บทที่ 1513: ชุดเกราะคริสตัล ทั้งมนุษย์และอสูรชูร่าต่างกำลังใช้พลังที่เทียบเท่ากับสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์ มันเป็นเรื่องที่แทบไม่น่าเชื่อ “การที่มีระดับซูเปอร์อาศัยอยู่ที่ไหนสักแห่งในชุมชนใหม่ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ทำไมถึงมีเยอะจัง? วิธีการฝึกฝนของพวกชูร่าทำให้ยากที่พวกเขาจะกลายเป็นนักสู้ระดับสี่ มันหายากมากที่หนึ่งในนั้นจะไปถึงระดับสี่ และเชื่อกันว่ามีชูร่าเพียงห้าคนเท่านั้นที่ทำได้ ทำไมยอดฝีมือเหล่านั้นถึงต้องมาสู้เพื่อชุมชนใหม่?” ฮั่นเซินคิดกับตัวเอง เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล “หยวนหยวน ตามพวกเขาไป!” อีตงมู่กล่าวอย่างเย็นชาขณะกระโดดไปมาระหว่างการต่อสู้ “แต่ว่า...” ฟางหยวนหยวนมองดูอีตงมู่ที่ยังคงเคลื่อนไหวไปมาโดยไม่ได้ปะทะโดยตรงกับชาเฟย หากเขาไม่มีพลังมิติ ป่านนี้เขาคงได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว ฟางหยวนหยวนมีความเชื่อมั่นในตัวอีตงมู่ แต่เธอรู้ว่าสถานการณ์ยังคงเลวร้าย “ไปซะ!” อีตงมู่กล่าว เสียงของเขาหนักแน่น “หยวนหยวน ไปกันเถอะ พี่ชายฉันอยู่ที่นั่น ทั้งสองคนจะไม่เป็นไรหรอก” ฮั่นเยี่ยนปลอบเธอ “มีกล้องอยู่ เราสามารถดูสิ่งที่เกิดขึ้นจากที่นั่นได้” จ้าวหมิงเจ๋อและคนอื่นๆ ต่างพยายามเกลี้ยกล่อมให้ฟางหยวนหยวนเข้าไปข้างใน เมื่อเธอเข้าไปและพวกเขาไปถึงชั้นล่างของเขตปลอดภัย จ้าวหมิงเจ๋อก็เปิดเครื่องขึ้นมา ภาพวิดีโอสดปรากฏขึ้น พื้นที่ของโรงแรมชุ่มโชกไปด้วยแสงแฟลชของดาบที่พุ่งเข้าใส่กันไม่หยุดหย่อน พื้นดินที่แข็งแกร่งด้านล่างพังทลายเป็นร่องลึก และอาคารรอบๆ ที่ใช้ต่อสู้กำลังถูกฉีกกระชาก อาคารที่สูงนับสิบชั้นถูกฟันขาดเป็นสองท่อน ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน “พลังของระดับกึ่งเทพมันน่ากลัวเกินไป เธอเป็นระดับกึ่งเทพด้วยหรือเปล่า?” หงเหลียนซุ่นถาม ทุกคนรู้สึกสงบลงแล้ว หญิงสาวที่น่ากลัวคนนั้น ถึงจะดูแข็งแกร่งมาก แต่เธอกำลังถูกฮั่นเซินกดดันอยู่ “ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาถูกเรียกว่ารุ่นพี่ฮั่น เขาเร่ร่อนอยู่ในดินแดนรกร้างมาสิบปี แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็กลับมาแข็งแกร่งเหมือนเดิม” คนอื่นๆ ต่างพากันชื่นชมเขา จ้าวหมิงเจ๋อมองดูฟีดวิดีโอ แต่เขามีสีหน้าที่แปลกไป เขาเป็นระดับกึ่งเทพ จึงสามารถมองเห็นและสังเกตเห็นบางสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น พลังของฮั่นเซินไม่ใช่แค่น่ากลัวเท่านั้น จ้าวหมิงเจ๋อเคยเห็นสิ่งมีชีวิตที่เป็นอัญมณีมากมายในเขตศักดิ์สิทธิ์เทพเจ้าที่สี่ แต่เมื่อเทียบกับฮั่นเซินแล้ว ตอนนี้พวกมันทั้งหมดดูอ่อนแอไปเลย “เขาไปถึงระดับซูเปอร์ตั้งแต่สิบปีที่แล้วแล้วงั้นหรือ? พ่อพูดถูกจริงๆ ชายคนนี้ฝึกฝนแบบบ้าคลั่ง!” จ้าวหมิงเจ๋อคิดกับตัวเองขณะจ้องมองฮั่นเซินต่อสู้ ในทางกลับกัน อีตงมู่ไม่ได้ทำได้ดีขนาดนั้น ร่างกายของเขากะพริบไปมาซ้ำๆ ขณะที่เขาเร่งพลังมิติและจีโนคอร์ของเขาจนถึงขีดสุด ถึงกระนั้น เขาก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้ชาเฟยได้เลย เขาพบว่าตัวเองได้รับบาดเจ็บ ซึ่งทำให้ฟางหยวนหยวนกังวลอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้น อีตงมู่ก็ไม่คิดจะถอย ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยเปลวเพลิง และเขาก็สามารถเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้นอีก “แมลงวันที่น่ารำคาญ!” ชาเฟยจ้องมองเขาด้วยความดูแคลนขณะเหวี่ยงดาบของเธอ พวกชูร่าฝึกฝนพละกำลังทางกายภาพดิบๆ และอีตงมู่ก็มีความสามารถในการเคลื่อนย้ายมิติ ไม่มีทางที่เธอจะจัดการคู่ต่อสู้ให้จบลงอย่างรวดเร็วได้ แต่เธอรู้ว่าการเคลื่อนย้ายมิติไปมาแบบนั้นต้องใช้พลังงานมหาศาล อีตงมู่ยังไปไม่ถึงระดับซูเปอร์ และเขาคงยืนระยะได้อีกไม่นานนักกับสิ่งที่เขาทำอยู่ “แกจะต้องตายในวินาทีที่แกเหนื่อย” จากนั้นชาเฟยก็มองไปทางทีน่าและฮั่นเซิน เธอตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น “เป็นไปได้ยังไง? ทีน่ากำลังถูกฮั่นเซินกดดันอยู่จริงๆ หรือ? เขาไปถึงระดับซูเปอร์แล้วงั้นเหรอ?” ชาเฟยรู้ดีว่าทีน่าทรงพลังแค่ไหน แม้ว่าทีน่าจะไม่มีประสบการณ์มากนัก แต่เธอมีพ่อที่น่ากลัวที่สุดในกาแล็กซี ท่านประธานได้ช่วยให้ชาเฟยกลายเป็นชูร่าระดับสี่ ดังนั้นจึงยากที่จะจินตนาการว่าทีน่าทรงพลังแค่ไหน เนื่องจากเธอเป็นลูกสาวของท่านประธาน แม้แต่ชาเฟยก็ไม่กล้าพูดว่าเธอจะสามารถเอาชนะทีน่าในการต่อสู้ได้ แต่เธอกลับกำลังถูกกดดันอยู่ตรงนั้น “ทักษะดาบที่ทรงพลัง! ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมนาคาถึงล้มเหลว พวกเขาไม่สามารถสู้กับมนุษย์แบบนั้นได้ นี่มันน่ากลัวจริงๆ” ตอนนี้ชาเฟยรู้สึกดีใจที่พาที่น่ามาด้วย ชาเฟยเคยเชื่อว่าเธอจะสามารถจัดการฮั่นเซินคนเดียวได้เพราะไม่คาดคิดว่าเขาจะไปถึงระดับซูเปอร์ แต่ตามแผนที่วางไว้ เธอได้ทำภารกิจล้มเหลวไปแล้ว ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร บทลงโทษย่อมรออยู่ แต่เมื่อมีทีน่าอยู่ด้วย สถานการณ์ก็มีโอกาสพลิกผัน พลังของเธอไม่ได้แข็งแกร่งกว่าฮั่นเซิน แต่เธอมีไอเทมที่มอบพลังของเทพเจ้าให้แก่เธอ แม้ว่าเธอจะอ่อนแอเกินกว่าจะใช้มันได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แต่เธอก็รู้ว่ามันอาจเพียงพอที่จะฆ่าฮั่นเซินได้ “คุณหนู! ได้เวลาแล้ว เราต้องฆ่าเขาเดี๋ยวนี้!” ชาเฟยตะโกนบอกทีน่า ทีน่ารู้สึกรำคาญ และเธอมั่นใจในพลังของตัวเอง นอกเหนือจากพ่อของเธอแล้ว ไม่มีใครควรจะเทียบชั้นกับเธอได้เลย เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะถูกฮั่นเซินกดดัน ทั้งที่ได้ทุ่มสุดตัวแล้ว ทีน่าเริ่มหงุดหงิดจริงๆ ไม่ว่าเธอจะพยายามใช้ทักษะอะไร การร่ายเวทของเธอก็มักจะถูกขัดจังหวะเสมอ เธอจำต้องยกเลิกและเคลื่อนที่หนี มิฉะนั้นก็เสี่ยงที่จะถูกโจมตี ความรู้สึกที่ว่าไม่สามารถใช้ทักษะของตนเองให้เสร็จสิ้นได้นั้นทำให้เธอหงุดหงิดเหลือเกิน “มนุษย์โง่เขลา! แกจะต้องชดใช้ที่ทำตัวหยาบคายแบบนี้” ทีน่าล่าถอยไปข้างหลังกะทันหัน ขณะที่หน้าผากของเธอส่องประกายและปลดปล่อยแสงสีขาวเจิดจ้า ทันใดนั้น ชุดเกราะคริสตัลสีขาวก็เริ่มห่อหุ้มร่างกายทั้งหมดของเธอ ชุดเกราะคริสตัลทำให้เธอดูศักดิ์สิทธิ์ แต่เมื่อฮั่นเซินสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แผ่ออกมาจากมัน... มันรุนแรงอย่างน่าตกใจ รูม่านตาของฮั่นเซินหดเล็กลงในวินาทีที่เขามองเห็นชุดเกราะนั้น มันเป็นสิ่งที่คุ้นตาสำหรับเขา ชุดเกราะนั้นทำให้ฮั่นเซินนึกถึงชุดเกราะคริสตัลสีดำที่เขาครอบครองอยู่ในทะเลแห่งจิตวิญญาณของเขา พวกมันดูแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงในเชิงรูปลักษณ์ แต่พลังที่อยู่ภายในชุดเกราะของทีน่านั้นคล้ายคลึงกับชุดเกราะที่ฮั่นเซินมีอยู่อย่างไม่อาจปฏิเสธได้ “มนุษย์ที่ไร้ความรู้! จงเตรียมตัวรับการพิพากษาจากพระเจ้า!” ทีน่าแผดเสียงใส่ฮั่นเซินขณะที่พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา เธอหายตัวไปและปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งต่อหน้าฮั่นเซินโดยตรง ดาบใหญ่ของเธอพร้อมที่จะฟาดฟันลงมาใส่เขา มันเป็นเพียงแค่ชุดเกราะชุดหนึ่ง แต่มันกลับเพิ่มพลังและความเร็วของเธอขึ้นอย่างมหาศาล จนยากจะเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง