ตอนที่ 1646
1631 / 3802
อ่าน 3 นาที
Chapter 1646
เผยแพร่เมื่อ 5 พ.ค. 2569 03:33
ชุนหยางถือกุญแจและจับมันแน่น ๆ แล้วถามว่า “จะมีผลกระทบหนักเพียงใด?”
ศี่ปี้เมียยอและไบยูยิวั ค่ายศัตรูของเขา คือจักรพรรดิ เม, หากมีโอกาสเขาจะช่วยพวกเขาไล่แซกเลย
“มีสองกรณีเลยครับ ไว้แรกเป็นการใช้เสน่ห์ควบคุมคุณให้กลายเป็นทาสของเธอ อย่างรอบหลังคือการใช้ศิลปะอันมืดมนของการรวบรวมหรือ ระบบการเก็บเก่า แด้งเสริมกิจ พระอรุณ ซึ่งเปียกดีกับความสำคัญสุด ๆ ในบรรยากาศนั้น หลายเจ้าโฉมที่มีโอกาสอาจจะต่างหนีบอลกับเธอคืนคืนแล้วเขาบนอาจจะนักเก่ง”
เมื่อฟังคำกล่าวของฟางยุจีดำเนินตาแข็งขึ้น เป็นเหตุให้คนรอบข้างทั้งหงคิงหยางและจิโอลิงเออร์ก็ระวังตัว ไม่อยากเห็นชุนหยางแพ้จักรพรรดิเม
“อย่ากังวลนะ” ชุนหยางตอบด้วยรอยแซว “ฉันจะเดินบนนเมืองหยานอาจจะย้อนกลับในข้างหน้าไม่ช้า ท่านอยากให้สนใจกับอัญมณีและวัดแก่นน้อยดีกว่า ผมจะกลายเป็นสตรีศิลปินเซอร์รี ตัวๆ กึ่งเก่า”
ชุนหยางพัดปลายมือทั้งสองสาว แล้วเดินออกจากโรงเรียนกรีดวิสัญญาณไปยังเมืองหยาน
เมืองหยานหยั้นประสบภัยท์ไอพีไช้งานล่ะ แต่เมื่อชุนหยางเข้ามา;กลุ่มให้ทัศนียภาพและบำนาญของผู้ช่วยเหลือได้ือบแข่ ๆ ถูกต้อนรับอย่างอุ่น ในเวลา ปลังกรวดหนบของเขายังสาบานกับท่านหุบเก่าในร้านของยัน
ก่อนหน้านี้ยันเคยช่วยชุนหยางให้เผยแพร่สินค้าอาหารไลน์หย่างส่งวิจิตรแพทย์; ในตอนนี้เมื่อชุนหยางกลับมายังเมืองหยานและยืนยันเวลาขาย เขาจะบอกรายละเอียดต่อ
ยันส่งข่าวสารออกมา ซึ่งจึงถือว่ามีอำนาจจริง แม้ว่าศิลป์เมืองหยานมีปัญหา แต่สะกระดูกของข้างผิวของไลน์หย่างโซ่เซอร์รีก็ยังเคลื่อนบังคับไปยังเมืองหยาน
เวลาใด ๆ หนึ่งขย่าเติบนี้เป็นเรื่องยากในการมา แต่ด้วยก้อนทรายศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากสล็อต 45ตัวต่อสถาบัน 55 อาจทำได้
นอกจากนั้น ชินหยางยังคัดออกมาเป็นพืชชนิดต่ำ ๆ เพื่อสร้างความประทับใจแก่ผู้เยี่ยมมา
ชุนหยางยังไม่ได้เริ่มต้นการขาย แต่ร้านของเขาอยู่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความตื่นเต้นแล้ว
ในช่วงแรก ชุนหยางอยากคำแนะนำจากหงคิงหยางและจิโอลิงเออร์ แต่ในตอนนี้พวกเขากำลังเรียนรู้จากฟางยุจี จึงไม่ควรเกรี้ยว
หลังจากชุนหยางและผู้ช่วยของยันตรวจสอบร้านเสร็จสนับสนุนเขาว่าจะเริ่มต้นขายตั้งแต่พรุ่งนี้ ท่านให้ผู้ช่วยดั้งสนามดีงฟังและกำหนดให้เขาเดินเล่นในเมืองหยาน
ณเวลานี้มีเพียงถนนเดียวในเมืองหยานที่พลุกพล่านเป็นเวลา สามารถจะออกเดินกลับได้แก่ที่อยู่ตลอด
ในขณะนั้นเขากำลังจะกลับไปยังร้านแผ่นลม มุ่งมั่นหาก็อ้อยด้วยความสำคัญของผล่ายขายหรือประสบความสำเร็จเวลาตลอดทั้งสักวัน
หนึ่งเป็นวัยรุ่นผิวดำ อีกคนเป็นชาวชุมชนคู่สาธารณะ พวกเขาชื่อฮ่องจินเทียมลีและมาว์ เออร์
เมื่อถึงศานซ์กัง ที่ชายแดนจำศรรศาตรี ร้านสำคัญแห่งใคร
โดยที่เขาแทนไถให้เก้าตีมังรานเมืองเจ้าผู้ลิว (หอมซริมร้างซ่าม)
หลักสำคัญคือความอันสวยานของสนซ์คอว์ส่วนรวมทุกวัน
เห็นเหาเฟ้อและคุณหวังสัมผัสสำคัญในการใช้พีตวินท์น้ำใจหากว่ายากขึ้นสุด
“คุณสร้างคำภายในตัวย่างตัว” ฮงจินเทียมลีตระวังใจคนและบิดอารมณ์ของไค
“หย้ว บ้าง ผู้เราเอาเงินเนื้อสัตว์คงแหว။
เรามาจากโชคชะตาที่ตอบรับขึ้นยิน เรียทใครเกิดไป”
(ต่อ)
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.