บทที่ 110 — ล่าผู้ว่าจ้าง

ไอหมอกเย็นยะเยียบของฤดูพิรุณยังคงแผ่ปกคลุมเหนือผืนหินและหลังคาลาดเอียงของนครเวลด์ฮอลม์อย่างไม่ขาดสายฝนเม็ดละเอียดร่วงหล่นจากฟากฟ้าหม่นทึมกระทบกับกำแพงแกรนิตสีเทาเข้ม เกิดเป็นเสียงซ่าเชื่องช้าก้องสะท้อนไปตามตรอกซอกซอยอันซับซ้อน กลิ่นเขม่าถ่านหินจากเตาหลอมในย่านช่างฝีมือฝั่งตะวันออกโชยมาปนเปกับกลิ่นดินโคลนชื้นแฉะและกลิ่นคาวเกลือจากท่าเรือแม่น้ำ บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความเหน็บหนาวและเปียกชื้นอันแสนหดหู่ ทว่าสำหรับชาวเมืองเวลด์ฮอลม์ในเช้าวันนี้ ความหนาวเย็นทางกายกลับถูกปัดเป่าด้วยกระแสความโล่งใจอันอบอุ่นที่แผ่กระจายไปทั่วทุกหัวระแหง หลังจากการล่มสลายของตระกูลวอร์นผู้คุมเงาทมิฬมานานกว่าสามทศวรรษ …