บทที่ 183 — ทางลงสู่ก้นบึ้ง

เสียงบดเบียดของแผ่นหินทรายขนาดยักษ์ดังครืนครั่นสะท้านสะเทือนจากส่วนลึกของพื้นปฐพี ฝุ่นละอองสีส้มเหลืองที่จับตัวหนาแน่นอยู่บนกำแพงโบราณของป้อมศิลาลอยทรายพรั่งพรูร่วงหล่นลงมาดั่งสายฝนสีขี้เถ้า ลมพายุร้อนระอุภายนอกยังคงหวีดหวิวสอดแทรกเข้ามาตามรอยแตกของหินผา ทว่าในเวลานี้ สายตาของทุกคนในคณะเดินทางต่างจับจ้องไปที่จุดศูนย์กลางของแท่นวิหารประธาน ซึ่งแผ่นศิลาสลักลายอักขระอัสนีเทพค่อย ๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้า ๆ กลไกเฟืองเหล็กกล้าโบราณที่ปราศจากสนิมเกาะกินเนื่องจากได้รับการปกปักษ์ด้วยเวทมนตร์ยุคทองส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำสะท้อนก้อง มันคือปากทางที่ทอดดิ่งลงสู่วิหารประธานหลักใต้ปฐพีลึกอันมืดมิดและเงียบสงัดมานา…