บทที่ 309 — แสนดับ ณ ปลายหน้าผา

สายลมพายุทะเลทรายกวาดกรรโชกขึ้นสูงปะทะขอบผาชันชันอย่างโหดเหี้ยมรุนแรงในวิกาลคืนวันที่ ๖๔ บนยอดผาสูงชันซึ่งเป็นพิกัดจัดตั้งแท่นควบคุมกระจกเงาสวรรค์ฉายเทวะของศาสนจักรแคว้นใต้ อากาศภายนอกหนาวเหน็บยะเยือกจนจับขั้วหัวใจและเต็มไปด้วยไอดินปืนผสมกลิ่นกำมะถันเจือจางที่ลอยโชยมาจากแนวเหมืองแร่ร้างด้านล่าง แสงแดดของวันใหม่ยังไม่ทันปรากฏ มีเพียงแสงสีครามเรืองรองบางเบาจากกระจกเวทมนตร์ลอยฟ้าที่สาดส่องลงมากระทบแนวแท่นหิน อัศวินเทมปลาร์ระดับสูงทั้งสิบห้าคนในชุดเกราะเหล็กกล้าประดับลวดลายดวงสุริยันสีทองคำสลักลวดลายเวทมนตร์ ยืนล้อมรอบอ่างศิลานำทางเพื่อส่งผ่านพลังงานมานาธาตุแสงประคองระดับเลนส์สะท้อนแสงบนท้องฟ้า อุ…