ตอนที่ 242: หอกควงสว่าน หานเซิ่นไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ เกี่ยวกับทะเลสาบแห่งนี้ ซึ่งมันค่อนข้างตื้น มีหญ้าขึ้นอยู่มากมายในน้ำและรอบๆ ทะเลสาบ นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับมันเลย "หรือว่าเจ้านั่นจะเป็นพวกบ้ารักความสะอาดเลยลงไปอาบน้ำ? แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น มันก็ควรจะทิ้งสัตว์พาหนะเอาไว้ข้างบนสิ" หานเซิ่นไม่สามารถหาคำอธิบายได้และตัดสินใจเลิกสนใจเรื่องนี้ เขาถือดาบเพชรขึ้นมาแล้วเรียกเหมียวออกมา พร้อมกับพุ่งเข้าใส่สิ่งมีชีวิตตัวนั้นในร่างของบลัดดีสเลเยอร์ หานเซิ่นและเหมียวร่วมมือกันต่อสู้กับมัน แต่พวกเขาก็ยืนระยะได้เพียงประมาณ 20 นาทีเท่านั้น ทักษะหอกของมันยอดเยี่ยมมากจนแขนของหานเซิ่นยังคงใช้งานได้อยู่ก็เพราะวิชาผิวนวลหยกและสพาร์ทิเคิล แม้แต่ชุดเกราะเลือดศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ยังพังทลาย หานเซิ่นไม่ลังเลที่จะบินหนีไปและเก็บเหมียวกลับคืนมา หากไม่มีเหมียว หานเซิ่นคงทนอยู่ได้ไม่ถึง 20 นาทีด้วยซ้ำ ด้วยปีกที่ช่วยเขาไว้ได้ทุกครั้ง หานเซิ่นจึงกลับมาสู้กับมันเป็นระยะๆ ตลอดทั้งสัปดาห์ "พี่ชาย มันไม่มีประโยชน์เลยที่จะทำแบบนี้ต่อไป ให้เราไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นดีไหม?" หลู่เว่ยหนานเห็นหานเซิ่นล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าจึงเริ่มกังวล แม้ว่าหานเซิ่นจะไม่ตาย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน ถึงแม้หานเซิ่นจะล้มเหลวอยู่เรื่อยๆ แต่เขาก็เริ่มเข้าใจทักษะหอกอันแปลกประหลาดของมอนสเตอร์ตัวนี้ ตอนนี้เขาสนใจในทักษะหอกมากกว่าตัวมอนสเตอร์เองเสียอีก หอกของมันไม่ได้แค่หมุนควงเท่านั้น แต่มันสามารถหมุนได้ทั้งตามเข็มนาฬิกาและทวนเข็มนาฬิกา เมื่อมันหมุนตามเข็มนาฬิกา อะไรก็ตามที่สัมผัสถูกมันจะถูกดีดกระเด็นออกไป แต่เมื่อมันหมุนทวนเข็มนาฬิกา อะไรก็ตามที่แตะต้องมันจะถูกดูดเข้าไปข้างใน สิ่งนี้คล้ายกับระเบิดหยินหยาง ซึ่งสามารถสร้างผลลัพธ์แบบเดียวกันได้โดยการผสมผสานพลังหยินและพลังหยางเข้าด้วยกัน เช่นเดียวกับระเบิดหยินหยาง การหมุนตามและทวนเข็มนาฬิกายังขึ้นอยู่กับการทำความเข้าใจจิตวิทยาของคู่ต่อสู้เป็นอย่างมาก ซึ่งคล้ายกับมวยขาวดำ มอนสเตอร์เลือดศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้แข็งแกร่งมากตรงที่มันสามารถใช้พลังหมุนวนได้อย่างถูกจังหวะเสมอ ซึ่งทำให้หานเซิ่นรู้สึกฉงน หานเซิ่นเป็นปรมาจารย์ในการหลอกล่อคู่ต่อสู้ แต่เจ้าตัวนี้กลับสามารถคาดเดาการเคลื่อนไหวของเขาและใช้พลังโต้กลับได้อย่างสอดคล้องทุกครั้ง "มันอ่านใจฉันได้จริงๆ งั้นเหรอ?" หานเซิ่นครุ่นคิด หลู่เว่ยหนานรู้สึกหงุดหงิดมากและพูดกับหานเซิ่นว่า "พี่ชาย พี่พยายามต่อไปเถอะ ผมจะไปล่ามอนสเตอร์ระดับกลายพันธุ์แถวๆ นี้ดู และจะลองหาดูว่ามีมอนสเตอร์เลือดศักดิ์สิทธิ์ตัวอื่นอีกไหม" ช่วงหลายวันที่ผ่านมา หลู่เว่ยหนานเห็นความพ่ายแพ้นับไม่ถ้วนของหานเซิ่นและตอนนี้เขาก็ถอดใจแล้ว ต่อให้มีคนช่วยเพิ่ม มอนสเตอร์เลือดศักดิ์สิทธิ์สองตัวนี้ก็ยากที่จะถูกฆ่า ด้วยความเร็วและพละกำลังของพวกมัน แม้แต่คนกลุ่มใหญ่ก็ไม่สามารถขัดขวางพวกมันจากการหลบหนีได้ หานเซิ่นเห็นด้วยและยังคงครุ่นคิดว่าทำไมมอนสเตอร์เลือดศักดิ์สิทธิ์ถึงมองทะลุความคิดของเขาได้ เขาคิดทบทวนถึงการต่อสู้ทั้งหมดกับเจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา และยิ่งมั่นใจมากขึ้นว่ามันสามารถมองเห็นสิ่งที่เขาสื่อออกมาจากใจ ไม่อย่างนั้นมันก็เป็นไปไม่ได้ที่มันจะตัดสินใจได้ถูกต้องทุกครั้งไป "ถ้ามันอ่านใจฉันได้จริงๆ การโจมตีธรรมดาก็คงไม่ได้ผล" หานเซิ่นคิดพลางลูบคางของตัวเอง หากเขาต้องการเอาชนะพวกมัน ทางเดียวคือต้องปกปิดพลังที่แท้จริงที่เขากำลังใช้งานอยู่ แม้มอนสเตอร์เลือดศักดิ์สิทธิ์จะมองทะลุใจคนได้ แต่อย่างมากที่สุดมันก็บอกได้แค่เป้าหมายของการโจมตี มากกว่าที่จะรู้ว่าพลังชนิดไหนจะถูกนำมาใช้ "เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายนั้น ระเบิดหยินหยางคือตัวเลือกที่ยอดเยี่ยม ในการจู่โจมครั้งเดียว พลังหยินและพลังหยางจะสร้างผลลัพธ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ซึ่งเหมาะอย่างยิ่งที่จะใช้จัดการกับมอนสเตอร์ตัวนี้" อย่างไรก็ตาม หานเซิ่นยังคงกังวล "น่าเสียดายที่ฉันเพิ่งจะเริ่มฝึกระเบิดหยินหยาง และยังไม่สามารถดึงศักยภาพของมันออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่" ในอีกสองวันต่อมา หานเซิ่นสู้กับพวกมันอีกหลายครั้ง และยิ่งมั่นใจว่ามันสามารถบอกได้ว่าเป้าหมายของเขาคืออะไร หานเซิ่นต้องเริ่มฝึกฝนระเบิดหยินหยาง ซึ่งเป็นวิธีเดียวที่เขาจะสามารถฆ่าพวกมันได้ด้วยตัวคนเดียว การมีคนมาช่วยเพิ่มไม่ได้ช่วยอะไรจริงๆ เพราะพวกมันสามารถหนีไปได้เสมอ ไม่ต้องพูดถึงว่าหานเซิ่นไม่ได้อยากจะแบ่งปันมอนสเตอร์เลือดศักดิ์สิทธิ์ที่แสนพิเศษเช่นนี้กับใครคนอื่น มันค่อนข้างง่ายสำหรับหานเซิ่นที่จะฝึกระเบิดหยินหยาง เพราะเขาสะสมจีโนพอยต์มาเป็นจำนวนมากแล้ว อย่างไรก็ตาม การสลับระหว่างพลังหยินและพลังหยางนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย หานเซิ่นได้รับประสบการณ์ในการสลับพลังระหว่างการต่อสู้กับพวกมันและมีความก้าวหน้าไปบ้าง ทว่าเขาก็ยังต้องใช้เวลานานกว่าครึ่งเดือนเพื่อที่จะเข้าสู่ขั้นแรกของระเบิดหยินหยางและใช้พลังเหล่านั้นได้อย่างถูกต้องเหมาะสม