บทที่ 1356: เริ่มทำความสะอาด ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio แกะปะโหลเผ่นหนีไปซ่อนตัวอยู่หลังเลดี้มังกร ขณะที่เธอและฮันเซนกำลังมองโต๊ะด้วยความเคลือบแคลง มีชายคนหนึ่งยืนอยู่ใกล้ที่นั่งหลัก สวมชุดสูทสีดำผูกเนกไท เขาดูแปลกตา และภายใต้แสงเทียนที่สลัว ฮันเซนพอจะมองเห็นใบหน้าของเขาได้แวบหนึ่ง มันเป็นใบหน้าของตุ๊กตาไม้ที่จมูกแหลมผิดปกติ ชุดสูทสีดำดูสง่างามมาก เป็นแบบที่คุณจะคาดหวังจากพ่อบ้านขุนนาง “ยินดีต้อนรับสู่เชลเตอร์อาหารค่ำ อาหารพร้อมแล้ว โปรดนั่งตามสบาย” ทันใดนั้น ตุ๊กตาหุ่นเชิดตนนั้นก็โค้งคำนับและพูดกับพวกเขา ทั้งสามประหลาดใจ และขณะที่ฮันเซนสังเกตพ่อบ้าน เขาไม่สามารถตรวจจับการมีอยู่ของพลังชีวิตในตัวมันได้เลย และด้วยใบหน้าไม้ การพูดของมันก็ปราศจากอารมณ์อย่างน่าขนลุก แกะปะโหลก้าวไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ และกล่าวว่า “เดี๋ยวก่อน คุณคือเจโนคอร์ของเชลเตอร์นี้สินะ! ฉันพนันได้เลยว่าอาหารของคุณมีพิษ นั่นคือแผนของคุณใช่ไหม? คุณต้องการวางยาพวกเรา? ฉันรู้จักพวกแบบนี้ดี!” ตุ๊กตาไม่รอช้าที่จะตอบโต้ข้อกล่าวหา และด้วยน้ำเสียงโมโนโทนเหมือนหุ่นยนต์ กล่าวว่า “คุณถูกเพิ่มเข้าไปในรายชื่อคนดื้อแล้ว เริ่มทำความสะอาด” พวกเขามองตุ๊กตาซึ่งยังคงนิ่งเฉย ดวงตาสีแดงกลมโตจับจ้องไปที่แกะ แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากความเงียบที่น่าขนลุก ฮันเซนเห็นแกะปะโหลขยับปากเพื่อจะพูดอะไรบางอย่างอีก แต่ทันใดนั้น แกะก็กลายเป็นตุ๊กตาไปเสียเอง มันยังคงแข็งทื่อในท่าทางเดิม ปากอ้าค้างเล็กน้อย ฮันเซนและเลดี้มังกรตกใจเมื่อเห็นเพื่อนตัวน้อยที่น่ารำคาญของพวกเขากลายเป็นตุ๊กตา โชคดีที่ตุ๊กตาแกะปะโหลยังมีพลังชีวิตอยู่ เป็นไปได้ว่าตัวสิ่งมีชีวิตนั้นไม่เป็นไร แต่ร่างกายของมันกลับแข็งทื่อเหมือนไม้ “เอาล่ะ แขกที่เหลืออีกสามท่านจะนั่งหรือไม่? อาหารค่ำจะเสิร์ฟในไม่ช้านี้” ตุ๊กตาโค้งคำนับและผายมือให้แขกที่เหลือไปนั่ง พ่อบ้านไม่ได้หมายถึงแกะเมื่อเขากล่าวถึงสามท่าน ท่านที่สามที่เขากล่าวถึงตอนนี้คือเป่าเอ๋อร์ เลดี้มังกรดูไม่พอใจ แทบจะทนไม่ได้ที่เจโนคอร์ระดับทองแดงจะกล้าข่มขู่และออกคำสั่งกับเธอเช่นนี้ “เรามานั่งลงกันก่อน ก่อนที่จะก่อเรื่องนะ” ฮันเซนดึงแขนเลดี้มังกร ชวนเธอให้นั่งลง ฮันเซนต้องการทำความเข้าใจสถานการณ์ให้ดีขึ้น ตั้งแต่ตุ๊กตาปรากฏตัว เขาก็จับตามองมันอย่างใกล้ชิดมาตลอด “โปรดรักษาความสุภาพและปฏิบัติตามมารยาทบนโต๊ะอาหาร นั่นหมายความว่าแต่ละท่านควรนั่งบนที่นั่งของตนเองด้วย” ตุ๊กตาแนะนำ ฮันเซนรู้ว่าตุ๊กตาหมายถึงเป่าเอ๋อร์ เขาจึงอุ้มเธอลงจากตักแล้ววางเธอลงบนเก้าอี้ของตัวเอง ฮันเซนให้ความร่วมมือเพราะเขาไม่รู้ว่าแกะถูกเปลี่ยนเป็นตุ๊กตาได้อย่างไร เขาไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนั้นกับตัวเองเลย โลกศักดิ์สิทธิ์ที่สี่เป็นสถานที่อันป่าเถื่อน และแม้แต่สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอที่สุดก็ไม่ควรมองข้ามหากพวกมันมีเจโนคอร์ระดับทองแดง ฮันเซนคิดว่าเขาและพรรคพวกได้เดินเข้ามาใกล้รัศมีการทำงานของเจโนคอร์ที่เป็นปฏิปักษ์โดยไม่รู้ตัว และเมื่อไม่มีทางออกไปจากสถานการณ์ที่ย่ำแย่นี้ พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตามคำสั่ง มิฉะนั้นพวกเขาเองก็จะถูกเปลี่ยนเป็นตุ๊กตาเช่นกัน พลังระดับครึ่งเทพนั้นแปลกประหลาดมาก และฮันเซนรู้ว่าเขาต้องหาให้ได้ว่าอะไรเป็นผู้สร้างฉากทั้งหมดนี้ขึ้นมาในเร็วๆ นี้ เขาจำเป็นต้องยุติมันลง จนกว่าจะถึงตอนนั้น ฮันเซนก็จะทำดีและประเมินทางเลือกของเขาไปก่อน ดังนั้น หลังจากตอบรับคำเชิญของตุ๊กตาและทำตามคำสั่ง พวกเขาก็ไม่ลงเอยเหมือนแกะปะโหล แกะถูกเปลี่ยนเป็นตุ๊กตา แต่ก็ยังคงมีพลังชีวิตอยู่ อย่างไรก็ตาม ร่างกายของมันแข็งทื่อมาก แม้แต่ดวงตาของมันก็ขยับไม่ได้ “ได้โปรด เพลิดเพลินกับอาหารจานแรกของเรา” ทันใดนั้น ตุ๊กตาก็เข็นรถเข็นอาหารออกมา เขายกจานอาหารออกจากรถแล้ววางลงบนโต๊ะ มันคือสเต็กที่ร้อนฉ่า แม้ว่าอาหารจะมีกลิ่นหอมมาก ฮันเซนก็แน่ใจว่าต้องรั้งเป่าเอ๋อร์ไว้และป้องกันไม่ให้เธอพุ่งเข้าไปคว้าอาหาร “นี่คือเนื้อของสโนว์บีสต์ ไม่ต้องกังวล มันปลอดภัย” เลดี้มังกรหั่นเนื้อและกัดชิม เลดี้มังกรเป็นเชฟมืออาชีพ ดังนั้นเธอจึงรู้จักเนื้อเป็นอย่างดี หากเธอคิดว่ามันกินได้ ฮันเซนก็ไม่มีข้อกังขาที่จะกินอาหารนั้น เขาเชื่อใจเธอ หลังจากที่ฮันเซนตัดสินใจลงมือกินอาหาร เขาก็ยอมรับว่ามันเป็นของดีจริงๆ ไม่มีกลอุบายที่เป็นพิษแอบแฝงอยู่เลย และพูดตามตรง รสชาติมันอร่อยราวกับสวรรค์ "ได้รับเนื้อสโนว์บีสต์บริโภค เจโนพอยต์ธรรมดา +1" ฮันเซนประหลาดใจอย่างยินดี เพราะเขาไม่คาดคิดว่าจะได้รับเจโนพอยต์จากอาหารฟรี เป่าเอ๋อร์ก็หั่นชิ้นเล็กๆ ให้ตัวเองและลองชิม จากนั้น ด้วยความชำนาญที่น่าทึ่ง เธอก็หั่นสเต็กที่เหลือออกเป็นชิ้นๆ “แขกผู้มีเกียรติของข้า มีไวน์ชั้นเลิศด้วย” จากนั้นตุ๊กตาก็เริ่มรินเครื่องดื่มให้พวกเขา ฮันเซนและเป่าเอ๋อร์สังเกตสิ่งที่เลดี้มังกรกำลังทำ หากเธอจิบ พวกเขาก็จะจิบเช่นกัน ฮันเซนและเป่าเอ๋อร์ไม่ได้มีโอกาสได้ทานอาหารเช่นนี้มานานแล้ว แกะคงจะรู้สึกแย่แน่ๆ ฮันเซนจินตนาการ เขาพลาดอาหารค่ำที่น่าทึ่งที่สุดไป โดยเฉพาะเป่าเอ๋อร์ที่ตื่นเต้นมาก แต่ความเพลิดเพลินในอาหารของเธอก็เลยเถิดไปไกลถึงขั้นที่เธอเลิกใช้มีดและส้อม แล้วเริ่มยัดอาหารเข้าปากด้วยนิ้วมือที่เปื้อนคราบไขมัน “ท่านได้ละเมิดความจำเป็นในการมีมารยาทขณะรับประทานอาหาร และท่านถูกเพิ่มเข้าไปในรายชื่อคนดื้อแล้ว เริ่มทำความสะอาด!” ตุ๊กตาพูดด้วยความโกรธอย่างน่าประหลาดใจ ราวกับว่าเขาถูกดูหมิ่นเป็นการส่วนตัวและถูกกระตุ้นอารมณ์ “โอ้ ไม่นะ!” ฮันเซนหันไปมองเป่าเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว