บทที่ 1274 - การต่อสู้ระหว่างปีศาจ “เอ็กกี้ อย่ากลัวไป ข้าจะช่วยเจ้าเอง” ในขณะนั้นเอง ฉู่เฟิงพลันตะโกนก้องพร้อมกับยื่นมือข้างหนึ่งออกมาจากชุดคลุมของเขา เพียงพริบตานั้น ทุกคนต่างสังเกตเห็นว่าฉู่เฟิงกำลังกำมือแน่น ราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังเดือดพล่านอยู่ภายในนั้น “ตู้ม!” ทันใดนั้น ฉู่เฟิงก็แบฝ่ามือออก เสียงกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหวเลื่อนลั่นไปทั่วบริเวณ เมื่อมองดูอย่างใกล้ชิด จะพบว่ามีแสงรูปทรงวงรีสองดวงพุ่งออกมาจากฝ่ามือของฉู่เฟิง ทันทีที่แสงเหล่านั้นพ้นจากฝ่ามือของเขา มันก็พุ่งไปด้วยความเร็วที่เหนือคณาและขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็ว แสงวงรีดวงหนึ่งพุ่งเข้าหาตัวของฉู่เฟิง ในขณะที่อีกดวงหนึ่งพุ่งเข้าหาตัวของเอ็กกี้ หลังจากที่แสงวงรีปกคลุมทั้งฉู่เฟิงและเอ็กกี้ โซ่ตรวนสีเลือดนกเหล่านั้นก็เริ่มโอบล้อมเอ็กกี้ไว้อย่างสมบูรณ์ “วิ้ง!” ทว่า ในวินาทีนั้นเอง ภาพที่น่าอัศจรรย์ใจก็ปรากฏขึ้น โซ่เหล่านั้นที่ควรจะทรงพลังอย่างยิ่งและสามารถพันธนาการได้ทุกสรรพสิ่ง กลับสลายตัวและสูญสิ้นพลังไปในทันทีที่พวกมันสัมผัสกับร่างกายของเอ็กกี้ “สวรรค์ นั่นมันอะไรกัน? มันถึงกับสามารถต้านทานค่ายกลสายเลือดมังกรของสัตว์อสูรมังกรได้เชียวหรือ?” เมื่อเห็นฉากนี้ ไม่เพียงแต่คนนอกที่โง่เขลาซึ่งมาเพื่อชมความสนุกเท่านั้น แม้แต่ผู้อาวุโสฝ่ายบริหารบางคนจากภูเขาไม้ครามก็ยังแสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา “นั่นคือค่ายกล ค่ายกลที่สามารถสลายค่ายกลสายเลือดได้” “ฉู่เฟิงเฝ้าสังเกตค่ายกลสายเลือดของสัตว์อสูรมังกรมาโดยตลอด และแอบวางค่ายกลที่สามารถหยุดยั้งค่ายกลสายเลือดนั้นได้อย่างลับๆ หลังจากที่เขาสร้างมันเสร็จ เขาก็ซ่อนมันไว้ในมือ และเพียงตอนนั้นเองที่เขาเริ่มยั่วยุสัตว์อสูรมังกร” “พวกเจ้าทุกคนคิดว่าฉู่เฟิงกำลังเอาชีวิตไปทิ้ง ทว่าไม่มีใครรู้เลยว่าเขาได้เตรียมการทุกอย่างไว้ล่วงหน้าและมีความมั่นใจในชัยชนะแล้ว” ในขณะนั้นเอง ไป๋ซู่เหยียนก็เอ่ยขึ้น เสียงของนางดังกังวาน นางตั้งใจทำให้ทุกคนในที่แห่งนั้นได้ยินอย่างทั่วถึง “อะไรนะ? ฉู่เฟิงผู้นี้เตรียมการรับมือไว้แล้วก่อนที่จะตัดสินใจเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรมังกรอย่างนั้นหรือ?” “เหลือเชื่อนัก! เขาถึงกับสามารถสร้างค่ายกลที่สลายค่ายกลสายเลือดได้ในระยะเวลาอันสั้นเพียงนี้เชียวหรือ?!” หลังจากได้ยินสิ่งที่ไป๋ซู่เหยียนกล่าว ไม่เพียงแต่คนนอกเท่านั้น แม้แต่ผู้อาวุโสฝ่ายบริหารที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างก็ตกตะลึง พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเปลี่ยนมุมมองและให้ความเคารพต่อฉู่เฟิงในระดับที่สูงขึ้นไปอีก “โฮกววววววววว~~~~~~~~~~” ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับสิ่งที่ฉู่เฟิงทำ เอ็กกี้ก็กำลังต่อสู้กับราชาสัตว์อสูรมังกร ด้วยค่ายกลป้องกันที่อยู่รอบตัวนาง นางจึงได้รับการปกป้องจากค่ายกลสายเลือดมังกรของราชาสัตว์อสูรมังกร และสามารถแสดงพลังของนางออกมาได้อย่างเต็มที่เพื่อต่อสู้กับมัน อย่างไรก็ตาม ราชาสัตว์อสูรมังกรก็ไม่ใช่ตัวละครธรรมดาเช่นกัน ไม่เพียงแต่มันจะมีสายเลือดแห่งมังกร แต่มันยังเป็นถึงระดับกึ่งจักรพรรดิสงครามอีกด้วย ดังนั้น ความสามารถและพละกำลังที่มันครอบครองจึงมิอาจดูแคลนได้ เมื่อเสียงคำรามของราชาสัตว์อสูรมังกรดังก้องไปทั่วอาณาบริเวณ ร่างกายอันมหึมาของมันก็กวาดผ่านท้องฟ้าและมุดลงไปใต้ผืนน้ำ กลืนกินเมฆา พ่นหมอกควัน และพลิกผืนน้ำในทะเลสาบจนปั่นป่วน มันดูราวกับว่าทรงพลังไร้เทียมทาน ทว่า แม้จะเป็นเช่นนั้น เอ็กกี้ก็ไม่ได้เสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย นางยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศและไม่ขยับเขยื้อนจากตำแหน่งเดิมเลย สิ่งเดียวที่นางทำคือการควบคุมไอหมอกเพลิงสีดำสนิทของนางเพื่อต่อสู้กับราชาสัตว์อสูรมังกร ไอหมอกเพลิงสีดำนั้นเดิมทีไม่มีรูปร่างที่แน่นอน มันเคลื่อนที่ไปมาอย่างพริ้วไหวราวกับกลุ่มหมอก ทว่า ภายใต้การควบคุมของเอ็กกี้ ไอเพลิงสีดำเหล่านั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นมือขนาดยักษ์ที่สามารถฉีกกระชากร่างของเหล่าสัตว์อสูรมังกรนับไม่ถ้วนได้ ในขณะเดียวกัน มันก็ยังสามารถเปลี่ยนเป็นปากขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคม ที่สำคัญที่สุด ภายในไอเพลิงสีดำนั้นมีรอยแยกจางๆ สองรอยที่ดูเหมือนดวงตาขนาดใหญ่ ดวงตาทั้งสองคู่นั้นเต็มไปด้วยจิตสังหาร จิตสังหารนั้นรุนแรงกว่าที่ราชาสัตว์อสูรมังกรปล่อยออกมาหลายเท่านัก ราวกับว่าไอเพลิงสีดำนั้นมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ ทว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น สิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือ ในบรรดาสิ่งมีชีวิตทั้งสองที่กำลังทำลายล้างอยู่บนพื้นผิวน้ำและบนท้องฟ้านั้น ไม่มีฝ่ายใดที่เป็นพวกใจดีเลย การต่อสู้อันดุเดือดของพวกเขาราวกับสัตว์ร้ายสองตัวที่กำลังห้ำหั่นกัน สิ่งที่พวกเขาประชันกันไม่ใช่เพียงแค่ความต่างของพละกำลัง แต่มันคือการพิสูจน์ว่าใครจะอำมหิตกว่า ป่าเถื่อนกว่า และมีความน่าเกรงขามมากกว่ากัน ในจุดนี้ เห็นได้ชัดว่าเอ็กกี้เป็นฝ่ายที่เหนือกว่า แม้ว่าผลของการต่อสู้จะยังไม่ตัดสิน แต่นางก็ได้เริ่มแสดงความโหดเหี้ยมและไร้ความปรานีออกมาแล้ว นั่นเป็นเพราะสัตว์อสูรมังกรกว่าหนึ่งพันตัวที่ถูกนางจับตัวไว้ก่อนหน้านี้ กำลังถูกนางกลืนกินอยู่ในขณะนี้ พลังดูดอันประหลาดและน่าหวาดกลัวถูกปล่อยออกมาจากมือยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นจากไอสีดำ มันปกคลุมร่างของสัตว์อสูรมังกรเหล่านั้นอย่างสมบูรณ์ก่อนจะรุกรานเข้าไปภายในร่างกายของพวกมัน “โฮกวววววววววว~~~~~~~~~” “องค์ราชา ช่วยพวกเราด้วย ช่วยพวกเราด้วย....” “อ๊ากกกกกกกก~~~~~~~~~~” เหล่าสัตว์อสูรมังกรต่างโหยหวนอย่างโศกเศร้าไม่หยุดหย่อน พวกมันไม่หลงเหลืออำนาจที่ทำให้ดูเหมือนราชาแห่งสัตว์ร้ายดังเช่นก่อนหน้านี้อีกต่อไป ราวกับฝูงแกะที่กำลังจะถูกส่งไปยังโรงเชือด สิ่งเดียวที่พวกมันทำได้คือการร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ในความเป็นจริง เมื่อถูกเอ็กกี้จับตัวไว้ พวกมันก็ไม่ต่างจากแกะที่รอการถูกเชือดจริงๆ นี่คือสิ่งที่ทุกคนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ฝูงชนสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเกล็ดที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าของสัตว์อสูรมังกรกำลังหลุดกระเด็นออกจากร่างกาย หลังจากนั้น เนื้อหนังของพวกมันก็เริ่มฉีกขาด และเลือดแดงฉานก็สาดกระจายไปทั่วท้องฟ้าก่อนจะถูกไอเพลิงสีดำกลืนกินเข้าไปจนสิ้น เพียงชั่วพริบตา สัตว์อสูรมังกรกว่าพันตัว สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ที่สามารถเรียกลมเรียกฝนได้ กลับกลายเป็นเพียงโครงกระดูกนับไม่ถ้วน ยิ่งไปกว่านั้น ในขณะนี้ แม้แต่โครงกระดูกก็ยังถูกแยกส่วน เปลี่ยนจากชิ้นส่วนกลายเป็นผงธุลีก่อนจะถูกกลืนกินโดยไอเพลิงสีดำ “ข้าจะฉีกร่างเจ้าออกเป็นหมื่นๆ ชิ้น!” เมื่อเห็นเผ่าพันธุ์ของมันถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา เห็นพวกเขาทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสก่อนตาย และเห็นร่างของพวกเขาถูกฉีกกระชากจนกระดูกแหลกละเอียดหลังจากสิ้นใจ ความโกรธเกรี้ยวของราชาสัตว์อสูรมังกรจึงเป็นสิ่งที่ทุกคนสัมผัสได้ “โฮกววววววววว~~~~~~” ทันใดนั้น ราชาสัตว์อสูรมังกรก็คำรามลั่น เครื่องหมายสีเลือดนกบนร่างกายของมันกลับมีสีที่เข้มข้นขึ้นและเริ่มปกคลุมไปกว่าครึ่งร่าง การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ร่างกายของมันดูเหมือนกำแพงหินสีดำที่มีลาวาสีเลือดไหลผ่าน มันเป็นภาพที่น่าหวาดกลัวอย่างแท้จริง ทว่า แง่มุมที่สำคัญที่สุดคือร่างกายอันมหึมาของมันกำลังขยายขนาดขึ้น มันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมถึงสองเท่า ด้วยการเปลี่ยนแปลงนี้ กลิ่นอายอันรุนแรงของมันก็เพิ่มพูนขึ้นเป็นเท่าตัวเช่นกัน หลังจากที่การเปลี่ยนแปลงร่างกายเสร็จสิ้น ราชาสัตว์อสูรมังกรก็สะบัดกายอย่างแรง อ้าปากอันมหึมาแล้วงับลงไปทางเอ็กกี้ มันตั้งใจจะฉีกเอ็กกี้ออกเป็นชิ้นๆ จริงๆ “เหอะ เจ้าอยากไปรวมกลุ่มกับพวกโจรลูกน้องของเจ้าอย่างนั้นหรือ? ดีเลย ราชินีผู้นี้จะช่วยสงเคราะห์ให้เจ้าเอง” ทว่า แม้จะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งนี้ เอ็กกี้ก็ไม่ได้หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน รอยยิ้มเย้ยหยันพลันปรากฏบนใบหน้าที่งดงามอย่างไร้ที่ติของนาง ทันใดนั้น ดวงตาของเอ็กกี้ก็กลายเป็นสีแดงฉาน รูม่านตาที่สวยงามของนางถูกแทนที่ด้วยแสงสีเลือด ใบหน้าที่เคยงดงามหยาดเยิ้มกลับกลายเป็นน่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง “โฮกววววว~~~~~~” เสียงคำรามประหลาดดังออกมาจากไอเพลิงสีดำ เสียงนี้ดังกังวานไปทั่วฟ้าดิน เมื่อได้ยินเสียงนี้ ผู้คนในที่แห่งนั้นต่างเริ่มสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว ในขณะเดียวกับที่เสียงคำรามดังขึ้น ไอสีดำชั้นแล้วชั้นเล่าก็พุ่งออกมาจากตัวเอ็กกี้ไม่หยุดหย่อน เพียงชั่วพริบตา พวกมันก็ก่อตัวเป็นมือขนาดยักษ์ และมือนั้นก็คว้าเข้าที่ลำคอของราชาสัตว์อสูรมังกรอย่างโหดเหี้ยม “โฮกววววววว~~~~~~~” อย่างไรก็ตาม ราชาสัตว์อสูรมังกรก็ยังคงเป็นกึ่งจักรพรรดิสงคราม มันแตกต่างจากพวกพ้องของมันตรงที่ไม่ได้ถูกสยบด้วยมือข้างนั้นได้โดยง่าย มันสะบัดหางพุ่งเข้าใส่เอ็กกี้พร้อมกับหอบเอาลมพายุอันรุนแรงมาด้วย ทว่า ถึงจะเป็นเช่นนั้น เอ็กกี้ก็ยังคงมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพียงแค่นางส่งกระแสจิต ไอสีดำก็แปรเปลี่ยนเป็นมือยักษ์เพิ่มขึ้นอีกเก้าข้าง มือนักษ์ทั้งเก้าข้างนั้นจับตัวราชาสัตว์อสูรมังกรไว้อย่างแน่นหนา “โฮกววววววววว~~~~~~~” ในตอนนั้นเอง ราชาสัตว์อสูรมังกรส่งเสียงขู่คำรามไม่หยุด พลังงานอันบ้าคลั่งชั้นแล้วชั้นเล่าถูกปล่อยออกมาจากร่างกายของมัน ในขณะที่มันพยายามสะบัดร่างไปมาด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อทำลายการพันธนาการของไอสีดำ ทว่า เอ็กกี้จะมอบโอกาสให้มันหนีไปได้อย่างไร? มือยักษ์ทั้งเก้าข้างบีบรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ไม่เพียงแต่นิ้วที่เรียวยาวและแหลมคมจะฝังลึกเข้าไปในร่างของราชาสัตว์อสูรมังกรเท่านั้น แต่การบีบรัดของมือนั้นยังทำให้เกล็ดของมันแตกกระจาย ส่งผลให้เลือดของมันพุ่งกระฉูดออกมาจากร่างกายอย่างรุนแรง “ข้าจะกลืนกินเจ้า!” ราชาสัตว์อสูรมังกรตระหนักถึงสถานการณ์ที่มันเผชิญอยู่ และใช้พละกำลังสุดท้ายสะบัดร่างกายไปมา ด้วยปากอันมหึมาที่อ้ากว้าง มันพยายามจะงับลงไปที่เอ็กกี้ มันกำลังต่อสู้ด้วยลมหายใจสุดท้ายอย่างแท้จริง “โฮกววววว~~~~~” ทว่า ในวินาทีนั้นเอง หัวกะโหลกขนาดมหึมากลับปรากฏขึ้นจากไอสีดำ หัวกะโหลกนั้นมีเบ้าตาที่ว่างเปล่าสองข้างและมีปากขนาดใหญ่ ในขณะนี้ ปากอันมหึมานั้นกำลังอ้ากว้างและเต็มไปด้วยฟันอันแหลมคมที่ก่อตัวขึ้นจากไอสีดำ โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย มันงับลงบนร่างกายของราชาสัตว์อสูรมังกรอย่างจัง ด้วยการกัดเพียงครั้งเดียว เสียง 'กร๊อบ' ก็ดังขึ้น ราชาสัตว์อสูรมังกรถูกกัดจนขาดเป็นสองท่อน ราวกับพายุฝน เลือดจำนวนมหาศาลพุ่งกระฉูดออกมาจากร่างกายของมัน เลือดเหล่านั้นทำให้เกิดละอองและระลอกน้ำขนาดใหญ่เมื่อมันตกลงสู่ทะเลสาบสีเลือด “อ๊ากกกกกกกก~~~~~” ในตอนนั้นเอง ราชาสัตว์อสูรมังกรก็แผดเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดอย่างที่สุด เสียงของมันนั้นรุนแรงพอที่จะฉีกกระชากหัวใจและปอดของมนุษย์ให้หลุดออกมาได้ มันเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและโศกนาฏกรรมอย่างแท้จริง