บทที่ 184 — ผู้ปกปักษ์ในเงามืด

ความมืดมิดใต้มหาสมุทรทรายนั้นหนาวเย็นและทึบตันราวกับก้อนดินเหนียวที่เปียกชื้น แม้เบื้องบนจะเป็นทะเลทรายซาห์ราอันร้อนระอุจนแทบจะละลายผิวหนัง ทว่าเมื่อคณะเดินทางก้าวลึกลงมาตามอุโมงค์ศิลาใต้ดินที่ลาดชันลงสู่ก้นบึ้งของมหาวิหารโบราณ อากาศกลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นเยือกที่เสียดแทงกระดูก กลิ่นอายของฝุ่นหินนับพันปีลอยอบอวลอยู่ปะปนกับกลิ่นกำมะถันจาง ๆ ที่ระเหยขึ้นมาจากรอยแยกของแผ่นดิน เสียงฝีเท้าของอูฐและเสียงล้อเกวียนครางเอี๊ยดอ๊าดดังสะท้อนก้องไปตามผนังถ้ำศิลาบะซอลต์สีดำสนิท ซึ่งถูกสลักเสลาด้วยลายเส้นอักขระโบราณที่เลือนรางจนแทบมองไม่เห็น เปลวไฟจากคบไฟหลายสิบดวงที่เจ้าหน้าที่และคนงานถืออยู่กวัดแกว่งไปม…