บทที่ 158 — การติดต่อจากเงา

ลมหนาวพัดกรรโชกหวีดหวิวลอดผ่านช่องว่างระหว่างรอยต่อบานหน้าต่างไม้โอ๊กของห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสองของคฤหาสน์นอกเมืองเวลด์ฮอลม์ แสงเทียนสีส้มสลัวบนเชิงเทียนทองเหลืองสั่นไหวระริกสลับเงาน่ากลัวทอดผ่านกองเอกสารและแผนที่ภูมิภาคแดนใต้ บรรยากาศยามดึกสงัดเงียบเชียบปานป่าช้าร้าง ทว่าภายในจิตใจของเวอร์ดานกลับร้อนรุ่มและเครียดเปรี๊ยะประหนึ่งสายธนูที่ถูกดึงจนสุดหล้า สายลมพัดละอองไอเกลือและเกล็ดน้ำค้างแข็งบางระยับจากผืนน้ำทะเลสาบด้านนอกให้ปลิวสะบัดผ่านระเบียงหินทรายเข้ามาปะทะแนวผ้าม่านสีเขียวทึมหนาหนักสั่นกระพือเสียงดังพะเยิบพะยาบ สายตาสีเทาดั่งแผ่นเหล็กกล้าของจอมเวทเทพเจ้าเพ่งมองนิ่งไปยังแผ่นโต๊ะทำงานไม้เข…