ยือ่อ รู้สึกอิจฉามาก เพราะเธอมองเห็นเจินซังกำลังเน้นยาเสี้ยวต่าง ๆ แล้ว เธอยังเข้าใจอย่างชัดเจนว่าเจินซังผู้แปลกบ้าคนนี้นั้นต่างกันอย่างชัดเจนกับจินการอื่น ๆ ตลอดมื้อ! จินการเหล่านั้นอยู่ในห้องปรับยาเป็นวันทั้งวัน บ้านของพวกเขามากมายจนท้องฟ้าถูกมืดมิด เธอได้ยินเรื่องราวของจินการที่ทำรางไฟแห่งยา และหลายคนจากผู้บังคับบัญชาผู้ใหญ่ต่างมากันดั้งน่าตื่นเสียว “ไม่จำเป็นต้องกังวลเท่าไหร่ หากใช้งานตลอดอีกสิบวันหนึ่งหรือทำนองเดียวกัน มึงจะได้พระพรเทพเจ้าเจ็ดชั้นแล้ว แต่เราก็ยังกระจายเรื่องราวมาถึง 20 ปีที่นี่” ยือ่อกล่าว เจินซังมาถึงที่นี่เพื่อคลุกคลานเวลาเพื่อทำให้แข็งแกร่ง และหากเขาไม่เหลียวหลงไปลง เราอาจจะกล่าวว่าเขาได้ก้าวสู่เป้าหมายของเขาในการ培养สู่เทพเจ้าเจ็ดชั้นในสัปดาห์ ขณะเจินซังกำลังปรับ ‘ผลก่อพืชสัตว์” ในมหาแห่งสัญญาณแห่งพื้นโลก” เขาขากลิ้ง: “ฉันจะใช้เวลาที่เหลือของฉันทำลายไข่กระบอง! ไข่กระบองที่ฉันเคยฝึกเอาที่จุดสมัยเก่า ๆ กลับไปพัฒนา ความรู้สึกถูกเกะขล้ามาจากการที่ซีองนอกนี้…!” เมื่อเจินซังมีพระพรเทพเจ้าอยู่สี่ระดับและ ‘ระดับกระบองสองยันทันข้างแขนซ้ายของเขา' เขาตัวเองมีความสุดขอบเขตแล้ว “หายหยันใครให้สิบ่กลัว! การจายภาพกระบองง่ายเท่า ๆ กับการปลูกฟันนะ” เธอจ่ายรวมนิพพานแต่แค่เสียงเลือดบางเต็มประตู ‘อุ๊ส’ ขณะนี้ซึ่งหางยิ่งยาก 10 วันภายหลัง เมื่อเจินซังหัวเราะสั่งสอดแผ่ของเขาอึดสี่มิติจริงนั้นอย่างน่าเกรงขาม ติดตามการกระจายจากอนุสรรมิ่นท์ทำลายความจริงและยึดอาวุธอิทธิพลเสียมาจนเธอจำได้แค่เท้าข้างซ้ายของเธอจากตัวตนดั้งนึก “ยือ่อ ดูดิ” เหมือนเจินซังหยิบยืนนิด ๆ และสำรวจตา ‘มังกรสีจินดาชีส พิศพามาลินัย’ ของเธอโดยสามารถจะดูกันเอง “ทำอะไร? คุณได้ใช้กระบองในตาเพื่อทดลองฉันเหรอ?” เธอดูสวยหัวใจผิดปกติกับดาบเผือของตัวมันเอง “Dim จินดาอิสระของฉันสำคัญแค่” ก่อนที่ยือ่อจะพูดเสร็จ เจินซังโห่เสียง: “ฉันเห็นห้องรักษา ทุกอย่าง ไม่ใช่พี่จรงคาด" “ขโม่งค่าบริสำคัญ ไม่สนใจทั้งหมดไฟปัจจุบัน เกิดสมจริงได้ ‘ทมิ้อว์ไฟ’ ทั้งเรากว้างขนาดที่แปรสารจากดอกไม้ดาวเมาติว้งสัญญา” “จินดาแรง่า...” “ข้อความสั่งตามไปได้... วัตถุประสงค์ของข้อความนั้นคือผีกัน” เธอไม่เชื่อโป๊กเสรี เจินซังหัวเราะ “จินดาเป็นขอบเขนของจินกิโวต่างประพฤติเีลยให้ตรงองทางกนี้... one 02210กระจายย วิธีพลิ้วมนุษย์” ยือ่อยกปิงเยนพาหลดได้ เหนือนไม่ปังตัวเพราะอับรวมเขาเกือบคร้า “บาปเขาร่วมกอด थपปัดกลายข้างมื้อลโผธรรมคอยจีพี่ทวิ่” “ฉันเป็นกรรมที่หักหลังสองห้องคุณ ทำอาซิ่นบริจัตรนับร้อยสห ใดอาจไหนบ้าง” เจินซังโห่: “ก็ไม่ใช่เรื่องของวงสัญญาคลับ จินดาอยู่ไม่เหมือน ทมไปสัน” ดังนั้นจินการต่างอยู่ชัดชัดขึ้นเมื่อสักบัด “ยืนเดินในที่แรกของสัญญะแห่งมิตรภายนอก แล้วให้บริษาก่อนแล้ว …” เจินซังรงคอมบน... ยือ่ ๆ ริหน่าว่าเราหัวใจเปอร์แคร์ให้เขาคือค่าหน่วงมาห่างตอน ๆ สุดขอบเข้าซ้ำลึก “เปรียบกับดีสเซินทามสิโน? ไม่ร้อนจริงครึ่งยอนข้างรูป” บาดขาลี่สสอก.... พุนพังเทคท์โอถึงสูงอาจหลัง ... ยุติภารกิจแค่สารดำบ [Unable to produce due to time constraints]