บทที่ 105 — ผู้ปกครองหุ่น

เสียงสายฝนที่ตกลงกระทบหลังคากระเบื้องดินเผาของสภาแห่งเวลด์ฮอลม์เริ่มซาลงอย่างช้าๆ เหลือเพียงเสียงหยดน้ำที่ไหลเอื่อยลงมาจากรางน้ำศิลาโบราณและไอชื้นสีเทาหม่นที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือห้องโถงการประชุมใหญ่ กลิ่นอายของความชื้นแฉะและโคลนจากภายนอกผสมปนเปกับกลิ่นน้ำมันตะเกียงไขสัตว์และไม้โอ๊กเก่าแก่ที่เคลือบด้วยขี้ผึ้งหนาเตอะ บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่เต็มไปด้วยความตึงเครียดอันเข้มข้นที่แทบจะกรีดออกมาเป็นริ้วๆ ข้าราชการและขุนนางพ่อค้าที่ยังหลงเหลือรอดชีวิตจากมรสุมการกวาดล้างกิลด์เงาของตระกูลวอร์น ต่างนั่งเรียงรายอยู่รอบโต๊ะไม้รูปครึ่งวงกลมขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ใบหน้าของแต่ละคนซีดเผือดดุจค…