บทที่ 4924: มองเขาในมุมที่เปลี่ยนไป "นั่นใครกัน?" เหล่ารุ่นเยาว์ต่างพากันสับสนกับใบหน้าอันไม่คุ้นเคยที่ปรากฏออกมาจากประตูค่ายกลวิญญาณ ในขณะที่พวกผู้อาวุโสต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง พวกเขาจำได้ว่าชายหนุ่มที่เพิ่งก้าวออกมาจากประตูค่ายกลวิญญาณก็คือรุ่นเยาว์จากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์นั่นเอง หากจะพูดไปแล้ว ก็ต้องขอบคุณรุ่นเยาว์คนนี้ที่เข้าไปในค่ายกลก่อนหน้านี้ พวกเขาจึงสามารถผ่านการทดสอบมาได้ มิเช่นนั้นรุ่นเยาว์คนอื่นๆ คงไม่สามารถกลับออกมาได้อย่างปลอดภัย เพียงแต่พวกเขาคาดคิดว่ารุ่นเยาว์จากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์น่าจะตายไปแล้ว ดังนั้นจึงรู้สึกงุนงงที่เห็นว่าเขาสามารถกลับออกมาได้แบบมีชีวิตอยู่ ฝูงชนหันไปมองนักพรตจางอีกครั้ง ทว่าดูเหมือนว่าแม้แต่นักพรตจางเองก็ยังประหลาดใจกับการกลับมาของชูเฟิง รุ่นเยาว์คนหนึ่งเดินเข้าไปหาชูเฟิงแล้วถามว่า "พี่ชายท่านนี้ ทำไมผมไม่เคยพบท่านมาก่อนเลย?" "ข้าลืมแนะนำไป เพื่อนน้อยผู้นี้มาที่นี่เพื่อตามหาทักษะลับเช่นกัน" นักพรตจางกล่าว "ท่านก็มาเพื่อทักษะลับงั้นหรือ? พี่ชาย ผมชื่อลู่หยวน เป็นศิษย์สายตรงของสำนักคฤหาสน์อมตะแห่งเขตดาราคฤหาสน์อมตะ ไม่ทราบว่าผมควรจะเรียกท่านว่าอย่างไร และท่านมาจากสำนักไหน? ทำไมผมถึงไม่เคยพบท่านมาก่อน?" หนึ่งในรุ่นเยาว์เอ่ยถาม "เพื่อนน้อยคนนั้นมาจากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์ จึงเป็นเรื่องปกติที่พวกเจ้าจะไม่รู้จักเขา" ผู้อาวุโสคนหนึ่งอธิบาย เมื่อได้ยินคำว่า 'ดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์' รุ่นเยาว์ที่เข้าไปทักชูเฟิงก่อนหน้านี้ก็หุบยิ้มทันที เขายังชักมือที่กำลังจะยื่นไปทักทายชูเฟิงกลับมาด้วย "ที่แท้เจ้าก็มาจากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์งั้นรึ?" รุ่นเยาว์คนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่หยาบคายกว่าเดิมมาก "คนจากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์กล้ายืนอยู่ท่ามกลางพวกเรางั้นหรือ? ใครให้ความกล้าเขามาที่นี่กัน?" รุ่นเยาว์คนอื่นๆ ก็จ้องมองชูเฟิงด้วยสายตาที่เป็นศัตรูเช่นกัน บางคนถึงกับเบือนหน้าหนีจากชูเฟิง ราวกับจะบอกว่าคนจากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์ไม่มีค่าพอที่จะสละเวลาให้ "ผู้อาวุโส ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อทักษะลับ อย่างที่ผมเคยบอกไป สิ่งเดียวที่ผมต้องการทราบคือที่อยู่ขององค์หญิงเสี่ยวเสี่ยว" ชูเฟิงชี้แจง "องค์หญิงเสี่ยวเสี่ยว?" รุ่นเยาว์บางคนมองชูเฟิงด้วยความเป็นศัตรูยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินคำนั้น "เพื่อนน้อย เจ้าได้อะไรจากข้างในประตูค่ายกลวิญญาณบ้างหรือไม่?" นักพรตจางถาม ฝูงชนพากันประหลาดใจ พวกเขาไม่คาดคิดว่านักพรตจางจะถามคำถามนั้นกับชูเฟิง ราวกับว่านักพรตจางคิดว่ารุ่นเยาว์ธรรมดาๆ จากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์จะสามารถได้รับป้ายคำสั่งชิ้นที่สองได้ คนจากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์จะมีขีดความสามารถทำเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร? "ผู้อาวุโส ท่านหมายถึงป้ายนี้ใช่หรือไม่?" ชูเฟิงหยิบสิ่งของชิ้นหนึ่งออกมาจากถุงจักรวาลของเขา มันเป็นป้ายสีดำที่มีลักษณะคล้ายกับหินทรงกลม มันถูกปกคลุมไปด้วยอักขระลึกลับสีดำที่ถักทอเข้าด้วยกัน บ่งบอกว่ามันไม่ใช่สิ่งของธรรมดา หากมองดูให้ดีจะพบว่าอักขระเหล่านั้นก่อตัวขึ้นเป็นโลกในตัวเอง ซ่อนอยู่ในโลกนั้นคือมังกรอุทกเก้าเศียรสีดำที่น่าเกรงขาม แม้จะเป็นเพียงป้ายคำสั่ง แต่มันก็แผ่กลิ่นอายที่ข่มขวัญออกมา "ซี๊ดดด!" ฝูงชนต่างสูดลมหายใจด้วยความหนาวเหน็บเมื่อเห็นป้ายสีดำใบนั้น พวกเขจำป้ายนี้ได้ มันเป็นสิ่งของที่มีเพียงผู้ที่เข้าไปในประตูค่ายกลวิญญาณเท่านั้นที่จะมีโอกาสได้รับ ไม่คิดเลยว่าชูเฟิงจะสามารถได้รับมันมาจริงๆ! รุ่นเยาว์จากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์สามารถเอาชนะรุ่นเยาว์จากดาราจักรเก้าวิญญาณและได้รับป้ายมาได้! นี่เป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายอย่างสิ้นเชิง "เป็นเพราะประตูค่ายกลวิญญาณบานนั้นหรือเปล่า?" ใครบางคนพึมพำ ไม่มีใครนอกจากชูเฟิงที่เข้าไปในประตูค่ายกลวิญญาณบานนั้น เพราะมันเป็นทางเข้าที่อันตรายที่สุด เป็นไปได้ว่าพวกเขาประเมินระดับความอันตรายของประตูบานนั้นผิดไป และจริงๆ แล้วมันอาจจะเป็นประตูที่ปลอดภัยที่สุดก็ได้ "ดูเหมือนว่าเขาจะโชคดีสินะ" มันเป็นเพียงการคาดเดา แต่ดูเหมือนพวกเขาทุกคนจะเชื่อว่านั่นคือความจริง พวกเขามองชูเฟิงด้วยสายตาที่ดูหมิ่น "ใช่แล้ว นี่คือป้ายที่เรากำลังตามหาจริงๆ ในเมื่อเจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อทักษะลับ ข้าคงต้องขอให้เจ้ามอบป้ายนั้นมา เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ข้าจะบอกเจ้าว่าองค์หญิงเสี่ยวเสี่ยวอยู่ที่ไหน" นักพรตจางกล่าว ฝูงชนคิดว่าชูเฟิงจะส่งป้ายให้นักพรตจางอย่างว่าง่าย แต่ที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงก็คือ เขาเก็บป้ายกลับเข้าไปในถุงจักรวาล ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะส่งป้ายนั้นให้เลย นักพรตจางหรี่ตาลงอย่างเย็นชา "ผู้อาวุโส ท่านบอกว่าท่านจะบอกที่อยู่ขององค์หญิงเสี่ยวเสี่ยวให้ผมทราบ ตราบใดที่ผมสามารถผ่านการทดสอบภายในประตูค่ายกลวิญญาณได้ ผมได้ผ่านการทดสอบแล้ว แต่ท่านกลับเปลี่ยนคำพูดและยืนกรานว่าผมต้องมอบป้ายให้ก่อน ท่านถึงจะบอกที่อยู่ขององค์หญิงเสี่ยวเสี่ยว ท่านไม่คิดว่ามีบางอย่างที่ไม่เหมาะสมเกี่ยวกับเรื่องนี้งั้นหรือ?" "เพื่อนน้อย ทำไมเจ้าถึงยืนกรานที่จะถือครองป้ายนั้นไว้ในเมื่อเจ้าไม่ได้มาเพื่อทักษะลับ? สิ่งของชิ้นนั้นเป็นของดาราจักรเก้าวิญญาณของเรา เจ้าควรส่งมันมา แล้วข้าจะบอกเจ้าว่าองค์หญิงเสี่ยวเสี่ยวอยู่ที่ไหน" นักพรตจางกล่าว "ผู้อาวุโส ท่านเห็นผมเป็นคนโง่จริงๆ หรือ? ผมรู้ว่ามีประตูค่ายกลวิญญาณเจ็ดบานที่นำไปสู่ดินแดนนั้น และในบรรดาประตูทั้งเจ็ดบาน ท่านกลับเลือกชี้ทางให้ผมไปที่ประตูที่อันตรายที่สุด ผมอยากถามท่านว่าท่านหมายความว่าอย่างไร ท่านหวังจะให้ผมไปตายในนั้นใช่หรือไม่?" ชูเฟิงตั้งคำถาม คำพูดของชูเฟิงทำให้ผู้อาวุโสและรุ่นเยาว์บางคนมองเขาเปลี่ยนไป แม้แต่นักพรตจางก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน เขาไม่คิดว่ารุ่นเยาว์จากดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์จะสามารถมองทะลุการหลอกลวงของเขาได้ นับประสาอะไรกับการล่วงรู้ว่ามีประตูค่ายกลวิญญาณทั้งหมดเจ็ดบาน