บทที่ 3792 เมื่อเห็นปฏิกิริยาของหลงเยว่ หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางจิตใจยิ่งเบิกบานขึ้นมาพร้อมเสียงหัวเราะว่า “เสี่ยวเยว่ ดูเหมือนว่าเจ้าจะสนิทกับเขาเหลือเกินนะ…” “หุบปาก!” หลงเยว่กระดิกเสียง ก่อนจะคว้าฉู่เฟิงไว้แล้วเตรียมจะลากตัวให้ออกไป “เดี๋ยวก่อนสิ…” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางย่างเท้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับจับมือของหลงเยว่ไว้ด้วยสีหน้าหมองๆ ว่า “ข้ามีธุระสำคัญจะปรึกษามา มีอย่าเพิ่งไป!” ฉู่เฟิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจ เมื่อเห็นสีหน้าที่หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางส่งมาให้ตน “ธุระอะไร? หากเจ้าไม่คืนดาวขุมนรกนั่นให้ข้า ก็ไม่มีอะไรจะต้องพูดกันอีก” หลงเยว่กระแนะเสียงเบาๆ ก่อนจะลากฉู่เฟิงให้ออกไปต่อ หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางรีบโอบแขนของหลงเยว่ไว้ และพูดเสียงหวานละมุนว่า “ภายในดาวขุมนรกต้องมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ ทำไมเราไม่ลองไขความลับนั่นด้วยกัน? ข้าก็อยากรู้เช่นกัน!” “ข้าจะไม่ไปกับเจ้า เมื่อก่อนเจ้าแอบฉกดาวขุมนรกไป” หลงเยว่พยายามจะจับแขนทั้งสองของหญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางออก แต่กลับถูกกุมไว้อย่างแน่นหนา “ครั้งนั้นข้าได้เต็มที่จริงๆ ตามนะ? ดาวขุมนรกนี้เป็นสิ่งที่ข้าควรจะได้มา” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางเย้ยหยัน “ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้าครั้งนี้ เราลงน้ำพันธุ์เลือดเลยสิ ตราบใดที่เจ้าพาข้าไปที่นั่น ข้าจะไม่เอาไปสักอย่าง” “จริงหรือ?” หลงเยว่คิดอย่างรอบคอบ หากหญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางไม่ได้ประสงค์สิ่งใดและจะไปเพียงเพราะความอยากรู้ ก็น่าจะดี ยิ่งไปกว่านั้น หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางก็ยังมีพละกำลังแข็งแกร่งอยู่ไม่น้อย “ข้าจะสาบานน้ำพันธุะเลือดเดี๋ยวนี้เลย!” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางประกาศ “งั้นก็ได้!” หลงเยว่ก็ยอมรับ เมื่อหญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางได้ทำพิธีสาบานน้ำพันธุ์เลือดเรียบร้อย หลงเยว่ก็คลายความกังวลลงได้ “那么，幽冥星中到底藏着什么秘密？你现在可以告诉我了！” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางทายเอาไว้ว่า ดาวขุมนรกน่าจะมีพลังนำทางให้เจ้าของไปยังสถานที่บางแห่ง หลงเยว่นำดาวขุมนรกออกมาและช่วยทดสอบให้หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางได้เห็นประตูลึกลับภายในดาวขุมนรก “ประตูนั้นอยู่ที่ไหน? อยู่ภายในดาวขุมนรกหรือ?” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอย่างยิ่ง “ข้าไม่ทราบ เอาดาวขุมนรกของเจ้ามาให้ข้าลองดู” หลงเยว่กล่าว ฉู่เฟิงรู้สึกแปลกๆ ราวกับตนเองไม่มีตัวตนเลย หญิงสองคนที่อยู่ตรงหน้าต่างก็กลายเป็นพันธมิตรกันได้อย่างรวดเร็ว จนกระทั่งตนเองก็ไม่ได้คาดคิดมาก่อน หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางมอบดาวขุมนรกของตนให้แก่หลงเยว่ หลงเยว่เอาไปดาวขุมนรกทั้งสองมารวมกัน ดาวขุมนรกทั้งสองก็สาดแสงสีขาวออกมา “ประตูเปิดแล้ว!” หลงเยว่ลืมตาและสัมผัสดาวขุมนรกอย่างระมัดระวัง “แล้วต่อ?” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางถามอย่างกระวนกระวาย เมื่อประตูเปิดออกไปแล้ว ก็เห็นภาพของภูเขา… เมื่อหลงเยว่พูดจบ ดาวขุมนรกทั้งสองก็หลอมรวมเข้าด้วยกันโดยฉับพลัน เมื่อหลอมรวมแล้ว ก็กลายเป็นกุญแจสีขาวเล็กๆ กุญแจสีขาวลอยตัวอยู่กลางอากาศและชี้ไปทางใดทางหนึ่ง “กุญแจนี้จะนำพาเราไปยังสถานที่นั้น” หลงเยว่กล่าว “ทางนี้… น่าน่าจะเป็นที่ๆ พวกเราเคยได้รับดาวขุมนรกมา ที่นั่นอันตรายมาก” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางร้องขึ้นมา “พวกเราจะไปเผชิญหน้าอีกหรือ?” “ถ้าเจ้าไม่อยากไป ก็ไม่ต้องไป” หลงเยว่กระแนะเสียงเบาๆ “当然要去了。” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางแลบลิ้นออกมา ก่อนจะมองไปที่ฉู่เฟิงแล้วถามว่า “ส่วนตัวเขา จะพาไปไหม?” “ถึงจะอันตราย ข้าก็ไม่ไป พวกเจ้าไปเองเถอะ ข้ายังมีธุระสำคัญต้องทำ” ฉู่เฟิงได้รับสมุนไพรและเหอหยวนผลึกโสมมาเป็นจำนวนมาก พอเหอเฟ่ยอวนปรุงยาสมุนไพรเสร็จ เขาก็จะเริ่มกลั่นยาทันที “เมื่อฝนเลือดหยุดตก พวกเราจะออกเดินทางทันที ถ้าเจ้าไม่ไป ก็คอยอยู่ที่นี่จนกว่าพวกเราจะกลับมา” หลงเยว่กล่าว “เสี่ยวเยว่ เด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนของเจ้าหรือเปล่า?” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางหัวเราะคิกคัก ก่อนจะลูบไล้มของฉู่เฟิงที่หล่อเหลา ดวงตางามของเธอสาดประกายความอ่อนไหวละมุนละไม “ไม่ใช่!” หลงเยว่สารภาพเสียที “ดีแล้วล่ะ ข้าจะทำอะไรเขาสักหน่อยได้ไหม? เขาเก่งในการกลั่นยาและหน้าตาก็ไม่เลวเลย ข้าติดใจเขาจริงๆ!” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางอ่อยฉู่เฟิง พร้อมกับเป่าเสียงดนตรีที่หูของเขาอย่างอ่อยโยนและหัวเราะ “ไปให้พ้น!” หลงเยว่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจึงดึง หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางออกไปทันที สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น “อ้ายยะ จึงเป็นเหตุผลที่เจ้าอิจฉาใช่ไหม? ไม่ใช่เหรอที่เจ้าพูดว่าข้างๆ เขามีผู้หญิงมากมาย? เจ้าเป็นจักรพรรดิเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายชั้นสูง แน่นอนว่าต้องอดทนต่อสิ่งแบบนี้ไม่ได้ แต่ข้าทนได้!” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางหัวเราะคิกคัก ก่อนจะเดินเข้ามาหาฉู่เฟิงและกอดเขาแนบกายด้วยร่างกายอ่อนนุ่ม ฉู่เฟิงไม่ได้กล่าวอะไร เพราะนั่นเป็นสิ่งที่ หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางทำเอง หากเขาถูกยักยอกเอาอะไรไป ก็ไม่ได้เสียหายอะไรจากผีปิศาจที่มีลักษณะแบบนี้ หลงเยว่มีสีหน้าแข็งกระด้างและขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ท่านหญิงหลงเยว่ เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของข้า ท่านไม่จำเป็นต้องมายุ่งเกี่ยว ท่านอาสาหญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจาง มา เราไปคุยเรื่องเทคนิคการกลั่นยาที่ห้องใน” ฉู่เฟิงหัวเราะ “งั้น รบกวนเจ้าแล้วกัน” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางนอนพิงอยู่ในอ้อมแขนของฉู่เฟิงและพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานละมุน หลงเยว่ชักฉู่เฟิงเข้ามาใกล้และกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า “อย่าปล่อยตัวให้ถูกหลอก ด้วยความเด็ดขาดของเธอในการยอมให้อยู่ด้วย ต้องมีบางอย่างผิดปกติแน่” “เอาเถอะ เอาเถอะ ยังไงข้าก็ทำไม่สำเร็จอยู่แล้ว น่าเสียดายเหลือเกิน!” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางเกลี่ยผม แล้วเดินมาอยู่ข้างหลงเยว่และกอดแขนของหลงเยว่ไว้ “ข้าได้มอบดาวขุมนรกของข้าให้เจ้าแล้ว อย่าหลบหนีเงียบๆ ไปลับหลังข้าล่ะ ข้าต้องจับตาดู!” ฉู่เฟิงเพียงยิ้มเบาๆ เขาก็ยังระมัดระวัง หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางอยู่ เสียแต่ว่านี่แค่เป็นการพูดเล่น จนถึงทุกวันนี้ เขาก็ยังไม่สามารถมองเห็นว่า หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางกำลังคิดอะไรอยู่ “ข้ากลัวจริงๆ ว่าเจ้าจะถูกปิศาจตนนั้นกินไปซะก่อน” มองดูว่า หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางและหลงเยว่สนิทสนมกันมากเพียงใด ฉู่เฟิงก็อดรู้สึกอิจฉาเขาไม่ได้ “นางยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะเป็นฝ่ายตรงข้ามข้า จงอย่าวิตก!” หลงเยว่กระพริบตาที่หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางอย่างดูถูกเหยียดหยาม “เสี่ยวเยว่ตอนนี้เป็นของข้าแล้ว!” หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางหัวเราะป่วนก่อนจะยื่นมือไปลูบไล้มหน้าตาที่เยือกเย็นและงดงามของหลงเยว่ ยื่นมือไปแตะต้องเพียงแว็บเดียว มือก็ถูกแงะออก “พวกเจ้าจะสนิทสนมกันได้ ข้าจะไปเริ่มปรุงยา” ฉู่เฟิงทำปากแล้วแตกออกจากนั้นก็ออกจากที่นั่นด้วยตัวคนเดียว เขามีความคิดว่า หลงเยว่าจะตามเขามา แต่หลงเยว่กลับเลือกที่จะอยู่ที่ร้านอาหารหญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจาง ฉู่เฟิงกลับไปที่หอคอยท้องฟ้าเหลืองและถามถึงความคืบหน้าของเหอเฟ่ยอวน พอรู้ว่าใกล้เสร็จแล้ว เขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นอย่างมาก “หลงเยว่คงปกปิดบางอย่างจาก หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจาง ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับ หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางเป็นสิ่งพิเศษ” เสี่ยวเซียงหลินพูดขึ้นมาโดยกระทันหัน “นี่เป็นเพียงสัญชาตญาณของข้าเอง” “ข้าก็คิดอย่างนั้น มันไม่ใช่ว่าพวกนางเกลียดกัน แต่เป็นเพียงความขัดแย้งระหว่างกัน” ฉู่เฟิงกระแนะเสียง “ดูเหมือนว่าพวกนางจะเข้ากันได้ดี” “อย่างที่ข้าพูดไป หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เหมือนหมอกจางนั้นเป็นปิศาจอสูรตัวจริง แม้แต่ข้ายังรู้สึกใจหวั่นไหวบ้าง” เสี่ยวเซียงหลินหัวเราะ “แต่พอคิดถึงดอกบัวหยก นางนั่นแหละดีที่สุด ข้าชอบนางมากกว่า!” “ฝ่าบาทก็ดีเช่นกัน ข้าได้สนใจท่านมาโดยตลอด” ฉู่เฟิงหัวเราะ “เจ้าเด็กชั่วร้าย นึกว่าข้าจะไม่ให้เซียนเซียนตีเจ้าหรือ?” เสี่ยวเซียงหลินเกิดความคิดแปลกๆ สำหรับตัวเธอเองครั้งแล้วครั้งเล่า เธอจะรู้ได้อย่างไร? เสี่ยวเซียงหลินออกมาจากหอคอยหุบเขาเหวี่ยวหยา นำชุดเกราะสีดำออกมาและส่งให้ฉู่เฟิง “สิ่งนี้ถูกกลั่นขึ้นมาจากเกล็ดของหลงเยว่ ผสมกับแก้วศักดิ์สิทธิ์แห่งการสร้างเต่าและสมุนไพรอื่นๆ ประสิทธิภาพในการป้องกันควรจะคล้ายกับเกราะมังกรของหลงเยว่ ลองสวมดูก่อน!”