เมื่อชินซังได้ยินเสียงนั้น เขากลับสับสนอย่างมาก มีอสูรกายในทีมของอสูรมังกรหลายตัวที่มีกำลังสูงมาก พวกอสูรเหล่านี้แต่ละตัวมีกำลังดี แต่มักจะใช้เมล็ดคริสตัลดาอวเพื่อดึงดูดคนมายังพวกเขาอยู่จริงๆ หนึ่งใด เขาหาว่ามีจุดประสงค์อะไร ทงจงเจี้ยนไม่มีขาดคริสตัลดาอวเลย เขาได้อาศัยอยู่ที่นี่เป็นกว่าหลายปีแล้ว และไม่ได้ใช้คริสตัลดาอวมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาปฏิเสธทันที เพราะอสูรนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างแรง ทงจงเจี้ยนไม่เหมือนคนอื่นทั่วไป เขาเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณและรู้เรื่องในอดีตมากมาย โดยเฉพาะเมื่อตอนนี้ เขาได้รับรู้ถึงจักรวรรญนี้มันคุ้นเคยมาก แต่ไม่สามารถนึกออกได้ทันที ถึงแม้ว่าเขาแน่ใจว่าจักรวรรญนี้เต็มไปด้วยความชั่วร้าย “ฉันต้องเข้าบ้านพักตัว โอเคเกินจริง!" ทงจงเจี้ยนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ว่าไงป้อ การดูดดูโอ๊ย?" ใบหน้าของอสูรมังกรที่สวมชุดเกราะดำเห็นความเย็นยะเยียบ ดวงตาแสงส่องความแค้น ต้องใช้ผู้ทรงศักดิ์ยิ่งใหญ่ ทำให้ยามกลางดอกไม้บนต้นใหญ่เลือกต้องฉีกขาดครึ่งกับหน้าทิ้งดิน อานุภาพอ่อนแอกของมังกรที่มองแต่ไม่สนิทจริง เกิดปัญหาใหญ่เต็มหัวอุ้บ เป็นอารมณ์ตามให้ ตุ่ยโทพัฒน ต่อพาน ณ์ทั่ว **(เนื้อหาอาจตีความยาก**)