บทที่ 345 — ความหลงผิดในศาสนจักร

สายลมราตรีหวีดหวิวพัดผ่านช่องแคบหุบเขาศิลาครามอันเยือกเย็น ละอองหมอกสีเทาจางลอยเอื่อยเข้าปกคลุมทั่วบริเวณค่ายพักแรมชั่วคราวของขบวนคาราวานรถม้า R9 เสียงเปลวไฟจากกองฟืนที่แผดเผาไหม้ดังปะทุเป็นระยะ ส่องแสงสีส้มอมแดงวูบวาบกระทบกับแนวผนังหินผาสีน้ำเงินเข้มรอบด้านที่สูงชันชันช้อนราวกับกำแพงคุกตามธรรมชาติ ท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงัดและหนาวเหน็บนี้ เวอร์ดาน (Verdan) ในคราบของนักผจญภัยนามแฝง "แวร์" ยืนพิงเสาเกวียนไม้ผุพังอยู่ใต้เงาขมุกขมัว มือทั้งสองซุกอยู่ใต้แขนเสื้อคลุมสีเทาหม่นอันแสนธรรมดา ทว่าดวงตาสีม่วงเข้มภายใต้หมวกฮูดกลับยังคงเบิกกว้างและจ้องมองประกายไฟอย่างวิตกกังวลสะกดกลั้นความตื่นตระหนกขีดสุ…