บทที่ 209 — สาส์นลับสงครามกลางเมือง

พายุหิมะขั้วโลกเหนือกำลังกรีดร้องระงมผ่านยอดเขาหินทรายและป่าสนสีหม่นของราชอาณาจักรคาลริก เสียงเกล็ดน้ำแข็งแหลมคมนับล้านเสียดสีกับค่ายหลักทหารหินทมิฬ (Black Stone Encampment) ดังเกรียวกราวราวกับฝูงศิลาบินได้ที่ไม่มีวันหยุดพัดกระหน่ำ สายลมเย็นยะเยียบหอบเอาความหนาวเหน็บระดับเยือกแข็งกระดูกโชยผ่านรอยแยกของกระโจมหนังหนาหนัก ทหารห้าสิบนายที่ยืนเฝ้าเวรยามต่างยืนแข็งทื่อประหนึ่งรูปสลักเหล็กกล้า ไอน้ำขาวหนาทึบพวยพุ่งออกจากหน้ากากหมวกเกราะเหล็กทุกครั้งที่พวกเขาผ่อนลมหายใจ ร่างกายอันสั่นเทาอยู่ใต้เสื้อคลุมหนังหมีเปียกชื้นของพวกทหารสะท้อนถึงสภาวะที่ดินแดนเหนือแห่งนี้กำลังเผชิญ—มันมิใช่เพียงสงครามระหว่างสอ…