บทที่ 3845 - พูดด้วยความแข็งแกร่ง “อะไรนะ? พวกเจ้าทุกคนจะเข้าร่วมพร้อมกันงั้นหรือ? คิดจะรุมสิบเอ็ดต่อหนึ่งกับนายน้อยอาซูร่าที่เป็นคนรุ่นเยาว์เนี่ยนะ?!” เหล่าอาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงต่างตกตะลึงกันถ้วนหน้า เมื่อเผชิญกับสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกของฝูงชน พี่ใหญ่ของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับก็พยักหน้า “ถูกต้องแล้ว” “หน้าด้านไร้ยางอายจนเหลือเชื่อ! ไม่ว่าอย่างไรพวกเจ้าก็เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในดาราจักรบรรพตสวรรค์ เหตุใดถึงกล้าหน้าด้านมารังแกคนรุ่นเยาว์เช่นนี้?!” เหล่าอาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงต่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธแค้น พวกเขาอยากจะทุบตีเหล่าเซียนถ้ำลึกลับให้ตายคามือเสียตอนนี้ “ท่านเจ้าสำนัก ชื่อเสียงของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับนั้นสมคำร่ำลือจริงๆ พวกเขาไร้ยางอายจนไม่มีขีดจำกัดล่างแล้ว!” “เราต้องไม่เดิมพันกับคนพรรค์นี้ต่อไป! เราควรขับไล่พวกเขาออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!” “ไม่สิ จะขับไล่ไปเฉยๆ ได้อย่างไร? พวกเขาลอบเข้ามาในประตูค่ายกลวิญญาณด้วยการโกง เราควรจับตัวพวกเขาไว้แล้วส่งให้ทิวเขาเจ็ดตะวัน เพื่อให้ปรมาจารย์หยวนซูเป็นคนจัดการ!” เหล่าอาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงโกรธจัดจนถึงขีดสุด พวกเขาไม่อยากจะดำเนินการเดิมพันต่อไปอีกแล้ว แต่กำลังคิดหาวิธีที่จะลงโทษเหล่าเซียนถ้ำลึกลับแทน “หึ จะเดิมพันหรือไม่? ตอบมาคำเดียว” “ถ้าพวกเจ้าพ่ายแพ้แล้วยอมรับไม่ได้ ก็พูดออกมาตรงๆ ไม่ต้องมาข่มขู่พวกเราที่นี่” “พวกเจ้าคิดจริงๆ หรือว่าพวกเราเหล่าเซียนถ้ำลึกลับจะถูกรังแกได้ง่ายๆ?” “หากพวกเจ้าไม่ต้องการปฏิบัติตามกฎและต้องการใช้กำลังกับพวกเรา ก็ลองดูได้เลย” “ลองดูสิว่าพวกเราเหล่าเซียนถ้ำลึกลับจะเป็นเพียงปลาบนเขียง หรือจะเป็นฝันร้ายที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงของพวกเจ้าไม่ควรมาตอแย” เหล่าเซียนถ้ำลึกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวต่อคำขู่ของเหล่าอาวุโสดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกันพวกเขากลับเย้ยหยันกลับไป “นายน้อยอาซูร่า ท่านยินดีที่จะลองรับมือกับพวกเขาทั้งสิบเอ็ดคนด้วยตัวคนเดียวหรือไม่?” เจ้าสำนักดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงหันไปมองฉูเฟิงอีกครั้ง ในความเป็นจริง นางกำลังพยายามจะยอมรับเงื่อนไขนี้ คำพูดของนางสร้างความกังวลอย่างมากให้กับเหล่าอาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดง “ท่านเจ้าสำนัก ข้อเรียกร้องของพวกเขามันเกินไปจริงๆ เราจะปล่อยให้นายน้อยอาซูร่าเผชิญกับอันตรายเช่นนั้นไม่ได้” “ท่านเจ้าสำนัก ท่านต้องไม่ยอมรับเงื่อนไขของพวกเขาเด็ดขาด” เหล่าอาวุโสต่างพากันคัดค้าน “เงียบซะ!” เจ้าสำนักดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงเผยสีหน้าไม่พอใจออกมา เสียงตวาดคำว่า ‘เงียบซะ’ ของนางไม่ได้ดังมากนัก แต่หลังจากที่นางพูดจบ เหล่าอาวุโสทุกคนต่างก็พากันปิดปากเงียบสนิท “ท่านเจ้าสำนัก อาซูร่าผู้นี้ร่ายยินดีที่จะลองดูขอรับ” ฉูเฟิงกล่าว “ตกลง เช่นนั้นข้าคงต้องรบกวนนายน้อยอาซูร่าแล้ว” หลังจากพูดจบ เจ้าสำนักดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงก็หันสายตาไปทางเหล่าเซียนถ้ำลึกลับ “เหล่าเซียนถ้ำลึกลับ ข้ายอมรับข้อเรียกร้องที่ไร้เหตุผลของพวกเจ้า แต่หากพวกเจ้ากล้าเล่นตุกติกอีกในกรณีที่เราชนะล่ะก็ อย่าหาว่าข้า ฮั่นซิ่ว เสียมารยาทก็แล้วกัน” “ท่านเจ้าสำนักชุดแดง ท่านไม่ต้องกังวลไป พวกเราเหล่าเซียนถ้ำลึกลับเป็นคนซื่อสัตย์และมีคุณธรรม” พี่ใหญ่ของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง “ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ~~” สมาชิกอีกสิบคนของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับต่างพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศและร่อนลงบนลานกว้าง ในขณะนั้น เซียนถ้ำลึกลับทั้งสิบเอ็ดคนยืนตระหง่านอยู่บนลานกว้าง เผชิญหน้ากับฉูเฟิง เมื่อเห็นฉากนี้ เหล่าอาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชุดแดงต่างตื่นตระหนกจนหัวใจแทบจะกระดอนออกมาทางปาก แม้แต่หยินจวงหง ผู้ที่สามารถรักษาความสงบเยือกเย็นได้เสมอ ก็ยังมีแววตากังวลอย่างลึกซึ้งปรากฏบนใบหน้า เพราะนั่นคือเหล่าเซียนถ้ำลึกลับทั้งหมด ถึงแม้ชื่อเสียงของพวกเขาจะค่อนไปทางเสื่อมเสีย แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ไม่อาจดูแคลนได้ นั่นเห็นได้ชัดจากการที่เซียนลำดับที่สิบเอ็ดซึ่งอ่อนแอที่สุดในกลุ่ม สามารถเอาชนะจางโตวโตวได้ในการประลองเพียงครั้งเดียว ไม่ว่าอย่างไร จางโตวโตวก็เป็นผู้เชื่อมต่อวิญญาณที่มีชื่อเสียงในแดนเบื้องบนวัฏสงสาร แม้ว่าฉูเฟิงจะเอาชนะลำดับที่สิบเอ็ดได้ แต่เขาก็ต้องต่อสู้ยาวนานถึงสองชั่วโมงเต็มก่อนจะกุมความได้เปรียบในการต่อสู้ อาจกล่าวได้ว่าชัยชนะของเขานั้นไม่ได้มาโดยง่ายเลย ทว่าตอนนี้ ฉูเฟิงกำลังจะรับมือกับเหล่าเซียนถ้ำลึกลับทั้งสิบเอ็ดคนด้วยตัวคนเดียว ใครๆ ก็ดูออกว่าโอกาสชนะของฉูเฟิงนั้นริบหรี่เหลือเกิน “เหล่าเซียนถ้ำลึกลับ พวกเจ้าเตรียมตัวพร้อมกันแล้วหรือยัง?” ฉูเฟิงเอ่ยถามขึ้นมาทันควัน ทันทีที่ฉูเฟิงพูดจบ สีหน้าของฝูงชนก็เปลี่ยนไป พวกเขาสังเกตเห็นว่าฉูเฟิงไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวปรากฏบนใบหน้าเลย แม้ว่าเขาจะกำลังเผชิญหน้ากับเหล่าเซียนถ้ำลึกลับทั้งหมดก็ตาม ในทางกลับกัน เขากลับมีรอยยิ้มจางๆ ประดับอยู่ที่มุมปาก รอยยิ้มนั่นดูแปลกประหลาดพิกล ราวกับว่ามันซ่อนแผนการบางอย่างเอาไว้ “เจ้าหนู เจ้าช่างจองหองเสียจริง” “ถึงจะสู้กับเจ้าตัวต่อตัว ข้าก็ไม่ได้กลัวเจ้าเลย และตอนนี้พี่น้องพวกเราทั้งสิบเอ็ดคนยืนอยู่ที่นี่ พวกเราจะไปกลัวเจ้าได้อย่างไร?” “ข้ารู้ว่าเจ้าออมมือไว้ตอนที่สู้กับลำดับที่สิบเอ็ด เจ้าพยายามจะถนอมกำลังและทำให้พวกเราตายใจใช่หรือไม่?” “แต่น่าเสียดายที่เจ้าคำนวณพลาดไป ข้าคนนี้ไม่ได้ถูกหลอกได้ง่ายๆ หรอกนะ” พี่ใหญ่ของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับกล่าวออกมาด้วยความลำพองใจ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฝูงชนก็พลันเข้าใจขึ้นมาทันที ที่แท้ฉูเฟิงก็ได้ซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้จริงๆ และเป็นเพราะพี่ใหญ่ของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับมองแผนการของฉูเฟิงออก เขาจึงได้ยื่นข้อเรียกร้องที่หยาบคายเช่นนี้ เมื่อผู้คนมองไปที่ฉูเฟิงอีกครั้ง จู่ๆ พวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกสิ้นหวังเหมือนก่อนหน้าแล้ว ในทางกลับกัน พวกเขากำลังตั้งตารอชมการแข่งขันครั้งนี้ ทุกคนต่างอยากรู้ว่าฉูเฟิงได้ซ่อนความแข็งแกร่งที่แท้จริงเอาไว้ตามที่พี่ใหญ่ของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับประกาศไว้หรือไม่ “ที่แท้มันก็เป็นเช่นนี้เอง มิน่าล่ะเจ้าถึงไม่กล้าสู้กับข้าตัวต่อตัว ที่แท้เจ้าก็กลัวนี่เอง” รอยยิ้มบนใบหน้าของฉูเฟิงเริ่มเต็มไปด้วยการยั่วยุมากขึ้นเรื่อยๆ “กลัวงั้นหรือ? เจ้าหนู ถ้าเจ้าคิดเช่นนั้น เจ้าก็พลาดอย่างแรงแล้ว” “เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าจะกลัวเจ้า?” “สิ่งที่ข้าทำอยู่นี้เขาเรียกว่าการกำชัยชนะไว้ในกำมืออย่างแน่นอนต่างหาก” “พอที ไม่จำเป็นต้องพล่ามคำพูดไร้สาระพวกนี้ต่อไปแล้ว แสดงความแข็งแกร่งของเจ้าออกมาเถอะ ข้าเองก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าเจ้าซ่อนพลังเอาไว้มากแค่ไหน” “แต่อย่างไรก็ตาม ข้าจะบอกเจ้าไว้อย่างหนึ่ง ไม่ว่าเจ้าจะซ่อนพลังไว้มากเพียงใด มันก็เปล่าประโยชน์ เพราะวันนี้เจ้าจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน” พี่ใหญ่ของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับกล่าว เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น ฉูเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะด่าทอในใจถึงความหน้าด้านของตาเฒ่าสารเลวผู้นี้ ‘ไม่จำเป็นต้องพล่ามคำพูดไร้สาระพวกนี้ต่อไปงั้นหรือ?’ ‘เจ้าจะพูดอยู่ฝ่ายเดียวโดยไม่คิดจะให้ข้าโต้แย้งเลยหรือไง?’ อย่างไรก็ตาม ฉูเฟิงไม่ได้โต้เถียงกับพี่ใหญ่ของเหล่าเซียนถ้ำลึกลับ เพราะเขาไม่อยากเสียเวลาโต้เถียงกับคนพวกนี้ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะพูดด้วยความแข็งแกร่งของตนเอง