บทที่ 133 — กลับนครรุ่งอรุณ

สายลมหนาวพัดกรรโชกหอบเอาฝุ่นละอองสีทองจางๆ จากทุ่งหญ้าแห้งแล้งฝั่งตะวันตกเข้าปะทะกับโครงรถม้าไม้โอ๊กสีดำสนิทที่กำลังเคลื่อนตัวช้าๆ ไปตามเส้นทางตัดใหม่ มุ่งหน้าสู่นครรุ่งอรุณหรือออราลิส (Auralis) นครรัฐที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นมาไม่ถึงปี แต่บัดนี้กลับแผ่ขยายอาณาเขตและอิทธิพลออกไปกว้างขวางจนกลายเป็นจุดสนใจของทุกขั้วอำนาจในภาคกลางของทวีปเอลดราเซีย ภายในรถม้าที่ประดับประดาอย่างเรียบง่ายทว่าแข็งแกร่งด้วยการเสริมพลังเวทพรางกายระดับต่ำ เวอร์ดาน หรือในนามแฝง "แวร์" เอนหลังพิงเบาะหนังอย่างเหนื่อยล้า ดวงตาสีเทาหม่นดุจเศษเที้าถ่านทอดมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า ภาพเบื้องหน้าคือแนวกำแพงหินสีขาวพิสุทธิ์อันสูงตระหง…