บทที่ 91 — เลือดเย็นในห้องประชุม

ท่ามกลางความเย็นเยียบของสายหมอกหลังพิรุณที่เพิ่งขาดสายในนครรัฐเวลด์ฮอลม์ โถงประชุมสภากลางอันโอ่อ่าและเก่าแก่อายุร่วมสองร้อยปียังคงหลงเหลือไอชื้นแฉะที่ซึมลึกอยู่ในทุกอนูของแผ่นหินแกรนิตสีเทา กลิ่นของเนื้อไม้โอ๊กโบราณที่อมน้ำและน้ำมันไขสัตว์ราคาต่ำจากโคมระย้าเหล็กกล้าที่ห้อยระย้าลงมาจากเพดานโค้งสูง ส่งกลิ่นอับทึบอวลไปทั่วทั้งห้อง ก้องสะท้อนด้วยเสียงสายน้ำครำที่ไหลจ๋อมแจ๋มอยู่ใต้พื้นหินผ่านระบบระบายน้ำโบราณที่ทรุดโทรมลงไปตามกาลเวลา คราบเขม่าสีดำจับตัวหนาแน่นอยู่ตามขอบหน้าต่างกระจกสีหม่นหมองที่สะท้อนแสงสว่างสลัวรางของยามเช้าอันเหน็บหนาว บนโต๊ะไม้โอ๊กตัวยาวรูปครึ่งวงกลมอันเป็นที่ตั้งของสมาชิกร่วมสภ…