บทที่ 2 — การปลอมตัว

ชื่อใหม่ของเธอคือ "ยูกิ" — นักเรียนแลกเปลี่ยนจากเมืองทางเหนือที่ได้รับทุนการศึกษาของราชวงศ์

ซาคุระมองตัวเองในกระจกห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ชุดนักเรียนสีขาวน้ำเงิน ผมที่ถูกย้อมเป็นสีน้ำตาลอ่อน คอนแทคเลนส์สีฟ้า

แม้แต่แม่เธอเองก็อาจจำเธอไม่ได้

ดีแล้ว เธอคิด นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ

รถม้าพาเธอผ่านประตูพระราชวังฮิโนะในตอนสาย แดดส่องผ่านต้นซากุระที่บานสะพรั่งสองข้างทาง กลีบดอกปลิวว่อน

สวยงาม แต่ซาคุระไม่เห็นความสวยงาม เธอกำลังจดจำตำแหน่งทุกอย่าง ประตูทุกบาน ทางเดินทุกสาย

และนั่นแหละ — ตรงนั้น — คาเอเดะ ยืนอยู่ปลายทางเดิน พูดคุยกับที่ปรึกษา

เขาหันมา สายตาพบกับของเธอ

ซาคุระเกือบหยุดหายใจ

เขายิ้ม รอยยิ้มนั้น — รอยยิ้มเดิมที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน

"ยินดีต้อนรับสู่พระราชวังฮิโนะ" เขาพูด เดินเข้ามา ก้มศีรษะเล็กน้อย "คุณต้องเป็นนักเรียนทุนคนใหม่"

ซาคุระยิ้มกลับ รอยยิ้มที่ฝึกมาจนสมบูรณ์แบบ ว่างเปล่า ไม่มีความหมาย

"ใช่ค่ะ เจ้าชาย" เธอพูด "ยูกิ มินากาวะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"

ไม่มีใครเห็นว่ามือของเธอสั่นอยู่หลังหลัง