บทที่ 301 — เศษเหรียญเทวะกับเศษชีวิตที่ปลิวหาย

ลมทะเลทรายที่พัดผ่านช่องเขาหินสีแดงแห้งแล้งในเขตรอยต่อของหุบเขาแห่งสุสานเทพ (Valley of the Divine Tombs) หอบเอาความเหน็บหนาวที่ผิดธรรมชาติมาด้วยเสมอ แม้ว่าดวงอาทิตย์สีเหลืองหม่นสลัวจะลอยเด่นอยู่เหนือท้องฟ้ายามบ่ายอันห่างไกล ส่งแสงแดดแผดเผาจนผืนดินทรายแตกระแหงเป็นลายแทงธรรมชาติทอดยาวไปตามแนวลึกของหุบเหวเบื้องล่าง ทว่ากระแสละอองทรายสีแดงเข้มที่ปลิวหมุนวนข้ามยอดผากลับไม่มีไออุ่นของดวงอาทิตย์ในฤดูร้อนหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันกลับเป็นความเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูกที่แผ่ซ่านออกมาจากเบื้องลึกใต้แผ่นดินปฐพี รอยต่อของมิติที่ปริร้าวและซากปรักหักพังอันผุพังของสถาปัตยกรรมยุคทองแห่งอัสนีเทพ (Astnidev Go…