บทที่ 341 — พิกัดที่รั่วไหล

เสียงล้อเกวียนบดเบียดไปตามเศษหินและรากไม้แห้งกรังของป่าสนสีเทาดังเอี๊ยดอ๊าดอย่างต่อเนื่อง ขบวนเดินทางพรางมานา R9 เคลื่อนตัวฝ่าสายหมอกยามค่ำคืนของดินแดนตะวันตกอย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ รถม้าแต่ละคันถูกลงอักขระปิดกั้นเสียงและพรางแสงสีเงินยวดด้วยเวทมนตร์ระดับสูง ทว่าสำหรับเวอร์ดาน (Verdan) ที่นั่งอยู่ภายในตู้อบสมุนไพรของรถม้าศึกคันหลัก ความเงียบสงัดภายนอกกลับไม่ได้ช่วยให้จิตใจของเขาพบกับความสงบเลยแม้แต่น้อย เขานั่งคุดคู้กุมมือตัวเองแน่นอยู่ภายใต้เสื้อคลุมฮูดสีเทาหม่นตัวหนา แววตาจ้องเขม็งไปยังแสงสลัวของตะเกียงน้ำมันมานาธรรมชาติที่สั่นไหวเบาๆ ตามแรงสั่นสะเทือนของล้อเกวียน คำเตือนสุดท้ายขอ…