บทที่ 159 — เงาที่ประชิดประตู

ลมราตรีเหน็บหนาวหวีดหวิวพัดกวาดหอบเอาละอองหิมะบางระยับปนไอหนาวเกลือจากทะเลสาบพัดกระหน่ำปะทะผนังศิลาภายนอกคฤหาสน์ชานเมืองเวลด์ฮอลม์ แสงแดดลอยต่ำลับขอบฟ้าไปนานแล้ว เหลือเพียงผืนฟ้าดำมืดสนิทราวกับน้ำหมึกไหลนอง บรรยากาศภายในห้องนอนมืดสลัวสั่นไหววูบวาบเมื่อผลึกสื่อสารทองแดงของคาสเทลส่องประกายแสงสีครามจัดสลับแดงเข้มสะท้อนผนังห้อง จอมเวทเทพเจ้าเวอร์ดานก้าวเดินจากเงาสลัวเข้าประชิดโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็วร้อนรน ปลายนิ้วแตะผิวโลหะกลไกเพื่อรับสารส่งผ่านกระแสจิตวิญญาณระดับลึกจากนครรุ่งอรุณที่อยู่ห่างออกไปร้อยลี้ “นายท่าน... สถานการณ์ใต้วิหารนครรุ่งอรุณออราลิสเกิดความแปรปรวนร้ายแรงยิ่งแล้วครับ!” เสียงของคาสเท…