บทที่ 257 — การบุกวิหารนิรภัยใต้เมืองหลวง

สายลมเหมันต์ยามรัตติกาลยังคงกรีดร้องสะท้อนผ่านยอดหอคอยศิลาของพระราชวังศิลาแก้ว (Glass Stone Palace) แห่งราชอาณาจักรทหารคาลริกภาคเหนือ ทว่าลึกลงไปภายใต้ฐานรากที่ฝังตัวอยู่ใต้ชั้นหินแกรนิตหนาหนักและดินเยือกแข็งกลับเงียบสงัดราวกับสุสานโบราณที่ถูกทอดทิ้งลืมเลือนไปจากกระแสธารแห่งกาลเวลา ทางเดินใต้ดินของคลังหลวงใต้วังหลวงแห่งนี้ทอดยาวคดเคี้ยวประหนึ่งเขาวงกตที่ไร้จุดสิ้นสุด ผนังศิลาสองข้างทางสร้างขึ้นจากหินบะซอลต์สีดำมะเกลือซึ่งสลักลายหยาบๆ ของชาวคาลริกเพื่อค้ำจุนโครงสร้างไม่ให้ถล่มลงมาตามแรงกดทับของมหาปราสาทเบื้องบน ไอความชื้นแฉะและกลิ่นดินเกลือโบราณโรยตัวหนาแน่นอยู่ในความมืดสลัว มีเพียงแสงไฟสีนวลจา…