บทที่ 340 — คำเตือนจากอนาคต (ความตระหนกครั้งใหญ่)

ความสลัวรางของควันสีเทาและไอน้ำแข็งย้อยที่ละลายจากเพดานหินอ่อนขาวอบอวลไปทั่วห้องโถงประธานวิหารแก้วทมิฬชั้นในหลังจากที่ร่างของผู้พิทักษ์อัสนีศักดิ์สิทธิ์สลายดับลงไป กระแสไฟฟ้าสถิตอ่อนๆ ยังคงส่งเสียงแปะๆ เล็กน้อยตามแนวเศษซากเสาสัมฤทธิ์สิบเสาที่หักโค่นล้มระเนระนาด กลิ่นโอโซนฉุนกึกคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นไอความเย็นจัดที่ตกค้างจากการปะทะกันของมนตราอันทรงพลัง คาเอลิธ (Caelith) ยืนอยู่ท่ามกลางเศษหินและฝุ่นละออง เสื้อเกราะคริสตัลมานาสีเงินยวดยุคโบราณบัดนี้แตกร้าวและหม่นแสงลงไปกว่าครึ่ง ทวนสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ในมือขวาของเขาปักลงบนพื้นหินอ่อนขาวนวลเพื่อประคองร่างอันโรยแรง ดวงตาสีขาวจ้าไร้รูม่านตาจับจ้องเขม็งผ…