บทที่ 104 — รัฐบริวารโดยพฤตินัย

สายลมชื้นจากอ่าวตะวันออกพัดกรรโชกหอบเอาไอเค็มของทะเลและกลิ่นคาวปลาปะปนกับกลิ่นไอฝนที่เพิ่งซาลง ท้องฟ้ายามเช้าเหนือเวลด์ฮอลม์ยังคงปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆาสีเทาหม่นดุจเศษเถ้าถ่านที่หลงเหลือจากเตาเผาโบราณ ทว่าที่ท่าเรือเกลือฝั่งตะวันออกซึ่งเคยเป็นเส้นเลือดใหญ่หล่อเลี้ยงเศรษฐกิจมืดของนครรัฐแห่งนี้ บรรยากาศกลับเปลี่ยนแปรไปจนแทบเค้าเดิมไม่ได้ เหล่าพ่อค้าเรือสำเภาและกรรกรขนของที่เคยคุ้นชินกับระบบมาเฟียเดิมของตระกูลวอร์น ต่างยืนมองความเปลี่ยนแปลงตรงหน้าด้วยสายตาระคนพิศวงและหวาดหวั่น ด่านตรวจศิลาที่เคยทรุดโทรมและเต็มไปด้วยการเรียกรับเงินใต้โต๊ะของทหารยามขี้ฉ้อในอดีต บัดนี้ได้รับการบูรณะใหม่ด้วยแผ่นหินแกรนิต…