้มีสองมหาวิทยาลัยที่เปิดสอบ หนึ่งในนั้นคือมหาวิทยาลัยชิง และอีกที่คือมหาวิทยาลัยหนานจิง”
ทั้งมหาวิทยาลัยชิงและมหาวิทยาลัยหนานจิงต่างก็เป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศจีน ไม่ต้องพูดถึงมหาวิทยาลัยหนานจิงเลย เพราะหากคะแนนไม่ถึงเกณฑ์ที่กำหนด ก็อย่าหวังว่าจะได้รับพิจารณาจากมหาวิทยาลัยชิง
ช่างเป็นเรื่องน่าขันเสียจริงที่เฉียวเหนียนคิดจะไปสอบด้วยคะแนนที่ย่ำแย่ขนาดนั้น!
ท่านผู้เฒ่าเจียงเองก็ทราบดีว่าทั้งสองมหาวิทยาลัยนี้มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเปิดสอบคัดเลือกอิสระได้ เขาไม่รู้จะพูดอะไรออกมา จึงได้แต่นิ่งเงียบไปเป็นเวลานาน
เจียงจงหนานเห็นพ่อของเขาดูหดหู่จึงทำอะไรไม่ถูก เขาเอ่ยขึ้นว่า “เหนียนเหนียนอยากเรียนที่มหาวิทยาลัยชิงงั้นหรือ? ผมสงสัยว่ามหาวิทยาลัยชิงจะ…” เขากำลังคิดว่าจะพอมีทางเส้นสายอะไรให้เด็กสาวได้บ้างหรือไม่
ทว่าก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็กลืนคำพูดนั้นกลับลงไปพร้อมกับความรู้สึกที่พูดไม่ออก
พ่อของเขาเป็นนักการศึกษา นักการศึกษารุ่นเก่าเป็นกลุ่มคนที่ยึดมั่นในหลักการและมีการศึกษาสูง ตั้งแต่เขายังเด็ก พ่อของเขาเกลียดชังการใช้เส้นสายเพื่อให้ได้เข้าเรียนมาโดยตลอด
เข้มงวดกับลูกๆ ของตัวเองอย่างไร ก็นำหลักการเดียวกันนั้นมาสั่งสอนพวกเขา ให้พวกเขาพึ่งพาความสามารถของตนเองในการสอบ ไม่ว่าจะสอบติดมหาวิทยาลัยไหนก็ต้องเรียนที่นั่น ทั้งเจียงเซียนโหรวและเจียงหลี่ต่างก็ถูกเลี้ยงดูมาด้วยมาตรฐานเดียวกัน
ในตอนแรก เจียงหลี่สอบไม่ติดและขาดคะแนนไปเพียงสามคะแนนจากเกณฑ์ที่กำหนด
สามคะแนนถือว่าไม่ห่างจากเกณฑ์มากนัก หากใช้คอนเนกชันของตระกูลเจียง การจะหาใครสักคนมาช่วยให้เจียงหลี่เข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำก็คงเป็นเรื่องง่าย
ผู้มีอิทธิพลหลายคนในปักกิ่งต่างก็ทำเช่นนั้น มีเพียงท่านผู้เฒ่าเจียงเท่านั้นที่ปฏิเสธจะก้มหัวให้ แม้กระทั่งลูกศิษย์ของท่านผู้เฒ่าเจียงจะมาหาเขาถึงบ้านเพื่อเสนอความช่วยเหลือ เขาก็ปฏิเสธไปทั้งหมด
ท้ายที่สุด เจียงหลี่จึงไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยระดับรอง
เขาลงเอยด้วยการไปเรียนด้านดนตรีแทน
เขาอาจจะมองข้ามเรื่องที่ท่านผู้เฒ่าเจียงปฏิเสธที่จะช่วยเหลือในตอนนั้นไปได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องของการใช้เส้นสายเข้าเรียน ท่านผู้เฒ่าเจียงนั้นดื้อรั้นอย่างที่สุด
เขาไม่สามารถยอมรับแนวปฏิบัติในวงการการศึกษาปัจจุบันได้
เจียงจงหนานปวดหัวเมื่อนึกถึงเกรดของเหนียนเหนียน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกจนปัญญา เขาใช้นิ้วกดลงบนขมับพลางคิดไม่ตกว่าจะช่วยเธออย่างไรดี
มหาวิทยาลัยชิงไม่ใช่สถาบันทั่วไป หากเป็นมหาวิทยาลัยอื่น เขาคงแอบลับหลังท่านผู้เฒ่าเจียงไปหาอธิการบดีเพื่อบริจาคเงินบำรุงมหาวิทยาลัย แล้วฝากให้เฉียวเหนียนเข้าเรียนไปได้แล้ว
แต่ในบรรดามหาวิทยาลัยทั้งหมด กลับต้องเป็นมหาวิทยาลัยชิงเสียได้
ถึงเวลาอาหารเย็น อาหารทุกอย่างถูกจัดวางบนโต๊ะ แม้ทุกคนจะนั่งล้อมวงกันอยู่ แต่กลับไม่มีใครแตะตะเกียบเลยสักคน
พวกเขามองดูจานอาหารที่ค่อยๆ เย็นชืดลง
ท่านผู้เฒ่าเจียงไม่มีความอยากอาหาร เขาวางตะเกียบลงแล้วกล่าวว่า “ฉันจะไปโทรศัพท์สักหน่อย”
“พ่อครับ พ่อจะไม่ทานข้าวหรือครับ?” เจียงจงหนานรีบตามไปถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นพ่อวางตะเกียบโดยที่ยังไม่ได้แตะข้าวเลย
ท่านผู้เฒ่าเจียงมีความกังวลใจอย่างหนัก ใบหน้าไร้ความรู้สึกและดูอ่อนแรง “ฉันไม่กินแล้ว ไม่มีอารมณ์”
พูดจบเขาก็ไม่เปิดโอกาสให้เจียงจงหนานได้เกลี้ยกล่อม และสั่งให้คนเข็นรถวีลแชร์ไปที่สวนเล็กๆ
เจียงจงหนานมองตามแผ่นหลังที่จากไปของพ่อ ก่อนจะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเป็นนาทีเต็มๆ เขาเดินกลับมาที่นั่งอย่างเงียบๆ นั่งลงแล้วหยิบตะเกียบขึ้นมา ก่อนจะวางมันลงอีกครั้งราวกับกำลังใช้ความคิด จากนั้นเขาก็ตัดสินใจคว้าตะเกียบขึ้นมาอีกรอบและมองไปที่เจียงเซียนโหรวพลางพูดว่า “เซียนโหรว ถ้าพ่อจำไม่ผิด อาจารย์ของลูกคือศาสตราจารย์เหลียงใช่ไหม?”
เจียงเซียนโหรวเงยหน้าขึ้นมองเขา
เธอจ้องมองเขาเขม็งจนเขาต้องหลบสายตาอย่างเลี่ยงไม่ได้ เธอพูดด้วยความยากลำบากว่า “ช่วงนี้ท่านมีเวลาว่างบ้างไหม? พ่ออยากจะเชิญท่านมาทานมื้อค่ำสักหน่อย”
เจียงเซียนโหรววางตะเกียบลงแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอจ้องมองเขาด้วยแววตาคมกริบก่อนจะถามตรงๆ ว่า “พ่อคะ พ่อตั้งใจจะไปหาอาจารย์ของหนูเพื่อหวังจะให้เฉียวเหนียนใช้เส้นสายเข้าเรียนงั้นหรือคะ?”
ก่อนที่เจียงจงหนานจะได้ตอบอะไร เธอก็พูดต่ออย่างรวบรัดและชัดเจนว่า “อาจารย์เหลียงไม่ชอบเฉียวเหนียนเลยสักนิดค่ะ!”
“ภาควิชาคลินิกของเราคือสาขาที่ดีที่สุดในมหาวิทยาลัยชิง ไม่ใช่ใครจะเข้าก็ได้ พ่อคะ เลิกคิดเรื่องนี้เถอะค่ะ!”
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.