บทที่ 310 — แท่นบูชาแกนกลางกับวจนะแห่งอารุณ

ความเงียบสงัดที่เกาะกุมรอบตัวขบวนรถม้า R9 ยิ่งทวีความยะเยือกเข้มข้นขึ้นในทุก ๆ กิโลเมตรที่พวกเขาก้าวลึกเข้ามาสู่ส่วนในสุดของหุบเขาแห่งสุสานเทพ (Valley of the Divine Tombs) ท้องฟ้าเบื้องบนถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆหมอกทรายหนาทึบสีส้มอมเทาที่บดบังแสงสุริยันจนเหลือเพียงความสลัวรางประหนึ่งราตรีกาลชั่วนิรันดร์ ทว่าในผืนแผ่นดินเบื้องล่าง เส้นสายมานาสีทองบางเบาที่เคยกะพริบถี่ต่ำอยู่ใต้เนินทรายบัดนี้กลับยกระดับและประสานเชื่อมโยงกันอย่างเป็นระเบียบ ทอดยาวตรงเข้าสู่ศูนย์กลางหุบเขาซึ่งปรากฏลานหินแกรนิตสีขาวเทาทรงกลมขนาดยักษ์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว้างขวางกว่าสองกิโลเมตร ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางดงหินทรายผุกร่อ…