บทที่ 92 — บุกคลังเงา

ความมืดมิดที่กลืนกินห้องใต้ดินลึกใต้โกดังเกลือฝั่งตะวันออกแห่งนครรัฐเวลด์ฮอลม์นั้นไม่ใช่ความมืดธรรมดา มันเป็นความมืดที่อับชื้นและหนาเหนอะไปด้วยละอองเกลือเข้มข้นที่ซึมผ่านรอยแตกของพื้นหินแกรนิตเบื้องบน ผสมผสานกับกลิ่นสาบโคลนแห้งกรอบและน้ำทิ้งสกปรกจากคลองส่งน้ำที่ไหลผ่านใจกลางนครรัฐ เสียงหยดน้ำตกลงกระทบผิวน้ำขังสะท้อนก้องแผ่วเบาเป็นจังหวะเชื่องช้าราวกับเสียงนับถอยหลังของเครื่องจับเวลาโบราณที่ไม่มีวันเหนื่อยล้า ในเงาสลัวที่ส่องสะท้อนจากตะเกียงมานาขนาดพกพาที่ถูกปรับแสงให้หรี่ต่ำจนสุดจนเหลือเพียงประกายแสงสีส้มหม่นดุจถ่านไฟใกล้สลาย ไกร์ฟอนก้าวเดินนำหน้าคณะปฏิบัติการด้วยฝีเท้าที่เบาเงียบงันดุจขนนกที่…