บทที่ 1833 - การเดิมพัน! ในขณะที่ฉู่เฟิงก้าวขึ้นบันไดชั้นที่ี่ หก จื่อชิงปี่ ผู้เคยออกไปกลั่นยาในเตาให้สำเร็จ ก็ลืมตาขึ้นมาทันที “ห้าชั้นแรกไม่ได้ซ่อนวิชาที่เขาต้องการ… ชั้นที่หกต้องใช้พลังใจของผู้ฝึกตนที่เข้าสู่ขั้นอมตะว่างเปล่า คนๆ นี้ยังไม่ถึงขั้นอมตะว่างเปล่า แต่ร่างกายของเขาซ่อนความลับไว้มากมาย บางทีเขาอาจจะสามารถเข้าถึงชั้นที่หกได้…” “แต่ชั้นที่หกเป็นขีดจำกัดของเขา ส่วนชั้นที่เจ็ดกับแปด เมื่อไหร่ก็ตามที่ใครก้าวเข้าไป ภาพมายาจะปรากฏขึ้นเหนือจวินเว่ยถังเซ็ก มีผู้ที่สามารถก้าวเข้าไปได้ไม่เกินห้าคน ส่วนชั้นที่เก้า… นอกจากข้าแล้วไม่มีใครสามารถเข้าไปได้…” “บรรพบุรุษองค์แรกทำนายไว้ว่า ฉู่เฟิงจะต้องใช้เวลาถึงสามร้อยปีจึงจะสามารถเข้าถึงชั้นที่เก้าได้…” จื่อชิงปี่ยิ้มเบาๆ แล้วลืมตาลง ฉู่เฟิงยืนสงัดบนบันไดที่พาดระหว่างชั้นที่ห้าไปยังชั้นที่หก หลังจากชั่วเวลานานนับไม่ถ้วน ดวงตาของเขาพลันเจิดจ้าขึ้นและส่งเสถอนใจยาวออกมา “ภาพมายาที่ทรงพลังเสียจริง…” ณ ตอนนั้น เขาได้พบกับภาพมายานับไม่ถ้วน เวลาเพียงชั่วครู่สั้นๆ ที่สั้นกว่าเส้นธูปเส้นหนึ่งกลับรู้สึกราวกับว่านับร้อยปีได้แล้ว เมื่อเขาฟื้นจากความมัวเมา ดวงตาของเขาฉายแสงและก้าวเท้าซ้ายขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง จิตใจของเขากึกก้องดังสนั่น แต่สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไป เขาทิ้งน้ำหนักที่เท้าซ้ายแล้วยกเท้าขวาขึ้น เขาก้าวขึ้นไปติดต่อกันเจ็ดขั้น! ทุกก้าวที่ยกเท้าทำให้จิตใจเขากึกก้องและมีความกดดันที่ทรงพลังถาโถมเข้ามา พยายามจะผลักเขาตกลงไปจากบันได “เพียงแค่ข้อจำกัดนี้จะหยุดข้าได้ง่ายๆ หรือ วิชาปีศาจโบราณและดวงดายักษ์ปีศาจในดวงตาของฉู่เฟิงปรากฏขึ้นพร้อมๆ กันและหมุนวนอย่างรวดเร็ว เสียงแตกสะดุดดังขึ้นภายในกาย เขาใช้กายอันทรงพลังต้านทานแรงกดดันและก้าวขึ้นไปอีกห้าขั้น! ณ ตอนนี้ เขาห่างจากทางเข้าชั้นที่หกเหลือไม่ถึงแปดขั้น หากก้าวขึ้นไปถึง เขาจะได้ไปถึงชั้นที่หก! “ข้าเคยต่อสู้กับผู้ฝึกตนที่เข้าสู่ขั้นอมตะว่างเปล่ามาแล้ว ข้อจำกัดนี้เพียงแต่เลียนแบบแรงกดดันของผู้ฝึกตนที่เข้าสู่ขั้นอมตะว่างเปล่าเท่านั้น ฉู่เฟิงเกิดในถ้ำแห่งโลกในตำนานและก้าวเข้าสู่โลกสวรรค์นภา เขามีอวตารที่เกิดจากต้นกำเนิดเดียวกับบรรพบุรุษโบราณและเซียนสวรรค์! ข้อจำกัดนี้ไม่สมควรที่จะทำให้ข้ากังวล!” ฉู่เฟิงปะทุพลังใจอันชวนตระหนกตกใจออกมาและก้าวขึ้นบันไดด้วยความสงบ ไม่มีการหยุดนิ่งขณะที่เขาก้าวไปยังขั้นที่หก ฉู่เฟิงก้าวขึ้นไปเจ็ดขั้น แต่ยังเหลืออีกหนึ่งขั้นที่ต้องก้าวให้ถึง! พอดีที่เท้าของฉู่เฟิงจะก้าวลงบนขั้นสุดท้าย สายตาของเขาก็มัวลง เมื่อสายตากลับสู่สภาพปกติ เขากลับมายืนอยู่ที่เชิงหน้าผา หากก้าวเท้าลง เขาจะตกลงไปสู่เหวใต้เท้า! จากที่ลึกที่สุดของเหวมีเสียงร้องครวญครางอันน่าสยดสยองสะท้อนดังขึ้น ผีในรูปแบบหมอกควันพุ่งออกมาจากเหวกระโจนเข้าหาฉู่เฟิง มองดูผีที่กระโจนมาจากก้นเหว ฉู่เฟิงครุ่นคิด เขาไม่ได้รีบร้อนแต่เพ่งเล็งความแปลกประหลาดของสภาพแวดล้อมรอบตัว ข้อจำกัดนี้ดูเรียบง่าย ราวกับว่าต้องการเพียงพลังใจที่ทรงพลังพอที่จะเมินเฉยต่อเหวและผี แล้วก้าวลงไปข้างล่างเพื่อผ่านพ้นไป แต่ฉู่เฟิงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ณ ตอนนี้ ผีจากเหวได้กระโจนออกมาเกินครึ่งทางแล้ว ห่างออกจากฉู่เฟิงไม่ถึงหนึ่งพันฟุต ไม่ถึงหนึ่งร้อยฟุต! “ภาพมายาข้อจำกัดนี้ช่างฉลาดจริงๆ…” ฉู่เฟิงยิ้มเย็นชาและเดินหน้าต่อไปโดยไม่เปลี่ยนทิศทาง พอดีที่ก้าวเท้าจะก้าวลง ผีในเหวตื่นเต้นขึ้นมา ราวกับว่ากำลังคอยสิ่งนี้! แต่พอดีที่เท้าของฉู่เฟิงก้าวลงไป เสียงระลอกสะท้อนดังขึ้นและเขาก็หายตัวไป ณ ตอนที่เขาหายตัวไป ภาพมายาก็พังทลายลง ฉู่เฟิงก้าวออกมาจากบันไดชั้นที่หก เขาไม่ได้ก้าวลงบนขั้นสุดท้าย แต่ได้เข้าไปยังชั้นที่หกโดยตรง! พอดีที่เท้าของเขาก้าวลง จิตใจของเขากึกก้องดังสนั่นและทุกสิ่งก็สงบลง ณ ตอนนี้ ในถ้ำแห่งภูเขาสวรรค์เขียว จื่อชิงปี่ไม่ได้ตกใจแต่อย่างใด แต่กลับพยักหน้าเล็กน้อย “สมควรอย่างยิ่งกับคนที่ถูกบรรพบุรุษผู้สูงวัยทำนายไว้ ไม่ต้องมีสัญญาณบอกเหตุใดๆ เขากำลังจะสามารถก้าวเข้าถึงชั้นที่หกได้เป็นครั้งแรก นี่เป็นเรื่องหายากจริงๆ!” “ท่านกล้าขึ้นมาได้!” ณ ชั้นที่หก ยานลู่หรี่ตาและมองมาที่ฉู่เฟิง “เมื่อท่านกล้ามาได้ ข้านั่งจะกลับมาไม่ได้หรือ?” ฉู่เฟิงเดินไปข้างหน้าด้วยความสงบ หากเขาได้ก้าวลงบนขั้นสุดท้าย ความพยายามทั้งหมดก็จะสูญเปล่า เคล็ดลับของขั้นสุดท้ายนั้นไม่สามารถก้าวลงได้ แต่ต้องกระโดดข้าม! ตามประวัติศาสตร์ ไม่รู้ว่ามีผู้สักกี่คนที่ต้องล้มเหลวในการก้าวขั้นนี้เพื่อเข้าถึงชั้นที่หก หากผู้ใดล้มเหลวในการทดสอบที่ห้องพิพากษาคัมภีร์จิตวิญญาณ พวกเขาจะต้องจากไปและรอโอกาสครั้งถัดไปเพื่อลองใหม่ “ฮึ คงมีใครบอกท่านความลับของบันไดสู่ชั้นที่หกล่วงหน้า!” ยานลู่กล่าวด้วยความสงบ คิดว่าเธอเดาถูกคำตอบแล้ว สีหน้าของฉู่เฟิงสงบเมื่อมองไปที่ยานลู่ แต่เขาไม่ได้พูดอะไรเลย อำนาจทางจิตวิญญาณของเขากระจายออกไปตรวจดูชั้นที่หก ดวงวิญญาณมีจำนวนน้อยกว่าชั้นที่ห้าถึงราวๆ หกสิบดวง แต่แต่ละดวงวิญญาณแพร่กระจายความโอราห์ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ชัดเจนว่าแต่ละดวงนั้นบรรจุวิชาที่เหนือธรรมดาอย่างน่าทึ่งซึ่งเฉพาะผู้ฝึกตนที่เข้าสู่ขั้นอมตะว่างเปล่าเท่านั้นที่จะครอบครองได้ การกระทำของฉู่เฟิงทำให้ยานลู่คิดว่าเขาเห็นด้วยกับคำพูดของเธออย่างเงียบๆ เธอปิดตาลงและไม่ได้สนใจฉู่เฟิงอีกต่อไป ทั้งนี้เพราะพวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้ในห้องพิพากษาคัมภีร์จิตวิญญาณ แม้เธอจะเป็นผู้อาวุโสของจวนมาเป็นหลายปีแล้ว แต่เธอก็ไม่กล้าฝ่าฝืนกฎระเบียบที่นี่ ห้องพิพากษาคัมภีร์จิตวิญญาณเป็นสถานที่สำหรับการเลือกวิชา เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจวนเว่ยถังเซ็ก ที่นี่มีความลับมากมายที่ไม่อาจจินตนาการได้ ยานลู่เข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี อำนาจทางจิตวิญญาณของฉู่เฟิงสำรวจดวงวิญญาณมากกว่าหกสิบดวง ในที่นี้เขาพบวิชาความจริงมายาหลายชั้นและคาถาต้นกำเนิดจินตนาการจิตวิญญาณที่ยานลู่เคยใช้ไว้ โดยเฉพาะดวงวิญญาณเหนือศีรษะของยานลู่คือคาถาต้นกำเนิดจินตนาการจิตวิญญาณที่เขาตามหาอยู่! ทั้งชั้นที่หกเงียบสงบมาก ฉู่เฟิงครุ่นคิดอยู่สักครู่ก่อนจะเดินหน้าต่อไป เท้าของเขาก้าวลงบนพื้นไม้ของชั้นที่หก และเนื่องจากพื้นเองเป็นไม้ที่ดังกุ๊งกิ๊กเมื่อเดิน ส่งเสียงดังและแสบทรวง ทำให้ยานลู่ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับสีหน้าที่แสดงความเกลียดชัง ฉู่เฟิงไม่ได้สนใจยานลู่เลยแม้แต่น้อยและเดินมาหยุดอยู่หน้าดวงวิญญาณแห่งคาถาความจริงมายาหลายชั้น เขาจ้องดูอย่างพินิจพิเคราะห์แต่แล้วก็ย่นคิ้วขึ้นมาอย่างช้าๆ ยานลู่สังเกตเห็นสีหน้าของฉู่เฟิงและเยาะเย้ย เธอรู้ดีว่าทำไมฉู่เฟิงถึงย่นคิ้ว เมื่อเธอเพิ่งก้าวเข้ามาและเห็นวิชาดาบอมตะอันโด่งดังของจวนเว่ยถังเซ็ก เธอก็ย่นคิ้วเหมือนกัน “มีเพียงวิธีแรกของวิชาความจริงมายาหลายชั้นเท่านั้น หากท่านมีพลัง ก็ไปยังชั้นที่เจ็ดเพื่อหาอีกสองวิธี หากท่านมีความสามารถที่จะขึ้นไปถึงชั้นที่แปดหรือเก้า วิญญาณโบราณที่สมบูรณ์แห่งคาถาความจริงมายาหลายชั้นนั้นอยู่บนชั้นที่เก้า” “อ๋อ?” ฉู่เฟิงมองไปที่ยานลู่และสายตาของเขากวาดมองไปยังดวงวิญญาณเหนือศีรษะของเธอ “คาถาต้นกำเนิดจินตนาการจิตวิญญาณนี้ก็ยังไม่สมบูรณ์ มันคงอยู่บนชั้นที่เจ็ดหรือสูงกว่านั้นเหมือนกันใช่ไหม?” “ใช่แล้ว จวนเว่ยถังเซ็กให้ความสำคัญกับพลัง หากท่านมีพละกำลัง ท่านก็สามารถได้วิชาที่สมบูรณ์มาโดยธรรมชาติ ทางเข้าสู่ชั้นที่เจ็ดอยู่ตรงนั้น ท่านกล้าลองดูไหม?” ยานลู่เยาะเย้ยชี้ไปที่ไม่ไกลจากที่นี่ มีบันไดโบราณชุดหนึ่งทอดตัวนำไปสู่ชั้นที่เจ็ด ห้องพิพากษาคัมภีร์จิตวิญญาณแปลกประหลาดมาก ไม่มีข้อจำกัดใดๆ ที่กันสิ่งสกปรกออกไป บันไดจึงปกคลุมไปด้วยฝุ่นที่บ่งบอกว่านานมาแล้วไม่มีใครก้าวขึ้นไป เพียงเมื่อเดินเข้าใกล้เท่านั้นจึงจะมองเห็นรอยเท้าบนบันได แต่รอยเท้านั้นก็จางจางมากจนดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยฝุ่นชั้นใหม่ “ท่านจะก้าวขึ้นไปได้ไหม?” ยานลู่มองไปที่ฉู่เฟิงพร้อมยิ้มเหยียดหยาม ฉู่เฟิงไม่ได้พูดอะไร เขาจ้องมองไปที่บันไดสู่ชั้นที่เจ็ดและย่นคิ้ว คนทั่วไปคงจะต้องใช้พลังใจของผู้ฝึกตนที่เข้าสู่ขั้นอมตะว่างเปล่าระดับกลางจึงจะสามารถถึงชั้นที่เจ็ดได้ ซึ่งเป็นเรื่องยากยิ่งสำหรับฉู่เฟิง และยังไม่ต้องพูดถึงชั้นที่แปดหรือชั้นที่เก้าที่สุดท้าย “หากท่านไม่มีความสามารถที่จะขึ้นไป ก็อย่าพิถีพิถันเกินไป วิชาที่มีอยู่ที่นี่ก็เพียงพอสำหรับท่านไปตลอดชีวิตแล้ว” ยานลู่ลงความเห็นว่าฉู่เฟิงคงไม่สามารถขึ้นไปได้ แม้คำพูดของเธอจะไม่ได้ดุดันเกินไปนัก แต่ความหมายที่แฝงอยู่ก็เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม เมื่อได้ยินคำพูดของยานลู่ ฉู่เฟิงก็ยิ้มอย่างกะทันหัน เขาหันหน้ามามองยานลู่ แม้สตรีผู้งดงามคนนี้จะหน้าขุ่นมัวด้วยความเคืองแค้น แต่สีหน้าของเธอก็ไม่ได้เสื่อมเสียความงาม หากแต่กลับทําให้เธอดูน่าหลงใหลยิ่งขึ้น แต่รูปลักษณ์ภายนอกเหล่านี้ไม่ต่างอะไรกับกระดูกสีขาวสำหรับฉู่เฟิง ฉู่เฟิงมองไปที่ยานลู่และกล่าวอย่างช้าๆ ว่า “เหตุใดเราไม่ลองเดิมพันดูล่ะ? หากข้าสามารถก้าวขึ้นไปยังชั้นที่เจ็ดได้ ท่านจะยอมเสี่ยงอะไร?” คำพูดของเขาก้องกังวานทั่วทั้งชั้นที่หกและลอดเข้าหูยานลู่ เธอหรี่ลูกตาและมองไปที่บันไดสู่ชั้นที่เจ็ด ก่อนจะครุ่นคิด “คำพูดของฉู่เฟิงคนนี้จะจริงสักแค่ไหน… คนเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้นที่สามารถไปถึงชั้นที่เจ็ดได้ ข้าเคยลองดูครั้งหนึ่งและไปได้เพียงเจ็ดขั้น เท่าที่การฝึกฝนของเขาลึกลับเพียงใด ข้าก็ได้ต่อสู้กับเขามาสองครั้งแล้ว หากข้าไม่สามารถขึ้นไปได้ เขาก็คงขึ้นไปไม่ได้เช่นกัน!” “เขาพูดอย่างนี้เพื่อหาทางถอยออกไป หากข้าไม่ยอมรับ เขาก็จะเลี่ยงประเด็นนี้และข้าก็จะล้อเลียนเขาไม่ได้อีกต่อไป…” “หากท่านสามารถเข้าไปยังชั้นที่เจ็ดได้ ข้าจะเดิมพันนี่!” เมื่อครุ่นคิดจบ ยานลู่ก็มองเห็นประกายแวววาวในสายตาและโบกมือขวาของเธอออกไป ส่งผลให้ร่มสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ ยานลู่จ้องมาที่ฉู่เฟิงและถ้อยคำของเธอก็เย็นชาขึ้น “แล้วท่านล่ะ? หากท่านไม่สามารถเข้าไปยังชั้นที่เจ็ดได้ ท่านจะเดิมพันอะไร?”