บทที่ 3100 ถึงแม้เผ่าขั้นเวทโลกพิภพจะได้รับพรให้มีอายุขัยที่ไม่มีที่สิ้นสุดจากธารานานาธรรม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะไม่มีวันตาย หากเผชิญกับสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่า ก็ยังอาจถูกฆ่าได้ ดังนั้น เมื่อพวกเขาสัมผัสได้ถึงอานาจาที่น่าเกรงขามของเผ่าออร์คฟ้าดินเดิม ปฏิกิริยาแรกที่เกิดขึ้นคือการหนี ไม่เช่นนั้นแล้ว ส่วนมากคงจะล้มตายกันอยู่ ณ ที่แห่งนี้ “เฉินไฉ่? อยู่ที่ไหน?” ฉู่เฟิงตะโกนดังลั่น เฉินไฉ่หายสาบสูญไปแล้ว และเขาเองก็ไม่ทันสังเกตเห็น “คนนี้เกิดอะไรขึ้นหนอ?” ฉู่เฟิง阖目凝神，试图循迹感应，看能否捕捉到เฉินไฉ่ แต่ผลลัพธ์กลับว่างเปล่า “ลืมเขาไปก่อน เราไปก่อนเถอะ เขาคงหนีไปแล้ว มีศัตรูมากมายในป่าธารานานาธรรม” เฟิ่งเค่อเอ๋อร์พูดขึ้นมา “เราจะตามหาเขาอีกทีในภายหลัง” ฉู่เฟิงไม่ได้ใส่ใจ เพราะเผ่าออร์คฟ้าดินเดิมกำลังเข้าใกล้ หากไม่หนีไป ครั้นพวกมันมาถึง เขาจะตกอยู่ในอันตราย เฟิ่งเว็บนนอเวล.คอม “ไปกันเลย!” ฉู่เฟิงบันดาลพลังอวกาศ-กาลเวลา เตรียมจะกดกระแสทางไกลเพื่อหลบหนี เขาสามารถเทเลพอร์ตสำเร็จ แต่แล้วก็ปรากฏในสถานที่ที่เขาไม่อยากไปเลย “ไม่ดีแล้ว!” สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนขรึม เมื่อไรก็ตามที่ติดสถานการณ์เช่นนี้ มักหมายความว่าทางอวกาศถูกใครบางคนปิดกั้น ใครก็ตามที่มีฝีมือระดับนี้ ย่อมเป็นฝีมือสูงมหาศาล เขามองไปรอบข้าง ปรากฏว่ายังอยู่ในป่าธารานานาธรรมเช่นเดิม “เด็กมนุษย์ เจ้าสามารถใช้พลังอวกาศ-กาลเวลาได้ ไม่เลวเลย! หากข้ากินเจ้าเข้าไป พลังอวกาศ-กาลเวลาของข้าจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน แล้วข้าจะได้ออกจากสถานที่อัปมงคลแห่งนี้ ฮ่าฮ่า…” เมื่อฉู่เฟิงได้ยินเสียงหัวเราะแฝงด้วยความชั่วร้าย เขากดกระแสทางไกลทันที ครั้งนี้เช่นเดียวกับก่อนหน้า เทเลพอร์ตสำเร็จ แต่เขาก็ยังอยู่ในสถานที่เดิม ผู้ที่สามารถทำเช่นนี้ได้ ต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่าพื้นที่กักขังเสียอีก “เจ้าเป็นใคร?” ฉู่เฟิงตะโกนด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ออกมา!” เขามั่นใจว่านี่คือเผ่าออร์คฟ้าดินเดิม เพราะเผ่าออร์คฟ้าดินเดิมเป็นที่รู้กันว่าชอบกินคน “ข้าออกมาแล้ว又如何 เจ้าคิดว่าจะหนีรอดจากฝ่ามือข้าได้หรือ?” ทันใดนั้น ชายร่างสูงผมดำปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฉู่เฟิง ชายคนนี้มีเขาโค้งสองเขาบนศีรษะ สวมเสื้อคลุมขนฟู ตาของเขาโตเท่าตาโค ทำให้ดูราวกับวัวที่ยืนสองขา ฉู่เฟิงถอนจมูกควัน ริบกระจกหกภพออกมาและเหยียบขึ้นไป สั่งให้เฟิ่งเค่อเอ๋อร์แผ่แรงผนึกกั้นเพื่อขัดขวางไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามควบคุมอวกาศ “วัวหนุ่ม อย่าชะนีไปหน่อยเลย คนหยาบคายอย่างเจ้านี่มักชะนีตามประสา” ฉู่เฟิงยิ้มเยือกเย็น จากนั้นก็เหยียบกระจกหกภพร่อนตัวพุ่งหนี ล่องหนไปในพริบตา “ข้าจะมาดูกันว่าเจ้าจะงัดกลเม็ดอะไรได้!” เมื่อผู้ชายหน้าโคได้ยินคำพูดของฉู่เฟิง เขาโมโหขั้นสุด เดือดพล่านอยากจะใช้พลังอวกาศ-กาลเวลาลากฉู่เฟิงกลับมา แต่แล้วก็พบว่าพลังอวกาศ-กาลเวลาของเขาไร้ผลต่อฉู่เฟิง ฉู่เฟิงเคยเผชิญหน้ากับผู้ที่ใช้พลังอวกาศ-กาลเวลา ซึ่งบางคนยังแข็งแกร่งกว่าเขา จึงเลือกไม่ใช้พลังอวกาศ-กาลเวลา เพื่อไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามดึงร่างเขาไปควบคุมได้ “เจ้ามีฝีมืออยู่บ้าง แต่ข้ายิ่งต้องกินเจ้ามากขึ้น!” ผู้ชายหน้าโคเทเลพอร์ตไล่ตามฉู่เฟิง ทันใดนั้นก็ปรากฏตัวอยู่เหนือฟากฟ้าเหนือฉู่เฟิง ฉู่เฟิงเร่งความเร็วอย่างบ้าคลั่ง หลบหลีกทรงกลมแห่งความมืดด้วยความหวุดหวิด จากนั้นก็พุ่งหนีไปต่อ เขาไม่รู้ว่าข้างหน้ามีอะไรรออยู่ แต่ที่แน่ๆ เขายังอยู่ในป่าธารานานาธรรม ตราบใดที่ไม่ไปเจอเผ่าออร์คฟ้าดินเดิม ผู้ชายหน้าโคยังคงเทเลพอร์ตตามฉู่เฟิงอย่างไม่ย่อท้อ เขาสามารถเทเลพอร์ตไปให้ทันฉู่เฟิงได้ แต่ไม่สามารถคุมจุดที่ฉู่เฟิงจะปรากฏตัวได้ ทำให้เขาต้องยิงโจมตีแบบระยะไกลอยู่ตลอดเวลา แต่ฉู่เฟิงก็หลบหลีกได้เรื่อยมา ฉู่เฟิงหลบการโจมตีของผู้ชายหน้าโคอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งล้วนอยู่ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย ช่วงเวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนห่างไกลจากกลุ่มเผ่าออร์คฟ้าดินเดิมมากแล้ว “เด็กมนุษย์ อย่าหลบหนีไปหน่อยเลยถ้ามีแรง!” เขาหน้าเสียศูนย์ ไม่อาจจับฉู่เฟิงได้ตามใจ ทั้งที่สามารถตามติดฉู่เฟิงมาได้ แต่กลับทำอะไรเขาไม่ได้เลยสักนิด ทันใดนั้น ฉู่เฟิงหยุดวิ่ง แล้วพุ่งร่างเข้าหาผู้ชายหน้าโค ณ จุดที่บินเลยไปนั้น เขาปล่อย “เวทมนตร์ดักแด้ภูมิ” ให้พุ่งออกไป ผูกพันผู้ชายหน้าโคจนหมดทางสู้ ทำให้ฝ่ายตรงข้ามตั้งตัวไม่ทัน เขาไม่คิดมาก่อนว่าหากเขาไม่หนี ฉู่เฟิงก็จะไม่หนี และไม่คิดเลยว่าฉู่เฟิงจะโต้กลับทันควันเช่นนี้ พร้อมๆ กันนั้น กระจกหกภพได้ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของผู้ชายหน้าโค ภาพสะท้อนจากกระจกสาดแสงลงมาแล้วปล่อยตราประทับกักกัน สกัดกั้นพลังอวกาศ-กาลเวลา ห้ามไม่ให้ผู้ชายหน้าโคเทเลพอร์ตหนีไปได้ “เจ้าจะมาจับข้าด้วยใยแมงมุมแตกเนี่ยนะ ฝันไปเถอะ!” มนุษย์วัวหัวเราะฮือฮา เขาอยากจะฉีก “ด้ายแมงมุมพระเจ้าโบราณ” ให้ขาด แต่ก็ทำได้ยาก ฉู่เฟิงพุ่งตัวเข้าใกล้จากด้านข้าง ข้างมือข้างหนึ่งถือตราประทับแอลเคมีจักรพรรดิ แต่เขาไม่ได้ใช้ตราประทับแอลเคมีจักรพรรดิเป็นอาวุธ เขาใช้ดาบเวทย์มนต์สวรรค์แทงเข้าหัวใจของผู้ชายหน้าโค จากนั้นใช้ตราประทับพุ่งชนหน้าอก และปล่อย “พลังยุทธ์ขั้นโลกพิภพ” ออกมาจากตราประทับ รินเข้าไปในปากแผลที่หน้าอก ทำให้หัวใจอันทรงพลังนั้นแตกสลายลงในทันที หัวใจคือสิ่งสำคัญที่สุด และเป็นส่วนอ่อนที่สุดของเผ่าออร์คฟ้าดินเดิม โดยปกติแล้วหน้าอกและหลังของเผ่าออร์คฟ้าดินเดิมจะมีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง ส่วนมากจะเป็นเกล็ดแข็ง แม้แต่ผู้ชายหน้าโคเองก็มีเช่นกัน แต่ดาบเวทย์มนต์สวรรค์ได้ถูกกลั่นกรองด้วย “ดินธารานานาธรรม” จำนวนมหาศาล ทำให้ดาบคมกริบ จนฉู่เฟิงสามารถแทงทะลุเกราะแข็งได้อย่างง่ายดาย เมื่อหัวใจของมนุษย์วะถูกทำลาย มันก็สิ้นลมทันทีและคว่ำหน้าลงบนพื้น ฉู่เฟิงเหวี่ยงร่างของมนุษย์วัวเข้าไปในกระจกหกภพ แล้วโยนให้กบเซียนกิน “วัวโง่ๆ ตัวนี้คิดจริงๆ หรือว่าข้ากลัวมัน?” ฉู่เฟิงถอนจมูกควันและถอนใจด้วยความโล่งอก ที่จริงแล้วเหตุผลที่เขาหนีไปไกลขนาดนี้ ก็เพื่อไม่ให้ไปเจอกับกองทัพเผ่าออร์คฟ้าดินเดิม และก็เพื่อให้วัวตัวนี้คิดว่าเขากลัวจึงหนี ท้ายที่สุด มันก็หลงกลและลดความระวังลง เขาจึงสามารถโต้กลับได้อย่างสำเร็จ ฉู่เฟิงหยุดพักชั่วครู่ แล้วใช้พลังอวกาศ-กาลเวลา เทเลพอร์ตอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาถูกหยุดยั้งอีกครั้ง และครั้งนี้น่ากลัวยิ่งกว่าครั้งก่อน เขาถูกตบออกไปนอกพื้นที่ด้วยฝ่ามือเพียงครั้งเดียว “เจ้าฆ่ากษัตริย์วัวไปได้ ฝีมือเจ้ายังใช้ได้เลย! เจ้าคงเป็นคนที่ฆ่ากษัตริย์หมีคนก่อนๆ นั้นใช่ไหม!” หลังจากที่ฉู่เฟิงถูกตบ เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายกำลังจะขาดเป็นสองท่อน สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือยังมีกลุ่มพลังงานพุ่งไฟที่ร้อนระอุอยู่ในร่าง จนทำให้เขาเจ็บปวดแสบไปทั้งตัว “เจ้า… เจ้าเป็นใครกัน!” ฉู่เฟิงเห็นชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมสีแดงลอยตัวอยู่ในอากาศ ชายคนนี้ห่อหุ้มศีรษะไว้ด้วยลูกไฟทรงกลม จนมองไม่เห็นหน้าตา “นี่คือจักรพรรดิมนุษย์ ข้ารู้เรื่องนี้หมดทุกอย่าง ไม่ต้องกลัว ข้าจะไม่กินคนอย่างเจ้า เจ้าอ่อนแอเกินไป!” ฉู่เฟิงไม่คิดเลยว่าจะได้พบกับ “จักรพรรดิมนุษย์” ของเผ่าออร์คฟ้าดินเดิมได้เร็วถึงเพียงนี้ “เจ้าฆ่าข้าราชการของข้าไปสามคน คราวนี้เจ้าต้อง拿命来!” จักรพรรดิมนุษย์ยื่นมือออกไปแล้วตบเข้าหาฉู่เฟิง กระจกหกภพกระโดดออกจากร่างของฉู่เฟิงทันทีแล้วปัดทัดต้านการโจมตี และพลังน้ำเงินลูกหนึ่งก็ระเบิดออกมาจากกระจก ห่อหุ้มจักรพรรดิมนุษย์ที่ห่อหุ้มด้วยเปลวไฟ “เป็นน้ำ!” จักรพรรดิมนุษย์เดือดดาล เสียงของเขาหน่วงอิดโรยด้วยความหวาดกลัว เมื่อเข้าเห็นว่าฉู่เฟิงกลัวน้ำ ฉู่เฟิงก็คว้าโอกาสใช้พลังหนึ่งในหกสัตว์บันดาล แปลงร่างเป็นพลังอวกาศ-กาลเวลาแล้วเทเลพอร์ตหนีไปในทันที !!