บทที่ 2361 เจ้านกแดงโชว์ฝีมือ ใบหน้าของหานเซิ่นและกิเลนโลหิตถูกบดเบียดเข้าหากัน หานเซิ่นลังเลใจ พยายามตัดสินใจว่าเขาควรพากิเลนโลหิตกลับไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยหรือไม่ แม้ว่าพลังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์อาจจะทำอันตรายต่อมัน แต่มันก็ยังดีกว่าการถูกบดขยี้จนกลายเป็นไส้กรอกอยู่ที่นี่ หอยสังข์ทะเลสายรุ้งไม่ขยับเขยื้อน มันยังคงกดกระจกลงบนตัวหานเซิ่นและกิเลนโลหิตอย่างโหดเหี้ยมเพื่อหมายจะบดขยี้พวกเขา หอยสังข์ทะเลดำยืนอยู่ด้านนอกกระจก และดูเหมือนว่ามันจะกำลังขบเคี้ยวอย่างมืดมน มันขยับตัวเล็กน้อย และสิ่งมีชีวิตสีดำขนาดเล็กก็โผล่ออกมาจากเปลือกของมัน พวกมันคือหอยสังข์ทะเลดำตัวเล็กๆ หอยสังข์ขนาดเล็กเหล่านั้นล้อมรอบกระจกเอาไว้ราวกับคลื่นน้ำ พวกมันมีจำนวนนับไม่ถ้วนและดูราวกับกลุ่มเมฆหมึก หานเซิ่นรู้สึกเสียวสันหลังวาบเมื่อมองดูพวกมัน หากกระจกบดขยี้เขาจนแหลกเหลว เขาคงตายอย่างไม่เป็นสุขแน่ ร่างที่ไร้วิญญาณของเขาคงจะถูกหอยสังข์ที่หิวโหยเหล่านั้นรุมทึ้ง ขณะที่หานเซิ่นกัดฟันเตรียมที่จะใช้คัมภีร์ชีพจรโลหิตเพื่อกลับไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แองสีแดงที่งดงามก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวของเขา ส่องประกายลงมายังก้นทะเลลึก หลังจากนั้น หานเซิ่นก็ได้เห็นเปลวไฟลุกโชนพุ่งโฉบผ่านท้องทะเล มันราวกับฟีนิกซ์เพลิงที่จุติลงมาจากฟากฟ้า แสงสีแดงประหลาดนั้นก็คือเปลวเพลิงของมันนั่นเอง หอยสังข์ทะเลดำและหอยสังข์ทะเลผลึกสายรุ้งสังเกตเห็นฟีนิกซ์ตัวนั้น หอยสังข์ทะเลดำดูหวาดกลัวและรีบหดตัวกลับเข้าไปในเปลือกทันที แสงสีน้ำเงินของมันปรากฏขึ้นในเวลาต่อมา หอยสังข์ทะเลสายรุ้งรวบรวมโซ่สสารหลากสีสันเข้าด้วยกันจนกลายเป็นคลื่นกระจกสายรุ้งที่ทรงพลัง พุ่งตรงเข้าใส่ฟีนิกซ์ ปัง! กระจกครอบทับฟีนิกซ์เอาไว้ หอยสังข์ทะเลดำยื่นหัวออกมาเมื่อเห็นฟีนิกซ์เพลิงถูกกักขัง มันดีใจมากจนถึงกับกระโดดโลดเต้นเล็กน้อย ปัง! วินาทีต่อมา ฟีนิกซ์ก็แผดร้อง และเปลวไฟสีแดงบนร่างของมันก็ลุกโชนขึ้น กระจกที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อพลันเปลี่ยนเป็นลาวาภายใต้ความร้อนแรงของเปลวเพลิงจากวิหคตัวนั้น กระจกที่ละลายเริ่มไหลเยิ้มราวกับน้ำตาเทียน ฟีนิกซ์สะบัดปีก และกระจกก็แตกกระจายอย่างสมบูรณ์ แม้แต่เศษกระจกก็ละลายกลายเป็นของเหลวสีแดงในเวลาไม่นาน ทัศนียภาพใต้ท้องทะเลคละคลุ้งไปด้วยควัน และแสงไฟเต้นระบำอย่างแปลกประหลาดเหนือพื้นทะเล มันช่างงดงามจนน่าตกตะลึง หอยสังข์ทะเลสายรุ้งเห็นดังนั้น โซ่สสารสายรุ้งจำนวนมากขึ้นก็ฟาดฟันออกมาอย่างบ้าคลั่ง พวกมันกลายเป็นรูปทรงกระจกที่ประหลาดอีกครั้งและพุ่งเข้าหาฟีนิกซ์ ฟีนิกซ์สะบัดปีกและพ่นไฟสีทองออกมา เปลวไฟพุ่งทะลุกระจกของหอยสังข์ทะเลสายรุ้งและพุ่งตรงเข้าใส่ตัวมัน ดวงตาของหอยสังข์ทะเลสายรุ้งเบิกกว้าง มันรวบรวมพลังไว้บนเปลือกของมัน จากนั้นร่างกายก็หดกลับเข้าไปข้างใน ไฟสีทองสาดกระเซ็นลงบนเปลือกสังข์ผลึก ทว่าแทนที่มันจะทำลายเปลือกนั้น เปลวไฟกลับเผาไหม้รอบๆ เปลือกและทำให้มันส่องประกายราวกับสายรุ้ง ฟีนิกซ์มองมาที่หานเซิ่นและกิเลนโลหิต มันพ่นลูกไฟเข้าใส่พวกเขาและละลายกระจกที่กักขังพวกเขาเอาไว้ “เจ้านกแดง!” หานเซิ่นและกิเลนโลหิตหลุดพ้นออกมาได้ เมื่อหานเซิ่นเห็นฟีนิกซ์สีแดง เขาก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง เขาอุทานออกมาว่า “ร่างของอีกาสุริยันและรังนกไม่เสียเปล่าจริงๆ เจ้านกแดงเก่งมาก!” เจ้านกแดงขยับปีกและส่งเปลวไฟเข้าใส่หอยสังข์ทะเลสายรุ้งมากยิ่งขึ้น ไฟสีทองที่น่าสะพรึงกลัวห่อหุ้มหอยสังข์ทะเลเอาไว้ราวกับอ้อมกอดแห่งเปลวเพลิง เมื่อเปลวไฟลุกโชนขึ้น เปลือกสายรุ้งก็กลายเป็นสีทอง ประกายของมันเริ่มหม่นลง หานเซิ่นเหลือบไปเห็นหอยสังข์ทะเลดำที่กำลังพยายามหลบหนี เขาจึงอัญเชิญสเปลออกมาในรูปแบบปืนไรเฟิลซุ่มยิงและยิงกระสุนเข้าใส่เปลือกของหอยสังข์ตัวนั้น หอยสังข์ทะเลดำไม่ต้องการดึงดูดความสนใจของฟีนิกซ์ มันจึงไม่ได้ใช้เขตแดนระดับราชาของมัน ความเร็วของมันจึงช้าลง และกระสุนของสเปลก็พุ่งเข้าชนเปลือกจนแตกกระจาย สัตว์ร้ายเริ่มมีเลือดไหลออกมา หอยสังข์ทะเลดำกรีดร้อง สถานการณ์ของมันเริ่มสิ้นหวัง มันจึงปลดปล่อยแสงสีน้ำเงินออกมาและเริ่มเคลื่อนที่หนีไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ “คิดจะหนีงั้นเหรอ?” หานเซิ่นไล่ล่าสัตว์ร้ายตัวนั้นและยิงใส่มันอย่างต่อเนื่อง กระสุนนัดต่อมาพุ่งทะลุเขตแดนแสงสีน้ำเงินและเข้ากระแทกหอยสังข์ทะเลดำ มันพุ่งผ่านรูที่เกิดจากกระสุนนัดก่อน และคราวนี้เลือดก็พุ่งออกมาราวกับน้ำพุ พลังการฟื้นตัวของหอยสังข์ทะเลดำนั้นแข็งแกร่งมาก แต่รูโหว่จากกระสุนนั้นไม่แสดงท่าทีว่าจะฟื้นตัวเลยแม้แต่น้อย รูจากกระสุนนั้นยังคงอยู่บนร่างของสัตว์ร้ายราวกับว่ามันเป็นตัวตนที่แยกจากกัน มันไม่สมานตัว นั่นคือผลของทักษะ ‘นิรันดร์’ ของสเปล มันสร้างบาดแผลที่มั่นคงซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะรักษาให้หายได้อีกครั้ง ทักษะนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่หอยสังข์ทะเลดำจะรับมือได้ แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับเทพเจ้าก็อาจจะไม่สามารถทำลายพลังของทักษะนิรันดร์นี้ได้ หานเซิ่นขยับเข้าใกล้หอยสังข์ทะเลดำ และเปลี่ยนสเปลเป็นปืนพกคู่ เขายิงมันอย่างต่อเนื่อง และกระสุนทุกนัดก็พุ่งเข้าใส่รูเดิม เลือดจำนวนมหาศาลไหลทะลักออกมาจากหอยสังข์ทะเลดำมากขึ้นเรื่อยๆ เขตแดนแสงสีน้ำเงินรวมเข้ากับเปลือกของหอยสังข์และสร้างระบบป้องกันที่ยอดเยี่ยม แต่เนื้อหนังของหอยสังข์กลับไม่ได้มีระดับการป้องกันที่สูงนัก นอกจากนี้ มันยังไม่รวดเร็วพอที่จะหลบหลีกกระสุนได้ ในเวลาไม่นาน มันก็ถูกยิงเข้าที่จุดเดิมซ้ำๆ หลายครั้ง ร่างกายของหอยสังข์ทะเลดำเริ่มสั่นสะท้าน เนื้อของมันสั่นไหว และเมฆสีดำก็พุ่งออกมาจากเนื้อของมัน เมฆสีดำเหล่านั้นคือฝูงหอยสังข์ทะเลดำตัวจิ๋ว ร่างกายของหานเซิ่นเปล่งประกายด้วยกายราชา หอยสังข์ตัวจิ๋วพยายามที่จะมุดเข้าไปในรูขุมขนของหานเซิ่น แต่พวกมันทั้งหมดก็แหลกสลายไปเมื่อกระทบกับกายราชา หอยสังข์ทะเลหินดำไม่สามารถหนีไปไหนได้ และหอยสังข์ตัวจิ๋วก็ไม่สามารถทำอะไรหานเซิ่นได้เลย สัตว์ร้ายตัวใหญ่ถูกยิงและสูญเสียเลือดอย่างรวดเร็ว พลังฟันม่วงยังคงแผ่ซ่านเข้าไปในตัวมัน ทำให้บาดแผลแย่ลงไปอีก ความสามารถในการปีนป่ายของหอยสังข์ทะเลดำช้าลง แสงสีน้ำเงินเริ่มอ่อนแรงลง เมื่อแสงสีน้ำเงินดับลงโดยสิ้นเชิง หานเซิ่นก็ยิงปืนพกของเขาเพื่อทำลายเปลือกของมันจนแหลกละเอียด เมื่อปราศจากการปกป้องจากแสงสีน้ำเงิน เปลือกของหอยสังข์ก็พังทลายลงภายใต้การโจมตีที่โหมกระหน่ำ “ล่าราชาต่างมิติสำเร็จ: หอยสังข์ทะเลเคลื่อนขุนเขา พบยีนต่างมิติ ได้รับวิญญาณอสูร” หานเซิ่นไปตรวจสอบดูด้วยความยินดีว่าเขาได้รับวิญญาณอสูรชนิดใดมา วิญญาณอสูรราชาต่างมิติระดับราชา หอยสังข์ทะเลเคลื่อนขุนเขา: ประเภทเขตแดน หานเซิ่นรู้สึกตกตะลึง เขาไม่คาดคิดว่าจะได้รับวิญญาณอสูรประเภทเขตแดนที่ทรงพลังมาอีกดวงหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าวิญญาณอสูรประเภทเขตแดนระดับราชานั้นเป็นเรื่องปกติทั่วไป หรือว่าเขาเป็นคนที่โชคดีมากกันแน่ หานเซิ่นอัญเชิญวิญญาณอสูรดวงใหม่ของเขาออกมาเพื่อดูว่ามันเป็นอย่างไร ร่างกายของหานเซิ่นเปล่งประกายด้วยแสงสีน้ำเงิน ซึ่งเป็นแสงเดียวกับที่เขาเพิ่งเห็นหอยสังข์ทะเลเคลื่อนขุนเขาใช้ สิ่งนี้ทำให้หานเซิ่นรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เขาต้องการสำรวจแสงสีน้ำเงินต่อไป แต่หอยสังข์ทะเลสายรุ้งก็เริ่มส่งเสียงหอบหายใจประหลาดออกมา หานเซิ่นมองไปและเห็นว่าหอยสังข์ทะเลสายรุ้งยังคงถูกเจ้านกแดงย่างสดอย่างช้าๆ สัตว์ร้ายดูเหมือนจะตกอยู่ในความคลุ้มคลั่งขณะที่พยายามจะหนีไป