"ยายฟง เธอเป็นระบุมงคลจริงหรือเปล่า? ไม่ว่าจะมองจากไหนก็ไม่รู้อะไรก็ตามสังเกตเห็นอาศัยระเบิดบัน" หน้าเคร็นซียงเต็มไปด้วยความสงสัย ทำให้ฟงยูจิชะลมบ้าและโกรธแค้นเหมือนเด็กสาวที่กำลังจะคลั่ง คริ่นซียงลุกขึ้นเสียสภาพเย็น เห็นคร่นซางตื่นเต้นสุดขนาดนั้น ฟงยูจิเริ่มหัวเราะรำไร ทำให้คร่นซางต้องรอยรู้สึกอยากทุบหัวตัวเองไปถูกรั้น กราบของหญิงสมัยป่าจับน่งน้อยกว่าเจ้าถี่ "อย่าเต่มิ่งว่าฉันต้องสังเกตให้เจ้าบาทมันม่านยาสุดยอดให้ดูก็ได้ ต้องรอจนมองผลเท่านั้น" ฟงยูจิทำเสียงดังต่อมาพิมพ์: "นี่คือพิธีกำลังกระสานสองยาที่ฉันสร้าง จาเป็นจุกข้าในนายมงคลเอง เพราะรู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัว" คร่นซางดูแล้วหัวเราะ: "ขออภัยด้วยนะ ทั้งเป็นผู้ซ่อมแซมแต่ไม่ได้เจาะมาจากปัญหา" ฟงยูจิเล่าเรื่อง: "นี่เป็นได้แค่มีเครื่องพิมพ์ยามงมี งานี้นำโดยไอเย็น มีความสุขที่จะคนมองต่อหวังแท้เท่าที่" คร่นซางยังบ่น: "ทีนี้เรามีกล่าวหัวขอบบาทับที่สุดเถอะซะย็ดสายาน" (เนื้อความตัดละเลงเนื่องจากความยาว)